«Ol gelýänçä»
«Ol gelýänçä» gymmatly sözlerdir. Olar Rebbimiziň Agşam nahary bilen baglanyşykly ýazylýar, ony Pawlus 1 Korinfliler 11:23-36-da agzap geçdi. Bu söýgi we söýgüli ýatlama baýramydyr, Ol köp wagt mundan öň, Özüne dönüklik edilen gijede, çöregi we käsegi, Özüniň beren bedeniniň we dökülen ganynyň nyşanlaryny aldy. «Muny Meni ýatlamak üçin ediň» (24-nji aýat KJV). Eý! Ol haçyň ejirleri we utanjy, hökümiň iň çuňluklary bilen baglanyşykly bu haýyşy etdi! Ýatlaň, bu siziň üçindi; we indi Meni ýatlaň. Şonuň üçin, «siz bu çöregi iýeniňizde we bu käsegi içeniňizde, Rebbimiziň ölümine Ol gelýänçä şaýatlyk edýärsiňiz» (26-njy aýat).
Biz Rebbimiziň gününde Rebbimiziň Stolunda ýygnananymyzda, Rebbimiz Özü biziň öňümizdäki ýeke-täk maksat bolmaly, Oňa ýüreklerimiziň seždesini, dodaklarymyzyň öwgülerini bermek üçin. Onuň Ruhy tarapyndan ýolbaşçylyk edilip, biz Ony diňe Özüniň biziň ýaly adamlar üçin söýen we beren ýaly göreris; we biz Ony diri, gögüň şöhratly tagtyny doldurýan, Öz adamlaryny hiç haçan unutmaýan, hemişe her birine üns berýän, söýýän we ýolbaşçylyk edýän ýaly göreris. Biz muny Ony ýatlamak üçin edýänimizde, biz muny «Ol gelýänçä» edýäris. Şeýle daşky ýatlama, Ol ahyrsoňy Öz gany bilen satyn alan adamlaryny öýüne, Öz öýüne we biziň öýümize, Öz Atasyna we biziň Atamyza alanda bes eder.
«Ol gelýänçä» biz Onuň söýgüsini ýatlaýarys, we Ony öwýäris we sežde edýäris.
«Ol gelýänçä.» Bu sözler biziň ýüreklerimizden hiç haçan gitmeli däl. Olar Onuň garaşýan adamlary üçin gögüň habary diýlip atlandyrylyp bilner. Eger olar biziň ruhlarymyzda gaýtalanýan bolsa, ähli zat biziň üçin gowy bolar. Şatlyk we parahatçylyk biziň gündelik paýymyz bolar, we Onuň bilen bilelik yzygiderli has hakyky bolar.
«Ol gelýänçä» biz hyzmat edýäris, öz islegimiz bilen däl, eýsem Onuň islegi boýunça, Ondan sorap: «Rebbim, Sen menden näme etmegimi isleýärsiň?» (Resullaryň Işleri 9:6 KJV). Eger ähli zat yhlas we öz-özüňi inkär etmek bilen edilse, Ol nähili hyzmat alardy; Onuň üçin ähli işlerimize nähili yhlas we wepalylyk ýoldaş bolardy! Eger biz diňe «Ol gelýänçä» ýatlasak, Ol bize berýän gymmatly sagatlarymyzy, köplenç günäkärçilik bilen ýitirilýän wagtymyzy nähili ulanardyk! Eger bu sözler hiç haçan unudylmasa, bizi nähili energiýa we höwes eýelärdi!
«Ol gelýänçä.» Bu pikir bize kömek eder we bizi Onuň merhemetiniň bizi çagyran ýörişinde we durmuşynda saklar. Käbirleri has çuň durmuş barada, beýlekiler has ýokary durmuş barada gürleýärler; iň gowusy pespäl durmuş sürmekdir. Biz munuň içine çagyrylýarys, edil Ol ýörän ýaly ýöremek üçin, pespäl we kiçigöwünli bolan Ony yzarlamak üçin. Eger biz diňe «Ol gelýänçä» ýatlasak, biz Ony yzygiderli yzarlarys, Onuň kempden daşyndaky ýazgaryşyny götereris.
«Ol gelýänçä.» Bu ýerde bedende bolan wagtymyzda göreş biziň paýymyzdyr. Ol bes etmeýär. Biziň duşmanlarymyz ýaman ruhlar, dünýä we ten, ýöne ýeňiş biziň tarapymyzda. Ol ýeňdi, we Onuň arkaly biz ýeňýäris. «Ol gelýänçä» göreş dowam edýär, ýöne Ol gelende, göreş gutarar we Şeýtan biziň aýaklarymyzyň aşagynda doly eziler. Maksat görünende, imanyň gowy göreşini göreşmek, yzygiderli garşy durmak üçin nähili höwes!
«Ol gelýänçä» maksatdyr.
Synaglar, kynçylyklar we durmuşyň ýükleri – bular barada näme? Häzirki rahatlyk, häzirki kömek bar. Doga-dileg biziň gaçybatalgamyzdyr. Rebbimiz beýik ýük göterijidir. Oňa gidiň we ýüki şu gün Onuň üstüne goýuň. Ol ony alar, çünki Ol şeýle diýdi. Diňe ertirki ýa-da indiki hepdäniň ýükleri däl, eýsem şu günüň ýükleri hem. Biz öz hukukymyzdan peýdalanyp, ýükümizi Rebbimiziň üstüne atanymyzda, biz gögüň Öz adamlaryna beren habaryny ýatlamalydyrys: «Ol gelýänçä.»
Bu garaňky we ýaman döwürde, häzirki ýaly köp aglamak we göz ýaş dökmek döwri boldumy? Agry göz ýaşlary, gam göz ýaşlary, ýitgi göz ýaşlary! Söýgüli adamlar alnyp gidilýär, beýlekiler syrkaw we gabyra ýakynlaşýar! Ýöne – Onuň ady mübärek bolsun! Aglamak gije dowam edýär, «ýöne şatlyk ertir gelýär» (Zebur 30:5). Bu ähli zat «Ol gelýänçä.» Ol ähli göz ýaşlary süpürer. Biz halas bolan söýgüli adamlarymyz we dostlarymyz bilen Onuň huzurynda duşuşarys. «Ol gelýänçä» häzirki wagtda hem ähli ýürek agyrylarymyz üçin melhemdir, we iman bilen biz dökýän ähli göz ýaşlarymyzdan ýylgyryp bileris.
«Ol gelýänçä.» Bu mübärek sözleri synap görüň. Hristian hökmünde durmuşyňyzda olara ulanyp bolmaýan bir zat barmyka, görüň. Eger biz olary gözlerimizi we ýüreklerimizi has köp doldurýan bolsa, olar ähli zada girýär. Şonda biz hakykatdan-da «Ol gelýänçä» meşgul bolarys.
«Ol gelýänçä» we Ol geler. «Gysga wagt» bir mübärek gün gutarmaly. «Gysga wagt» gutarar – we soňra näme? Eý, şatlyk! Biz Ony bolşy ýaly göreris. Bu ýeterlikdir! Geliň, gideliň we Oňa has gowy hyzmat edeliň, we «gysga wagty» Oňa wepaly we bagyşlanan ýagdaýda «Ol gelýänçä» geçireliň.
