Luka Isanyň aýaklaryndaky adamlaryň dört ajaýyp hekaýasyny berýär:
7-nji bapda bagyşlanan günäkär indi köp söýýär — onuň ýüregi dogry edildi;
8-nji bapda jynly, indi geýimli we akylly — onuň ruhy dogry edildi;
8-nji bapda gyzy gowşaklykda direldilen ata, Rebbe ýalbarýar — onuň güýji dogry edildi;
10-njy bapda bir aýal, Merýem, Onuň sözüni diňleýär — onuň düşünjesi dogry edildi.
Biziň aýatymyzda kanunçy ebedi durmuşy miras almak üçin iki Mukaddes Ýazgy aýatyna baglady: Kanun taglymaty 6:5 we Lewiler 19:18. Ol birinjisine nähili laýyk gelýändigi barada gaty rahat duýýardy, ýöne ikinjisinden sypmak üçin ýol tapmaga synanyşdy. Ikinji Mukaddes Ýazgy aýatynyň talaplaryndan sypmak üçin boşluk tapmaga synanyşygyna jogap edip, Reb oňa «gowy Samariýaly» barada aýdýar. Munda Reb oňa meseläniň «meniň goňşym kim?» (30-njy aýat) däl-de, «men başga birine goňşy bolarynmy?» (36-njy aýat) bolandygyny görkezdi. Kanunçy, ruhany we lewiýli ýaly, munda doly şowsuzlyga uçrapdy.
Daş-töwerekdäki hekaýalar, birinji synagda — Kanun taglymaty 6:5-den — özüni ýokary bahalandyrsa-da, hakykatda munda hem doly şowsuzlyga uçrandygyny görkezýär. Bölüm şeýle başlaýar: «Ine, bir kanunçy Ony synap durdy» (25-nji aýat). Beýle ýagdaýda ol hiç haçan dogry bolup bilmezdi. Biziň ýüregimiz, ruhymyz, güýjümiz we düşünjämiz Hudaýa garşy diňe Isanyň aýaklaryna gelenimizde — bagyşlanan, akylly, ýalbarýan we öwrenýän bolanymyzda — dogry bolup biler.
