Isa Mesih ýer ýüzündäki gullugy döwründe Özüne dürli synplara we ýagdaýlara degişli adamlaryň köpüsini ýygnamak we olary Özüniň şägirtleri we islegli gullukçylary hökmünde saklamak üçin uly özüne çekijilige eýe bolmaly. Käwagtlar Onuň gullugyna garaşan üýtgäp duran köpçülik üçin, Ol açlyklaryny kanagatlandyrmak üçin çörek we balyk berdi (Ýahýa 6:26), we Onuň eliniň degmeginden akyp çykan şypaly güýç (Markus 1:32-34; 6:56) olaryň kesel adamlaryny Onuň yzyndan çöle we Ol dynç alan öýleriň gapylarynyň daşyna köpçülikleri çekip bilerdi (Markus 2:1-2).
Emma olaryň az sanlysy Onuň Şahsyýetine hakyky baglanyşyklydy. Onuň hakyky şägirtleri bilen başgaça boldy, olary Ata Oňa “çekipdi” (Ýahýa 6:37-44), olar Onuň çagyryşyna jogap berip, Ol tarapyndan kabul edilipdi, Ol tarapyndan hiç haçan kowulmazdylar (37-nji aýat), ýa-da ýalan ykrar edijiler we dinden dönenler ahyrky netijede edişleri ýaly, Ony hemişelik terk etmezdiler. Ol “Siz hem gitmek isleýärsiňizmi?” diýip soranda, köp adamlar “Ony terk edip”, “Onuň bilen indi ýöremezlik” üçin “yza gaýdyp” giden wagtynda (Ýahýa 7:66-67), ähli adamlaryň adyndan gürlän biri şeýle jogap berdi: “Reb, biz kime gideris? Sizde ebedi ýaşaýşyň sözleri bar.” Bu olary Oňa çeken özüne çekijilikdi, we bu olaryň ähli büdremelerine we ýalňyşlyklaryna garamazdan, Onyň bilen we Onuň daşynda saklan baglanyşykdy. Ol olaryň barlygynyň iň çuň isleglerini kanagatlandyran Şahsdy, Onuň söýgüsi olaryň ýüreklerini gazandy, we Ol olaryň akmaklyklaryny ýazgarmagyny saklamasa-da, ýa-da Onuň islegini bilmezliklerini bagyşlamasa-da, Öz Şahsyýetiniň özüne çekijiligi bilen olary şeýle bir saklady welin, olar ähli zatlaryny gurban etmäge taýýardylar, we Onuň üçin ähli zatlaryny terk etdiler.
Hawa, Hudaýdan doglan we merhemet bilen çagyrylan adamlar üçin “şöhrat Rebbinde” ajaýyp özüne çekijilik bardy. Öz beýikliginde “adam ogullaryndan has owadan” (Zebur 45:2), Öz häsiýetinde kämil, ýa-da ahlak şöhratynda, Ol olaryň wepalylygynyň obýektidi we olaryň göz öňünde “on müňüň arasynda iň beýikdi”. Olar oňa ýaman we gowy habarda ýapyşdylar, we Ol “Özünden daşlaşdy” we jynly diýlip günäkärlenende-de Onuň yzyndan gitdiler. Ýa-da ýaman sagatda biri Ony inkär eden bolsa, onuň agyr ruhundan akan ökünç gözýaşlary, onuň dodaklarynyň ykrar etmesinden has köp zat aýtdy, ony nähili hakyky söýendigini we Onuň ynamyna we söýgüsine gaýtarylyp berilýänçä dynç alyp bilmeýändigini.
Soňra, Ol bu şägirtlerinde nähili dürli häsiýetleri Öz daşynda toparlap we saklap bildi! Käbirleri gaharjaň we joşgunlydy, beýlekileri haýal we ynanmak kyn, “Gök gürrüldisiniň ogullary” we şübheli Tomas, aladalar bilen ýüklenen Betaniýaly Marta, we söýgüli we wepaly ýürekli Magdalaly Merýem, ählisi daş-töwereginde, Isa Mesihde öz Rebblerini we Söýgülişlerini tapdylar, olar kynçylyklarynda Oňa gelip, ýürekleriniň iň çuň arzuwlaryny aýdyp, Onuň ýanynda ýer ýüzündäki jennetlerini tapyp bilýän Şahsdy. We Ol henizem şol bir Reb Isa, biz aýdym aýdyşymyz ýaly, “Akyly we ýüregi doldurmak” üçin ýeterlik, Ruhyň ýolbaşçylygy we öwretmegi astynda Ol Mukaddes Sözde ruha hödürlenýär.
