Saulyň imana gelmeginden birnäçe ýyl soň (Resullaryň işleri 9), ol, şol wagt Pawlus ady bilen tanalýan, we Barnabas häzirki Türkiýede ýerleşýän Rim welaýaty Galatiýanyň günorta böleklerine gitdiler. Ol ýerde olar Hudaýyň merhemetiniň hoş habaryny wagyz etdiler, we köp adamlar halas bolmak we Oňa eýermek üçin Rebbiň ýanyna geldiler. Reb gökde Öz gullukçylaryna ýol görkezende, birnäçe ýygnaklar döredildi. Emma, Pawlus, Barnabas we täze imanlylar güýçli garşylyga duçar boldular, käbir ýewreý ýolbaşçylary tarapyndan (Resullaryň işleri 13–14).
Resullar bu ýerden gidenlerinden soň, garşylyk has inçe görnüşlerde dowam etdi, esasanam dürli ýewreýleşdiriji mugallymlar Reb Isa Mesihini Halasgär hökmünde kabul edenlere täsir etmäge synanyşdylar (Galatiýalylar 3:1, 4:10-11). Bu garşydaşlar – ýalan mugallymlar – ýewreý imanlylaryny ýewreýlige yzyna gaýtarmaga ýa-da olaryň täze tapan imanlaryny bozmak üçin synanyşdylar. Beýlekiler butparaz imanlylary Musa kanunynyň boýuntyrygynyň aşagyna salmaga synanyşdylar. Ýewreýleşdirijileriň käbirleri imansyzlardy (Galatiýalylar 2:4), beýlekileri bolsa Iýerusalimdäki imanlylaryň arasyndan gelipdiler.
Pawlus bu garşylygy hemmelere täsir edýän hamyrma meňzetdi (Galatiýalylar 4:9, 5:9). Ol beýleki sebitlere hem ýaýrady we dürli taglymat meselelerine täsir etdi (Resullaryň işleri 15:1,5). Rebbiň ýarym dogany Ýakup Iýerusalimdäki imanlylaryň arasynda möhüm orun tutýardy. Ol bu ýalňyş taglymatlary açykdan-açyk ýazgardy, käwagtlar ol kanunçylygyň goragçysy hökmünde ýalňyş görülse-de. Garşydaşlar Galatiýa çenli baryp, Ýakubyň we resullaryň goldawyny alandyklaryny ýalan sözlediler. Bu talaplar olaryň ýalňyş maksatlaryny öňe sürmäge kömek etdi (Galatiýalylar 5:7-8).
Pawlusy we Barnabasy we olaryň işini abraýdan düşürmek üçin, bu duşmanlar Pawlusyň Iýerusalimdäki On iki resula meňzeýändigini, ýöne has pes derejeli resuldygyny aýtdylar. On iki resulyň ygtyýarlygy direlen Reb tarapyndan, we Ýakup bilen bilelikde, döredilipdi. Emma, Pawlusyň resullygy has ýokary derejeliidi, sebäbi ol gökdäki Rebdan göni gelipdi. Ol On iki resul bilen hiç hili gapma-garşylykda däldi, sebäbi olar Pawlus bilen ýakyndan işleşdiler we ony kabul etdiler. Ol käbirleriň aýdyşy ýaly, öz-özüni bellemän, ýewreýleşdirijiler bolsa öz-özlerini belläpdiler (Resullaryň işleri 15:24).
Pawlusyň Galatiýadaky täze imanlylaryň arasynda kynçylyk döredýänleri paş etmek üçin ulanan delillerini göz öňüne getiriň:
Resul Hudaýyň öz imana gelmeginde, Hudaýyň mekdebinde terbiýelenmeginde we taýýarlanmagynda, şeýle hem soňky missionerlik işinde Hudaýyň hökümdarlyk eden hereketini beýan etdi.
