«Bu adam günäkärleri kabul edýär.» (Luka 15:2) Tekepbir we tankytçy fariseýleriň ýaňsylamasy, «dogry adamlary däl-de, günäkärleri toba çagyrmaga» gelen (Matta 9:13) Onuň şöhratyny emele getirdi. Salgyt ýygnaýjylar we jemgyýetden çykarylanlar, bedeniniň islendik heýkeltaraşlygyndan has çuňňur örtülenler — öz ýaralaryny Beýik Lukmana açdylar, we günäniň bilimi we gorkak toba Onuň aýaklaryna utanyp we ýalbarýan halda süýşende, olar bagyşlaýjy we rehim-şepagatly garşylamadan başga hiç zat tapmadylar!
Onuň ýollary adamyň ýollary ýaly däldi! Aýdym-sazlarda «garawullar» ýitiren Rebini gözleýän gamgyn adamy «urdular»; olar onuň örtügini ýyrtdylar, onuň agyr gözýaşlaryny sowuk rehimsizlik bilen ýaňsyladylar (Süleýmanyň aýdymlary 5:7). «Janlaryň Baş Çopany we Ýepiskopy» (1 Petrus 5:4) beýle etmedi. «Bu adam günäkärleri kabul edýär»!
Nikodemi gör, gözegçilikden gaçmak üçin gijäniň kölegelerinde ogrynça gelýär — her döwürde müňlerçe adamyň günä we gam gijesinde bu asman Dostuna titräp gideniniň mysaly! Isa onuň gorkaklygyny gapysyny ýapyp, Öz huzuryndan kowup jezalandyrýarmy?
Ol ezilen gamyşy döwmez; ol tüsseleýän keteni söndürmez (Işaýa 42:3).
We Ol henizem şol bir! Öz küpürliklerinde yzarlaýjyny saklan, we ölüp barýan jenaýatçynyň dodaklaryny iman we söýgi bilen sazlaşdyran Ol, şu sagatda, Halas edişiň ähli ýygnanan hazynalaryny elinde saklap, yglan edýär,
Maňa geleni, men hiç hili kowmaryn (Ýahýa 6:37).
Biz mundan günäni ýeňil pikirlenmelimi ýa-da mysal we hereket bilen onuň agyrlygyny düşündirip we gözden geçirmelimi? Beýle däl. Günä, günä hökmünde, hiç haçan tassyklama möhüri bilen ýeterlik derejede möhürlenip bilmez. Emma biz ýalňyşlyk bilen ýalňyşlyk edeniň arasynda seresaplyk bilen tapawut goýmaga çalyşmalydyrys. Günäkär ruhuň toba ediji ah çekmelerini ýaňsylamak ýa-da titräp duran adamy umytsyzlyk duýgusy bilen kowmak üçin, söz ýa-da iş bilen hiç zat etmeli däldiris. «Bu adam günäkärleri kabul edýär,» we biz etmeli dälmi?
Ol ynsan bozuklygynyň dürli galyndylarynyň Öz aýaklaryna çagyrylmadyk halda çökmegine we Öz bagyşlaýjy ýüzüne umytly göz bilen seretmegine rugsat berýärmi, we biz ýalňyşlyk edýän (belki-de, çuňňur ýalňyşlyk edýän) dogana gaty, agyr we eziji hökümleri bermäge het edermizmi? Isa etmeýän wagty, biz «gyzyl» we «gyzyl» günäleri we günäkärleri rehim-şepagatdan daşda diýip yglan edermizmi?
Ýok, tersine, betbagtçylyk, bozuklyk we yza gaýdyşlyk biziň ýolumyzy kesen wagty, olary acy ýaňsylama ýa-da ýaňsylaýjy jogap bilen kowmaly däldiris. Biz çydamaly, dözmeli, garşy çykmaly, mähirli çemeleşmeli. Isa şeýle etdi, Isa şeýle edýär! Ah! Eger bizde Onuň ýeňilmez janlara bolan söýgüsi, günäkärleriň ebedi bagtyna bolan arzuwy bolsady, biz öňler diňe gaty pikirler we ýigrenji sözler alanlar bilen has ýygy-ýygydan çynlakaý protest we mähirli ýüzlenmelerde bolardyk.
Eger bu «pikir» hakykatdanam bizde «Onda bolan ýaly» bolsady, biz özümize has ýygy-ýygydan sorardyk,
«Men bu ýanyp duran oduny söndürmek üçin elimden gelenini etdimmi! Men rehim-şepagatyň näme edendigini, rehim-şepagatyň näme edip biljekdigini ýatladymmy?»
Doganlar, eger siziň biriňiz hakykatdan azaşsa, we biri ony yzyna getirse, bilmelidir ki, günäkär adamy ýalňyş ýolundan yzyna getiren adam jany ölüden halas eder we köp sanly günäni ýaşyrar (Ýakup 5:19).
Özüňizi şol bir pikir bilen ýaraglaň
