«Mesih Isada bolan pikir siziň hem içiňizde bolsun.» (Filipililer 2:5)
«Ol ezildi we horlandy, ýöne agzyny açmady. Soýulmaga äkidilýän guzy ýaly we gyrkyjylarynyň öňünde dymyp duran goýun ýaly, Ol agzyny açmady.» (Işaýa 53:7)
Isanyň çäksiz sabyrlylygyna serediň!
Hatda Öz şägirtleriniň arasynda-da, olaryň körlügine, ýalňyş düşünjelerine we ýürek gatylygyna nähili sabyrlylyk bilen döz geldi! Filip üç ýyl bäri Onuň bilen bolupdy — ýöne ol «Ony tanamady» — şol wagt ähli wagt Rebiň mertebesi we şöhraty barada geň we günäkär bilmezlikde galdy! Isanyň oňa nähili mähirli çydandygyna serediň — bilmezligini boýun alany üçin oňa hiç zat jogap bermän — diňe merhemetiň deňsiz-taýsyz wadalaryny berdi!
Petrus, hormatly we ynamdar şägirt — dönük we gorkak boldy. Onuň abraýsyz Rebi, beýle jogapsyz söýgi bilen ýaralanan, mynasyp bolmadyk ýüküni kesip biljekdi! Emma Ol ony goraýar, oňa çydaýar, mähirli käýeýär we ony öňküsinden has köp söýýär!
Mukaddes Horlanan adamyň Öz masgarabazlygynyň we hasratynyň soňky sahnalarynda serediň! Nähili sabyrly! «Soýulmaga äkidilýän guzy ýaly we gyrkyjylarynyň öňünde dymyp duran goýun ýaly, Ol agzyny açmady!» Bu elhenç pursatlarda, kemsidilen Ähli güýç on iki legion perişdäni çagyryp bilerdi — we her biriniň eline gazap çüýşesini berip bilerdi! Emma Ol mähirli, beýik dymyşlykda boýun egýär. Hakykatdan-da, Onda «sabyrlylyk öz kämil işini etdi!»
Onuň halky bilen şol bir sabyrlylygy barada oýlanyň — Ol şöhrata çykandan bäri. Olaryň merhemetine garşy ters garşylygyna, hilegär şükürsizligine, ýoldan çykan azaşmalaryna, ýürek gatylygyna we Mukaddes Sözüne hormat goýmazlygyna ýyllar boýy döz geldi. Ýöne, bu Halasgär Hudaýyň sabyrly söýgüsine serediň! Onuň rehimdarlyk eli henizem uzadylyp dur!
Hudaýyň çagasy! Siz ajy synagdan geçmeýärsiňizmi? Hudaýyňyzyň ýoly, belki-de, ähli syr — çylşyrymly ýolda söýginiň yzlary görünmeýär; ýokardaky bulutlarda yşyk ýok; garaňky geljekde ýagty şöhle ýok. Sabyrly boluň! «Reb Oňa garaşýanlara gowudyr.» «Rebe garaşýanlar güýjüni täzelär!»
Ýa-da siz uzak wagtlap keseliň düşeginde ýatdyňyzmy — size agyryly günler we ýadaw gijeler bellenildimi? Sabyrly boluň! «Men bu inleme,» diýip bir horlanan mukaddes aýtdy, «närazylyk däl.» Hudaý, bu horluk bilen, siziň içinde mähriban Rebiňiziň häsiýetinde şeýle aýdyň şöhlelenen bu owadan merhemeti ösdürýär. Onuň bilen bu ruhuň owadan endigi boldy. Siziň bilen, «sabyrlylygy» döredýän «horluk» zerur terbiýedir. «Adamyň hem umyt etmegi, hem-de Hudaýyň halas bolmagyna dymyp garaşmagy gowudyr» (Agylar 3:26).
Siz mynasyp bolmadyk ýalňyşlyga ýa-da mähirsizlige duçar bolýarsyňyzmy, gaty we ýaralaýjy aýyplamalara sezewar bolýarsyňyzmy, ten we gan üçin çydamak kynmy? Sabyrly boluň! Söz ýa-da gahar-gazabyň çaltlygyndan ägä boluň; «dili bilen akylsyzlyk bilen aýdylan» birnäçe pikirsiz söz bilen nähili köp ýamanlyk edilip bilinjekdigini ýatlaň. Isanyň ynsan kazyýetiniň öňünde, aňly bigünälik we dogrulyk bilen dymyp durandygyny oýlanyň. Öz işiňizi Hudaýa goýuň. Siziň şikaýatyňyzyň ýeke-täk görnüşi şeýle bolsun: «Eý Hudaý, men ezilýärin — meniň üçin jogapkärçiligi öz üstüňe al!»
Onda «sabyrlylyk bilen,» «ruhuňyzy eýeläň». Bu aýratyn pursatlar üçin, aýratyn zerurlyklarda ýüze çykýan merhemet bolmasyn; ýöne gündelik ýörüşiň asuda parahatlygynda ýüze çykýan ýaşaýyş endigi bolsun — gündelik durmuşyň kiçijik gaharlandyryjy zatlarynyň arasynda asudalyk — Hudaýa garaşmak we ähli ýüküni Oňa atmak üçin ýüregiň berk maksady!