- Gökdäki çagyryşyndan soň, Pawlus adama däl-de, Hudaýa bil baglady, we onuň işleri onuň çagyryşy we Hudaý bilen hakyky sazlaşykdadygyny subut etdi (Galatiýalylar 1:6-23).
- Onuň täsirli şahsy beýany (Galatiýalylar 1–2) Hudaýyň Pawlusa öwretmek üçin beren taglymaty bilen doly ylalaşýar (Galatiýalylar 3–4), bu bolsa imanlylaryň bähbidine we Hudaýyň şöhraty üçin örän amaly netijelere getirdi (Galatiýalylar 5–6).
- Siziň gyzyklanmagyňyz üçin, Pawlusyň Galatiýalylara ýazan hatynyň gysgaça beýany 7-nji sahypada.
Galatiýalylar gysgaça beýany
I. Giriş (Galatiýalylar 1:1-5)
II. Mesele (Galatiýalylar 1:6-10)
III. Biografiki delil: Garaşsyz ylham (Galatiýalylar 1:11–2:21) A. Adam taglymatyndan garaşsyz (Galatiýalylar 1:11-17) B. Ýahuda ýygnaklaryndan garaşsyz (Galatiýalylar 1:18-24) C. Ýewreýleşdirijilerden garaşsyz (Galatiýalylar 2:1-10) D. Resullyk basyşyndan garaşsyz (Galatiýalylar 2:11-18) E. Öz bähbidinden garaşsyz (Galatiýalylar 2:19-21)
IV. Taglymat delili: Kanunçylygyň şowsuzlygy (Galatiýalylar 3:1–4:31) A. Şahsy tejribelerden (Galatiýalylar 3:1-5) B. Köne Äht taglymatyndan (Galatiýalylar 3:6-14) C. Kanundan wadaň ileri tutulmagyndan (Galatiýalylar 3:15-22) D. Ýetişen imanyň üstünliginden (Galatiýalylar 3:23–4:7) E. Reaksiýa howpundan (Galatiýalylar 4:8-11) F. Maksatlaryň garşylygyndan (Galatiýalylar 4:12-20) G. Gulçulygyň (Hajar) we azatlygyň (Sara) garşylygyndan (Galatiýalylar 4:21-31)
V. Amaly delil: Azatlygyň täsirleri (Galatiýalylar 5:1–6:10) A. Giriş (Galatiýalylar 5:1) B. Azatlygyň netijeleri (Galatiýalylar 5:2-12) C. Azatlygyň kesgitlemesi (Galatiýalylar 5:13-15) D. Şahsy tejribe (Galatiýalylar 5:16-24) E. Jemgyýetçilik tejribesi (Galatiýalylar 5:25–6:10)
VI. Netije (Galatiýalylar 6:11-18) A. Azatlygyň maksady (Galatiýalylar 6:11-16) B. Azatlygyň bahasy (Galatiýalylar 6:17) C. Azatlygyň bereketleri (Galatiýalylar 6:18)
Galatiýada edilmeli has köp iş
Pawlusyň ilkinji syýahatynda, Galatiýada köp adamlar halas boldular we Rebbiň şägirtleri boldular – Pawlusyň däl. Täze imanlylar şöhratlanan Rebbe gulluk edýänlerinde köp kynçylyklara duçar bolandyklary üçin gyssagly idege mätäçdiler (Resullaryň işleri 14:20-23). Resul bu täze imanlylar üçin gowy çopan boldy: ol bu sürä ünsli seretdi (Resullaryň işleri 20:28). Şonuň üçin, yzyna gaýtmak syýahatyna başlamazdan ozal, Pawlus we Barnabas degişli idegi berdiler, «şägirtleriň ruhlaryny berkidip» (Resullaryň işleri 14:22 NKJV). Bu, ähli imanlylara zerur bolan, öwüt-nesihat, ruhlandyrma we teselli ministrligini aňladýardy. Resullar imanlylaryň ýanynda durup, olara dogry ýolda dowam etmäge kömek etdiler. Olaryň