Hudaýa islendik derejede üstünlikli gulluk etmek we Hudaýyň işini gowy we ýeňişli ýerine ýetirmek üçin bir şert, öz ejizliklerimizi duýmakdyr. Hudaýyň esgeri tüýli kaska bilen we bilindäki sowut bilen söweşe çykanda, öz beýikliginde güýçli bolanda - ol: «Men ýeňiş gazanjagymy bilýärin, meniň öz sag golum we güýçli gylyjym maňa ýeňiş getirer» diýende, ýeňliş uzakda däldir. Hudaý öz güýjünde çykýan adam bilen çykmaz.
Çünki «bu güýç bilen däl, ne-de kuwwat bilen, eýsem Meniň Ruhum bilen, diýýär Goşunlaryň Rebbi» (Zakarýa 4:6).
