Göwnüçökgünlik gelende, biz durmuşymyzda Hudaýyň degişine gaty mätäç bolýarys.
Göwnüçökgünligi ýeňmek
Men ýaşka, meniň iň gowy görýän Ýekşenbe Mekdebi aýdymlarymdan biri şeýle aýdylýardy:
“Göwnümiz çökdümi? Ýok! Ýok! Ýok! Göwnümiz çökdümi? Ýok! Ýok! Ýok! Kynçylyklar gelip biler we kynçylyklar gidip biler; Biz Isanyň ýagşylykda ýa-da ýamanlykda ynanarys. Göwnümiz çökdümi? Göwnümiz çökdümi? Ýok! Ýok! Ýok!”
Bu biziň üçin aýdym aýtmak üçin gyzykly hor bolupdy, ýöne hakykat şeýle, şu günlerimiziň köpüsi göwnüçökgün. We göwnüçökgün maşgalalar hem köp.
Sözlük göwnüçökgünligi “gaýratyny ýa-da ynamyny ýitirmek, ruhdan düşmek” diýip kesgitleýär. Mukaddes Ýazgylarda beýleki bir baglanyşykly söz “gorkmak” bolup, ol “kynçylyk mümkinçiliginden ruhdan düşmek” diýmekdir (Işaýa 41:10, Ýeremiýa 1:17, Ýeşua 1:9). Bizi diňe bolup geçen zatlar däl, eýsem heniz bolmadyk, ýöne bolup biljek zatlar hem ruhdan düşürýär.
Göwnüçökgünlik barada şu zatlary göz öňüne getiriň: ol geler; ol hemişe iň ýaman wagtda gelýär (Hiç haçan gowy wagt barmy?); ol hemişe iň garaşylmadyk çeşmelerden gelýär; ol adamlary iň garaşylmadyk zatlary etmäge mejbur edýär; ol bize özümiz, beýlekiler we Hudaý barada gymmatly sapaklar öwredip biler; ol Hudaýyň kömegi bilen ýeňilip bilner.
Göwnüçökgünligiň ajaýyp mysaly Hudaýyň hyzmatkäri Ylýasdyr. Hudaý Karmel dagynda Baalyň pygamberlerini şöhratly ýeňipdi (1 Patyşalar 18). Jezebel şa zenany öz pygamberleriniň 450-siniň Ylýas tarapyndan öldürilendigini eşidende, ol 24 sagadyň içinde ony öldürmek bilen haýbat atdy. Ol çykgynsyzlykda çölä gaçdy, bir agajyň aşagynda oturdy we Hudaýdan öz janyny almagy sorady (1 Patyşalar 19:4). Şükürler bolsun, bu Ylýasyň Hudaýyň jogap bermedik dogalaryndan biridi!
Ylýasyň meselesi nämededi? Şowly ýeňişden soň, ol nädip şeýle çalt ölmegi isläp, göwnüçökgünlige düşüp bilýärdi? Birinjiden, ol gözlerini Hudaýdan aýyrdy – göwnüçökgünlige ilkinji ädim. Ikinjiden, ol ünsüni adamlara we ýagdaýlara (Jezebel we ony öldürmek haýbaty) gönükdirdi. Üçünjiden, ol Hudaýyň maksadynyň ýerine öz meselesini gördi. Dördünjiden, ol öz-özüni ýazgaryş etdi. Bäşinjiden, ol çykgynsyzlyga batdy. Biz hem şeýle etmeýärismi?
Ýöne Hudaýyň näme edendigine üns beriň. Hudaý Ylýasyň göwnüçökgünlige düşmegi üçin oňa gaharlanmagyň ýerine, bäş zat etdi. Birinjiden, Ol oňa dynç almaga rugsat berdi (1 Patyşalar 19:5). Ýadawlyk göwnüçökgünligiň iň ýygy-ýygydan sebäplerinden biridir. Hudaý gaty amaly. Ikinjiden, Ol oňa perişde arkaly degdi (1 Patyşalar 19:3). Göwnüçökgünlik gelende, biz durmuşymyzda Hudaýyň degişine gaty mätäç bolýarys. Üçünjiden, Ol Ylýas bilen gürleşdi. Eger biz Hudaýyň sesini eşitmek islesek, bu göwnüçökgün bolanymyzda bolýar. Dördünjiden, Ol Ylýasyň zerurlyklaryny üpjün etdi (1 Patyşalar 19:6). Ylýas ýadaw we açdy. Ol täzelenmäge mätäçdi. Hudaý oňa isleglerini däl, eýsem zerurlyklaryny berdi. Hudaýyň biziň zerurlyklarymyzy bizden has gowy düşündigini we olary kanagatlandyrmaga borçlanandygyny bilmek nähili ruhlandyryjy. Bäşinjiden, Ol oňa ýol görkezdi (1 Patyşalar 19:9-18). Biziň iň uly göwnüçökgünliklerimiziň käbirleri, näme etmelidigini bilmezligiň ýönekeý netijesidir.
Hudaý göwnüçökgün bolanymyzda bize hyzmat etmek üçin dürli serişdeleri ulanýar. Ýöne, gyzyklysy, bular köplenç ruhdan düşenimizde gaça durýan zatlarymyzdyr. Onuň Sözi biziň iň uly ruhlandyryjy çeşmämizdir. Ýöne göwnüçökgün bolanyňyzda Mukaddes Kitaby okamak nähili kyn bolýandygyny duýduňyzmy? Beýleki adamlar kömek edip biler, ýöne göwnüçökgünlik döwründe, Ylýas ýaly, biz diňe ýeke galmak isleýäris. Hudaý bize wagyz arkaly gürläp biler, ýöne biz kilise gitmek islemeýäris. Hudaý köplenç bize aýdym ýa-da hymnalar arkaly hyzmat etmegi saýlaýar, ýöne hatda ruhlandyryjy sazdan hem gaça durulýar. Aýratyn bereket ruhlandyryjy bolup biler, ýöne göwnüçökgün bolanymyzda bereket bilen ýüküň arasyndaky tapawudy tapmak kyn.
Maşgalaňyz nähili? Käbir zatlaryň garaşanyňyz ýaly bolmandygy sebäpli göwnüçökgünlik bilen göreşýärsiňizmi? Eger şeýle bolsa, siz ýeke däl. Köp maşgalalar şol bir zatlar bilen göreşýärler. Jogaby näme? Dawut patyşanyň Ziklagyň ýok edilmeginden soňky kynçylygy baradaky hekaýany göz öňüne getiriň (1 Samuel 30). Amalekliler şäheri ýakdylar, esgerleriň maşgalalary ýesir alyndy we olar gözýaşlary gutarýança agladylar. Ýöne ol ýerde aýdylýar, erkekler ony daşlamak bilen haýbat atsa-da, “Dawut özüni Rebde ruhlandyrdy” (1 Samuel 30:6). Biz hem, dünýämiz ýykylanda ruhlandyryjylygy nireden tapmalydygymyzy ýatlamalydyrys. Maşgalaňyz Rebde ruhlansyn.