ministrligi taglymat we öwüt-nesihat berdi, imanlylary soňuna çenli iman bilen dowam etmäge ruhlandyrdy. Şonuň üçin olar imanlylary Hudaýyň Patyşalygyna eltýän ýolda sabyr etmäge çagyrdylar, bu Patyşalygy Reb açykdan-açyk döretjek. Bu, biziň eýýäm Hudaýyň Patyşalygyndadygymyzy, Onuň biziň durmuşymyzda bolan hukuklaryny hormatlamalydygymyzy we Reb Isanyň ygtyýarlygyna boýun bolmalydygymyzy aýdýan köp aýatlara garşy gelmeýär. Biz muny häzir etmeli, hatda Ol bu dünýäde ret edilse-de.3
Galatiýanyň käbir ýerlerinden we beýleki sebitlerden Barnabas bilen syýahat edenden takmynan 20 ýyl soň, Pawlus Antakiýadaky, Ikoniumdaky we Listradaky tejribeleri barada ýazdy (2 Timoteos 3). Ikinji syýahat resuly, Silas bilen, şägirtleri berkidmek üçin Galatiýa yzyna getirdi (Resullaryň işleri 15:40–16:6).
Pawlus ýaş Timoteosy ýanyna aldy, ol ondan köp zat öwrendi we ikisiniň hem duçar bolan garşylygyna garamazdan onuň mysalyna eýerdi. Resul hakyky şägirt hökmünde görkezen birnäçe häsiýetlerini sanady, Timoteos bu mysala eýermelidi: meniň taglymatym, özümi alyp baryşym, maksadym, imanym (webalylygym), sabyrlylygym (çydamlylygym), söýgim, sabyrlylygym (durnuklylygym ýa-da sabyrlylygym), yzarlamalar we ejirler (2 Timoteos 3:10-11). Bu aýratynlyklar Ruhyň dokuz görnüşli miwesine meňzeýär (Galatiýalylar 5:22-23) – garşylyga duçar bolanda Reb üçin iş etmek üçin örän zerur. Pawlus bu fazyletleri öz durmuşynda we gullugynda, güýçli yzarlamalara garamazdan, ähli imanlylar üçin gowy mysal hökmünde görkezdi (1 Korinfliler 11:1; Filipililer 3:17).
Yzarlaýyş Pawlus üçin gökdäki Rebbe ähli hormaty bermek üçin goşmaça sebäp boldy, ol şeýle diýdi: «Olaryň hemmesinden Reb meni halas etdi» (2 Timoteos 3:11). Reb ähli işi edipdi, ýöne Ol Öz halkyny işe çekmegi halaýar, şonuň üçin olar Onuň bilen işleşip, öwrenip we yzarlamalar döwründe-de Onuň bilen gatnaşykdan lezzet alyp bilerler. Hudaýa dindar, Isa Mesihe hakyky wepalylyk bilen ýaşaýan ähli imanlylar yzarlamalara duçar bolarlar (seret 2 Timoteos 3:12), Olaryň idegi bolsa Onuň yzyna gelmegine çenli dowam eder (seret 2 Timoteos 4:17-18).
Häzirki döwürde biz näme etmeli?
Biz maksada nädip ýetip, geljekki Patyşalyga nädip baryp bileris? Biz soňky menzilimize «köp kynçylyklar arkaly» 4 – ejirler, kynçylyklar, aladalar we çykalgasyz ýagdaýlar arkaly ýeteris. Bu synaglar garşylanmaýar, ýöne şeýle tejribeler arkaly Reb bizi şöhrata eltýär (Rimliler 5:3-4; 2 Korinfliler 4:17). «Biz köp kynçylyklar arkaly Hudaýyň Patyşalygyna girmelidiris» (Resullaryň işleri 14:22) – Pawlus we Barnabas Galatiýadaky ähli imanlylara beren öwüt-nesihaty.
