Ýewreýlere ýazylan hatda, hristian dünýäde öz gökdäki öýüne zyýaratçy hökmünde geçýän görnüşde. Oňa, gadymy Ysraýyla bolşy ýaly, bu zyýarat synag ýa-da synag döwri, onda onuň imany we wepalylygy synagdan geçirilýär. We bu ýerde, onuň ejizlik döwründe we synaglaryň basyşy astynda şowsuzlyga uçramak ýa-da geçýän sahnasyndan synaglar bilen aldawlanmak mümkinçiliginde, diri Rebbiň duýgudaşlyk we kömekde merhemetli gullugy oňa zerurlygynda duş gelýär, synagy goldamak üçin merhemet berýär we ony çeken wagtynda hakyky duýgudaşlyk berýär.
Gadymy ruhany barada aýdylýar, ol öz ölçeginde gulluk edenlerine «ýumşaklyk bilen çydamaga» (R.V.) ukyplydy, sebäbi ol özü hem «ejizlik bilen gurşalandy» we şonuň üçin ýalňyşmaga ukyplydy. Emma biziň Beýik Baş Ruhanymyz bilen şeýle däl. Sebäbi Ol «ähli zatda biz ýaly synag edildi, günäsiz», Ol hemişe Özü, Hudaýyň Mukaddes Biri, hiç hili ejizlige tabyn däl, hiç hili gowşaklyk bilen gurşalan däl, hiç hili aldawa boýun egmäge ukyply däl. Onda Adamzat ähli kämillikde görüldi, döwük ýa-da tegmilsiz, hemişe Hudaýa adamyň Oňa wepalylykda, boýun egmekde we gullukda borçly bolan ähli zadyny hödürleýärdi.
Emma Ol «günä bilmese-de» (2 Korinfliler 5:21), we elbetde ejizlikde ýa-da gowşaklykda onuň täsirleriniň hiç birini başdan geçirmese-de, Ol biziň pes ýagdaýymyzda bize ýeterlik derejede ýakynlaşdy, «bedenimizi bilmek» üçin we Öz halkynyň geçýän dünýäsiniň duşmançylyklaryny we olaryň tabyn bolýan synaglaryny başdan geçirmek üçin, şeýlelik bilen Hudaý tarapyndan «çagyrylan» (Ýewreýler 5:4) şol ýere we şol gulluga laýyk bolmak üçin, we Ol ýer ýüzünde synag edilen we synag edilen Hudaýyň mukaddesi zyýaratda bolanda hemişe şol ýerde galar.
Ol «biziň ejizliklerimiziň duýgusy bilen täsirli» bolup biler, we Öz günäsiz adamlygynyň ähli kämil duýgudaşlygynda, Ol kömek etmäge we duýgudaşlyk etmäge ukyplydyr, sebäbi Ol «Isa, Hudaýyň Ogly», göklere we ebedi tagta geçen, adamlygynda duýgudaşlyk etmäge kämil bolşy ýaly, Hudaýlygynda halas etmäge-de beýikdir. Ol «şol bir Isa», Naindäki ýeke oglyny mazara yzarlan dul aýala rehim eden, Betaniýadaky ýasly uýalaryň duýgudaşlygynda Lazarosyň mazarynda aglan, we Onuň mähirli «rehimleri gutarmaýar». Häzir Özü şahsy ejir çekmekden uzakda bolsa-da, Ol entek hem Öz halkynyň ähli gaýgylarynda we ähli gözýaşlarynyň arasynda kämil Duýgudaş we gudratly Kömekçi. Ol Öz duýgudaşlygyny Söz arkaly Ruh bilen garaşýan ruha gulluk edýär, we Ol Öz güýjüni Öz oturan Merhemet Tagtyna «batyrgaýlyk bilen gelýänlere» berýär, «rehim almak we zerurlyk döwründe kömek üçin merhemet tapmak» (Ýewreýler 4:16) üçin. Bu Onuň halkynyň bu ýerde zyýaratlarynyň «ähli günlerinde» Ony bu ýadawsyz gullukda Duýgudaş we Kömekçi hökmünde ulanmak hukugydyr. We Ol Öz halky tarapyndan hemişe ulanylmagy halaýan bolsa-da, esasanam her bir «garaňky kynçylykly sagatda», iman synaglarynyň günlerinde Onuň duýgudaşlyklary aýratyn işjeň we öz wagtynda.
