“Şalaryň Şasy we Rebleriň Rebi,
- Gözleri ot ýaly lowlap duran,” Bulutlar we ýalpyldawuk gylyç bilen inýär,
- Ýerini söweş bilen arassalamak üçin. Gündogardan ýyldyrym çakan ýaly,
- Ynsan Ogly hem şeýle bolar, Hakykat we adalat bilen ýamanlygy ýok eder,
- We Hudaýyň meýilnamasyny ýerine ýetirer.
“Dogrulyk Güneşi dogar
- Ganatlarynda şypa bilen.” Dörediliş, haýran galyp dymyp,
- Bir agyzdan aýdym aýdar: “Rebbe şükür ediň, Rebbe şükür ediň,” Her bir gök belentliginden; “Rebbe şükür ediň, eý gün we aý,
- We ähli ýagty ýyldyzlar.” Çöl, Eden ýaly gülläp öser,
- We şatlyk we begenç dörär; Aýdym-saz we şükür sesi
- Bütin dünýäde ýaňlanar. Daglar we depeler ýarylyp çykar,
- Agaçlar el çarpar; Ýehowanyň merhemeti indi ýeri suw basar,
- Ähli ýurtlarda parahatçylyk bilen.
“Çünki men täze gökleri we ýeri ýaradýaryn,
- Öňki zatlar geçip gitdi.” Ähli maşgalalar, diller we ynsan taýpalary
- Ahyrynda sazlaşykda. Rebbiň bilimi doldurar
- Bu dünýäni dogrulyk bilen; Isa, Hudaýyň Ogly, Ol ähli zadyň Rebi,
- Her bir adam ykrar eder.
— T. M. Klement, Jr.