Soňra, Pawlus bu nokady Salonikadaky imanlylara tassyklady: «Hiç kim bu ejirler bilen sarsdyrylmasyn; sebäbi SIZ5 özüňiz bilýärsiňiz, biz munuň üçin bellenen» (1 Salonikliler 3:3), bu bolsa «Biz olara çydamalydyrys» diýmek bilen deňdir. Başga ýol ýok, sebäbi bu Hudaýyň biziň üçin programmasy, biz halasak-da, halamasak-da. Bu, Reb Isa Mesihe laýyk bolmagyň, Onuň ýaly bolmagyň we Ony görkezmegiň zerurlygyny görkezýär (seret 1 Ýahýa 3:1-3).
Mundan başga-da, Reb bu dünýäden gideninde Öz şägirtlerini ýetim goýmady, sebäbi Ol olara başga bir Kömekçi ýa-da Teselli beriji (KJV) berdi: Mukaddes Ruhy (Ýahýa 14–16-ny okaň). Reb Isanyň olary terk etmegi olaryň bähbidine boldy, sebäbi Ol gökde olaryň Teselli berijisi bolanda, olar ýerde bu täze Teselli beriji bilen bolardylar. Şonuň ýaly-da, häzirki döwürde biz bu iki Teselli berijiniň idegine bil baglap dowam edip bilýäris.
Galatiýadaky ýaşulylar meselesi
Hudaýyň akyldarlygy Pawlusyň we Barnabasyň Galatiýadaky ýerli ýygnaklar üçin goşmaça üpjünçiliginde göründi. Gökdäki beýik Teselli berijiniň adyndan we ýerdäki Teselli berijiniň ýolbaşçylygynda, Olaryň beren resullyk ygtyýarlygyny ulanyp, olar her bir ýerli ýygnak ýa-da buthana üçin ýaşulylary (köplük sanyna üns beriň) saýladylar (Resullaryň işleri 14:23). Biz Pawlusyň muny her buthanada we soňky missionerlik syýahatlarynda edendigini netije çykaryp bilmeris. Aslynda, biz muny hiç ýerde tapmaýarys, diňe ol Kritdäki wekili Titusy muny etmäge tabşyrdy, we Timoteosa Efesdäki ýaşulylar üçin Hudaýyň standartlaryny – häzirki döwürde-de güýjünde – saklamagy ýazdy (1 Timoteos 3:1-6).
Mukaddes Ruh Pawlusyň we Barnabasyň Galatiýadaky ýygnaklarda ýaşulylary bellemegi üçin ýörite sebäpleri bolmaly. Şol wagtda Täze Äht ýerli şaýatlyklaryň işlemegi üçin jikme-jik görkezmeler bilen ýazylmandyr, ýöne duşman hüjüm edýärdi (Galatiýalylar 1:6, 3:1). Ýaşulylary bellemek boýunça bu resullyk ministrligi arkaly, Reb şol wagtda şol sebitdäki her bir ýygnagyň abadançylygy we dolandyrylyşy üçin ýörite üpjünçilik etdi.
Häzirki döwürde bizde ýaşulylary saýlamak6 ýa-da bellemek üçin resullar ýok, ýöne Mukaddes Ruh ýerdäki imanlylar bilen henizem bar we gökdäki Teselli beriji hem bize ideg edýär. Şonuň üçin, biz iki Teselli beriji tarapyndan berlen ýaşulylary tanamaga, olaryň edýän işlerinde ahlak ygtyýarlygyny ykrar etmäge tabşyrylýarys (1 Salonikliler 5:12; 1 Korinfliler 16:18; 1 Timoteos 3:1-13). Ýaşulylar meselesinden başga, biz hemmämiz Rebbe wepaly bolmaly, doga we oraza arkaly Oňa bil baglamaly (Resullaryň işleri 14:23).
