Resul Pawlus özüne ynanylan habaryň hakykatyny we gymmatyny güýçli nygtaýar. Bu ähli hakyky hristiançylygyň esasy habarydyr — ýönekeý, ýöne ajaýyp beýik habar. «Ynamdar söz» hakyky we ygtybarlydyr. «Hemmeler tarapyndan kabul edilmäge mynasyp» diýmek, ol ähli ynsanlara doly ynam bilen hödürlenýär.
Beýle habaryň gudratyny kim ölçäp biler? Onuň gymmatyny nädip doly düşündirip bolar? Bu iň ýokary we ebedi merhemetdir! Ýaradyjy pes ynsan ýerine egildi, diňe duýgudaşlyk bildirmek üçin däl, eýsem günäkärleri halas etmek üçin Hudaýyň elhenç hökümini meýletin çekmek üçin. Bu, iň kiçijik alada-da mynasyp bolmadyk adamlara görkezilen deňsiz-taýsyz mähirdir, çünki biz Hudaýyň duşmanlarydyk, ýiten, weýran bolan, günäkär, diňe höküme mynasypdyk.
Bu sözlere Pawlus «men olaryň başy» diýip goşýar, özüni hemmelerden iň günäkär hasaplaýar. Pawlus dindar, özüni dogry hasaplaýan we tekepbir bolupdy, ýöne ol munuň Hudaýyň nazarynda bütinleý günäkärdigini öwrendi. Elbetde, Hudaýyň nazarynda öz günäsini bilýän her bir adam, Hudaýyň mukaddesliginiň öňünde öz günäleriniň elhenç günäkärligi bilen ýüzbe-ýüz bolýar. Emma soňra Hudaýyň Isa Mesihdäki merhemetiniň kämiligi we gözelligi janyna ýetirilýär we Reb Isanyň mübärek şahsyýetine we işine doly esaslanýan ebedi bagyşlanmak biliminde parahatçylyk bar. «Iman bilen aklananymyzdan soň, Reb Isanyň Mesih arkaly Hudaý bilen parahatçylygymyz bar» (Rim. 5:1).
