Eý Isa, Sen wada berdiň Seni yzarlaýanlaryň hemmesine Sen şöhratda nirede bolsaň Guluň hem şol ýerde bolar; Men hem Isa, wada berdim Sana soňuna çenli gulluk etmäge; Eý, maňa yzarlamak üçin merhemet ber Ustadymy we dostumy.
Eý, Seni ýanymda duýmaga rugsat ber; Dünýä hemişe ýakyn; Men göz kamaşdyryjy zatlary görýärin, Synag ediji sesleri eşidýärin; Duşmanlarym hemişe ýanymda, Daş-töweregimde we içimde; Emma, Isa, Sen ýakynlaş, We ruhumy günäden gora.
Eý, Seniň gürleýşiňi eşitmäge rugsat ber, Aýdyň we dymyk seslerde, Hyjuw tupanlaryndan ýokarda, Öz islegimiň pyşyrdylaryndan. Eý, maňa ynandyrmak üçin gürle, Çaltlandyrmak ýa-da dolandyrmak üçin; Eý, gürle we meni diňlemäge mejbur et, Ruhumyň goragçysy Sen. —Jon Ernest Bode (1816–1874)
