Reb Isany bilýän we şonuň üçin Ony söýýän we hormatlaýanlar bilen Ony bilmeýän we Şeýtan tarapyndan kör edilen, Ony ýigrenýän we kemsidýänleriň arasynda nähili tapawut bar. Birinjiler Onuň ýaňaklaryny «ysly otlaryň düşegi» ýaly görýärler; ikinjiler Ony adamlar tarapyndan kemsidilen we ret edilen, we ýaňaklaryna urulmaly we tüýkürilmeli Biri hökmünde görýärler. Halas bolmadyklar, «Onuň islemeli gözelligi ýok» (Işa. 53:2) diýýärler, ýöne halas bolanlar mezmurçy bilen, «Sen adam ogullaryndan has owadan» (Zeb. 45:2) diýerler. Ony bilýän we Oňa ynanýan biz üçin Ol gymmatlylygyň özüdir.
Onuň ýaňaklary hem ysly ösümlikleriň beýik teraslary hökmünde beýan edilýär. Hudaýyň çagasynyň şeýle bir meşgul bolup, özüni söýgüli Rebiň huzurynda mümkin boldugyça köp wagt geçirmekden mahrum etmegi nähili gynançly! Ýene-de bizde liliýalar bar, olaryň ak reňki Onuň dodaklarynyň arassalygyndan habar berýär. Zebur 45 Şoşannim, ýagny liliýalar diýmegi aňladýan söz bilen aýdyldy, we şol ýerde biz 2-nji aýatda, «Merhemet Seniň dodaklaryňa guýuldy» diýip okaýarys. Liliýalar hem kiçigöwünlilikden we peslikden, ýöne Süleýmanyň şöhratyndan has ýokary şöhratdan hem habar berýär.
Rebiň sözleri biziň gündelik oýlanmagymyza mynasypdyr, çünki hiç kim Ol ýaly sözlemedi. Guýynyň başyndaky samariýaly aýala Ol ýaşaýyş suwuny hödürledi. Nainli dul aýala Ol, «Gorkmaň» diýdi we onuň ýeke-täk ogluna ýaşaýyşy gaýtaryp berdi. Öz şägirtlerine Ol, «Men size parahatlyk goýýaryn» diýdi. Her kime Ol, «Meniň ýanyma geliň, ähli zähmet çekýänler we ýüklenenler, we men size dynç bererin» diýýär. Haçda Ol Atadan, «Olary bagyşla, çünki olar näme edýändiklerini bilmeýärler» diýip sorady. We haçdaky toba eden ogra Ol, «Hakykatdanam saňa aýdýaryn, bu gün sen Meniň bilen Jennetde bolarsyň» diýdi. Hakykatdanam Oňa meňzeş hiç kim ýok.
