Barlyk 3-nji bapdaky ýykylma hekaýasy bize tanyş. Adam «dogry» ýaradylandy (Wagyzçy 7:29), ýöne ýylanyň synagyna düşdi. Adam we aýaly özlerini ýapmak üçin injir ýapraklaryny tikdiler. Emma, Hudaýyň sesini eşiden badyna, olar bagyň agaçlarynyň arasynda gizlendiler. Olar günäkärdiler we muny bilýärdiler. Hudaýyň Sözi nähili ajaýyp! Başlangyçdan bäri biz günäkärler üçin nämäniň dogrudygyny görýäris—hatda häzirki wagtda hem.
Eger ynsan nesline halas bolmak geljek bolsa, Hudaýyň Özi başlangyç etmeli; Onuň çagyryşy günäkärleriň ýüregine we wyždanyna gelmeli. Biziň Hudaýymyz ýykylan günäkärleri Özüne ýaraşdyrmagy isleýändigi nähili ajaýyp merhemet!
Adam jogap berýär: «Men gorkdum» we «Men ýalaňaç». Bu ýerde biz Hudaýa boýun bolmazlygyň netijesini görýäris, şonda ýa-da häzir: gorky, utanç we günä. Diňe Hudaýyň Özüniň beren örtügi olary Hudaýyň huzury üçin laýyk eder we olaryň wyždanlaryna dynçlyk berer.
Ýehowa Adam bilen aýalynyň nirededigini bilmeýärdimi? Elbetde, bilýärdi. Emma Ol olaryň wyždanlaryny we ýüreklerini näme edendikleri we Ondan näme üçin uzakdadyklary barada synag etmek isledi. Biziň Hudaýymyz olary uzakda goýmazlygy we biziň hem Ondan uzakda bolmagymyzy islemeýändigi nähili ajaýyp. Adam we aýaly üçin Ýehowa bir örtük berdi: öldürilen haýwanyň derileri. Biziň üçin Ol iň gowy dony, Reb Isanyň işi arkaly biziň üçin gazanylan ylahy dogrulygy berdi. Ol «biziň günälerimiz üçin tabşyryldy we biziň aklanmagymyz üçin direldi» (Rim. 4:25). Biz çagyryldyk we ýakynlaşdyryldyk!