Maksat ýerine ýetirildi – Hudaýyň merhemeti
Luka birnäçe söz bilen resullaryň yzyna gaýtmak syýahatyny beýan etdi, olar çopan idegini berdiler (Resullaryň işleri 14:20-23). Derbeden çykyp, olar Listra, Ikonium we Antakiýa, Pisidiýa we Pamfiliýa arkaly, Pergada durup syýahat etdiler. Bu ýere girenlerinde, Ýahýa Mark olary terk edip Iýerusalime gaýdypdy, Pawlus we Barnabas bolsa wakaly syýahatyny dowam etdiler. Indi yzyna gaýdýan ýolunda, olar Attaliýadan Siriýadaky Antakiýa alyp gitjek gämä garaşmaly boldular. Bu ýerde Luka bu manyly sözleri goşdy: «Ol ýerde olar tamamlan işleri üçin Hudaýyň merhemetine tabşyrylypdyrlar» (Resullaryň işleri 14:26 NKJV).
«Hudaýyň merhemeti» Lukanyň ýazgylaryna (Resullaryň işleri 11:23, 13:43) we Pawlusyň ministrligine (Resullaryň işleri 20:24; 1 Korinfliler 3:10, 15:10; 2 Korinfliler 1:12; Efesliler 3:2,7) mahsusdyr. Bu termin häzirki merhemet döwrüni hem görkezýär (Titus 2:11). Öňräk, Hudaýyň merhemeti Rebbiň köpçülikleýin ministrliginde, şeýle hem Ol ony Golgotada tamamlan usulynda, Onuň direlişi arkaly biziň üçin ajaýyp netijeler bilen ýüze çykarylypdy (Ýewreýler 2:9-10). Häzirki döwürde bu merhemet bizi goldamak üçin biziň ruhy iýmitimizdir (Ýewreýler 12:15). Petrus Hudaýyň merhemetiniň häzirki döwre mahsusdygyny tassyklady, şol bir wagtda ol biziň zerurlyklarymyz üçin zerur serişdeleri üpjün edýär. Şeýlelik bilen, Petrus bizi ähli merhemet Hudaýyna tabşyrdy, Ol bizi berkidýär, şonuň üçin biz Hudaýyň merhemetinde berk durup bileris (1 Petrus 5:10,12).
Antakiýadaky ýygnak başyndan bäri Hudaýyň merhemeti bilen bellendi (Resullaryň işleri 11:23). Soňra, Barnabas we Pawlus ilkinji syýahatlary üçin (Resullaryň işleri 14:26), şol sanda Galatiýa sebiti üçin Hudaýyň merhemetine tabşyrylypdy (sözme-söz: gowşurylypdy)7. Yzyna gaýdyp gelenlerinde, olar ýygnagy ýygnadylar we Hudaýyň olar bilen we olar arkaly eden ähli zatlaryny – her hili zatlary, nähili bolsa-da – habar berdiler. Olar özlerine üns çekmäge däl-de, merhemet Hudaýyna üns çekmäge synanyşdylar. Mukaddes Ýazgylar Hudaýyň işiniň bardygyny görkezýär biziň üçin we biziň içimizde Ol biziň bilen işe başlamazdan ozal. biziň bilen .
Galatiýalylarda dowam etmek
Pawlus Galatiýadaky imanlylary Mesihiň olara beren azatlygynda berk durmaga (Galatiýalylar 5:1), Ruh bilen ýöremäge (Galatiýalylar 5:16) we Ruhyň dokuz görnüşli «miwesini [ol] söýgi, şatlyk, parahatçylyk, sabyrlylyk, mähirlilik, ýagşylyk, iman, ýumşaklyk, özüňi saklamakdyr» (Galatiýalylar 5:22-23) öndürmäge öwüt-nesihat berdi ýa-da ruhlandyrdy. Soňra Pawlus olara şeýle diýdi: «Eger biz Ruhda [Ruh bilen] ýaşaýan bolsak, onda Ruhda [Ruh bilen] hem ýöräliň» (Galatiýalylar 5:25). Biz şöhratlanan Rebbe gözümizi dikip (Ýewreýler 12:1-2) we Hudaýyň tertibinde bilelikde ýöräp (Galatiýalylar 5:25, 6:16) Ruh bilen laýyklykda ýöremäge ruhlandyrylýarys.
Ýewreý imanlylarynyň arasyndaky ýaşulylar Pawlusyň tertipli ýörändigini hemmeleriň görmegini arzuw edenlerinde muny göz öňünde tutdularmy (Resullaryň işleri 21:24)? Iýerusalimde tussag edilmezinden takmynan on ýyl öň, resul Galatiýalylara beren görkezmelerinde şeýle ýazdy: «Isa Mesihde ne sünnet, ne-de sünnetsizlik hiç hili peýda bermeýär, eýsem täze ýaradylyş. Bu kada laýyklykda ýöreýänleriň hemmesine parahatçylyk we merhemet bolsun, we Hudaýyň Ysraýylyna-da» (Galatiýalylar 6:15-16). Şol bir işlik kada laýyklykda ýöremek üçin ulanylýar. Kontekste görä, bu kada «Mesihiň kanunydyr» (Galatiýalylar 6:2), ol Hudaýyň täze ýaradylyşyna degişlidir. Imanly ýewreýler muny gadyr bildilermi? Biz gadyr bilýärismi?
Ýewreýlik, Mesihi ret edip, Hudaýyň hukuklaryny ykrar etmedi. Şonuň üçin Onuň hakyky şägirtleri şeýle ulgamdan özlerini azat etmeli boldular, ýöne bu wagt alardy, Reb Öz mysallarynda yglan edişi ýaly (Luka 5:36-39). Galatiýalylar Hajar tenli adam bilen baglanyşykly kanunçylyk ulgamyny aňladýandygyny we täze imanlylar üçin hakyky ene bolup bilmeýändigini öwredýär. Onuň ýerine, olar Hudaýyň merhemetini we hakyky azatlygy aňladýan Saranyň täsirine düşmeli boldular (Galatiýalylar 4:22–5:1).
Bu, ähli imanlylaryň Pawlusyň mysalyna eýermelidigini we teniň zatlaryny bir gyra goýýan haç sapaklaryny ulanmalydygyny aňladýar (Galatiýalylar 2:19-20, 5:24, 6:14). Şeýle etmek bilen biz Rebbi götermek üçin çözülen ýa-da azat edilen taýçanak ýaly bolarys (Mark 11:2). Biziň durmuşymyzda dogry köpçülikleýin ykrar bolar: «Eger kimdir biri SIZE, ‘Siz näme üçin muny edýärsiňiz?’ diýse, ‘Rebbe munuň zerurlygy bar’ diýiň» (Mark 11:3). Rebbiň hukuklary taýçanagy erkin goýberenler (Mark 11:3-6), ony Isanyň ýanyna getirip, Ol oňa münüp biler ýaly edenler, we Ony hormatlamak üçin ýola eşikler we şahalar goýanlar tarapyndan hormatlandy (Mark 11:8). Käbirleri öňünden gitdiler, beýlekileri bolsa yzyna eýerdiler (Mark 11:9) – şol günlerde ýaşanlar öňünden gitdiler, häzirki döwürde bolsa biz yzyna gelýäris, Reb hakyky Merkez hökmünde. Köpçülik Isany ykrar etdi (Mark 11:9; seret Rimliler 10:8 imanlylar barada); ýöne olar Hudaýyň kömegine mätäçdiklerini bildilermi?
“Hosanna” means “give salvation.” “Hosanna in the highest” indicates glory and honor was to be given to Him (Mark 11:10; see Hebrews 2:9) even though He was rejected (Isaiah 53:3). Real disciples identify with God’s true Servant (Mark 10:45), who has all rights (Mark 11:1-11). Do we allow Christ to rightfully claim us for Himself during the time of His rejection?
The colt submitted to His leadership and carried Him. If we submit to His lordship we may carry Him in testimony just as the priests carried the ark of testimony on their shoulders (1 Chronicles 15:15). In the present age of grace, Christ is rejected even though He has all authority (Matthew 28:18; 1 Peter 3:22). However, He does not impose His rights. He is looking instead for willing hearts and a response of loving hearts, as Mary did when she anointed His head and feet (Mark 14:3). A similar response came from Saul (Paul) once he saw who the rejected Messiah really was – just as blind Bartimaeus saw Jesus who had healed him (Mark 10:51-52). From that moment on, Bartimaeus followed Him on the way as Paul did (see Philippians 3:8-14), giving Christ His rightful place and carrying Him in testimony to Jews and Gentiles. Acts’ major theme is that the rejected Messiah is exalted in heaven and is “carried” in testimony by His disciples on earth. Paul and Barnabas had done so in Galatia.
A Vessel Fit For The Master
Paul’s letter to the Galatians equips every believer in the day of grace to be a vessel fit for the Master’s use (see 2 Timothy 2:21). Israel as a nation will turn to Him (Matthew 23:39) and say, “Blessed is He who comes in the name of the Lord” (Psalm 118:26). They will confess Him as their Savior and Messiah, whom they had rejected (Isaiah 53:1-3; Zechariah 12:10, 13:9).
Believers today, taken from among the Jews (Romans 11:5; Galatians 6:15-16) and Gentiles, may honor Him as the Head of the Body (the Church). He is the Beginning, the Firstborn from the dead, “that in all things He may have the preeminence” (Colossians 1:18). This verse highlights Christ’s greatness as Head of the Assembly and His relationship with it, since all true Christians are before God “accepted in the Beloved” (Ephesians 1:6). Because of Christ’s accomplished work on the cross, His death and resurrection (1 Corinthians 15:3-4), we are linked with Him who is the Head of the new creation. Our glorified and exalted Lord sent the Holy Spirit from heaven to form this one Body: “by one Spirit we were all baptized into one body – whether Jews or Greeks, whether slaves or free – and have all been made to drink into one Spirit” (1 Corinthians 12:13).
Speaking to his Jewish fellow believers about what had happened to Cornelius and his household, Peter showed the intimate connection between what had taken place in Acts 2 and the new believers from among the Gentiles incorporated in the Church. “As I began to speak, the Holy Spirit fell upon them, as upon us at the beginning. Then I remembered the word of the Lord, how He said, ‘John indeed baptized with water, but YOU shall be baptized with the Holy Spirit’” (Acts 11:15-16). The doctrine of this baptism is in the Epistles (see Ephesians 2:11-22; Colossians 2:10-13).9 As they had entered the door of faith and of grace, the believers in Galatia were introduced into this one body. Praise God!
The Holy Spirit’s Role In The Formation Of The Churches In Galatia
“He will glorify Me, for He will take of what is Mine and declare it to YOU” (John 16:14). Before He left this earth the Lord Jesus spoke about another Comforter and reviewed the mission and work of the Holy Spirit for the entire period of grace. This new order of things is related to a new Man, the Second Man, who is from heaven and is the Last Adam – our Lord Jesus (1 Corinthians 15:45-48). Why? God has glorified Him up there after Christ had glorified God down here (John 17:4-5).
John 7:39 shows the link between Christ glorified and the coming of the Holy Spirit, whom God sent to glorify Christ before the wondering eyes of the believers who see Him through faith (Hebrews 2:9). The Spirit of Christ, God’s anointed One, presents Christ’s glories to the believers, putting His virtues and qualities before them. He is also called the Spirit of Jesus (Acts 16:7 JND), for He reproduces in the believers the qualities of this humble Jesus of Nazareth. This work focuses on results in us:
The Holy Spirit removes what is wrong in our lives, conforming us to God’s righteousness.
- He works in our lives to transform us to the image of Christ.
- Both activities glorify Christ (John 16:14), as He witnesses about the exalted One to us and is forming Christ in us.
Paul’s concern for the believers in Galatia was that Christ be formed in them (see Galatians 4:19), even while under the enemy’s attack. He encouraged them to grow and mature. All believers are to be a testimony, joined to each other as members, united with the Son of Man in heaven. This new work started on the day of Pentecost, through the anointing by the Holy Spirit, even though the believers did not yet realize what had happened. What about us? Are we in tune with the Spirit’s mission?
ENDNOTES
- This verb (Greek: episterizo) means “to establish, confirm, cause to become strong” (Acts 14:22, 15:32,41, 18:23).
- These words are translations of the verb parakaleo (literally: to call alongside) and its noun paraklesis. Verb and noun, together, occur 35 (or 5x7) times in Luke’s writings (the verb 29 times and the noun 6).
- We are in the kingdom of God (Acts 1:3, 8:12, 19:8, 20:25, 28:23,31; Romans 14:17; 1 Corinthians 4:20; Ephesians 5:5; Colossians 1:13, 4:11; Revelation 1:9). While living in this world, we are not of it anymore (John 17:14-18). The present and future aspects of the kingdom are sometimes blended together.
- The word “affliction” (Greek: thlipsis) means “pressure, pressing together” and occurs 45 times in the Greek New Testament, of which five are in Acts (7:10-11, 11:19, 14:22, 20:23). It implies suffering brought on by afflicting circumstances, trouble (see Romans 5:3) or distress (Mark 13:19). The word is used of the future great tribulation (Matthew 24:21; Revelation 7:14).
- “YOU” indicates the Greek text has the plural, which cannot be seen in English.
- The verb “to choose” or “appoint” (Greek: cheirotoneo) occurs only in Acts 14:23 and 2 Corinthians 8:19. In the latter case the assemblies that contributed to the collection for the saints in Jerusalem chose brothers to accompany Paul. This was linked with the administration of funds, as with the seven deacons in Acts 6. We cannot use these examples to establish a principle that now, everywhere, the churches need to choose or appoint their own elders. The context is completely different. Authoritative teaching on this and other topics is given later, especially in the Epistles, but not in Acts, which simply reports.
- This verb (Greek: paradidomi) often occurs in the New Testament. But in Galatians, it is only in Galatians 2:20: “... gave Himself up for me.”
- Christ has set us free from bondage. We are now under a higher law, the law of Christ. “The law of the Spirit of life” has set us “free from the law of sin and death” (Romans 8:2). The law of Christ is a law that we want to obey, out of love for God (Romans 13:10). “Love from a pure heart, from a good conscience and from sincere faith” (1 Timothy 1:5) parallels “the royal law” (James 2:8) and “the perfect law of liberty” (James 1:25). It not only gives us the desire to please the Lord but also the ability to do so. Christian liberty is never to please the flesh, instead it implies that “through love [we] serve one another (Galatians 5:13).
- This baptism characterizes the day of grace: all believers in Christ from the days of Acts 2 until the rapture (1 Thessalonians 4:15-17) are one body (John 11:52, see John 10:16), united with the glorified Christ (John 7:39). The Holy Spirit continues with them forever (John 14:16), and He sustains and refreshes them as members of the body (1 Corinthians 12:13).
The Galatians had not forsaken the truth as to the person of Christ nor the faith which owns Him; but they had totally abandoned the ground of faith. They did not believe in the sufficiency of the work of Christ without adding to it the observance of the law of Moses. This corruption is in the Church, saying works are necessary for justification, and blessing is obtained through ordinances. The difference is a fundamental one. —John N. Darby (adapted)





