"Men saňa dynçlyk gözlemeli dälmi, şonda saňa gowy bolar?" Biziň ähli ýolumyz Reb bilen mälimdir, ýoluň her bir öwrümini Ol görýär: düýnki synagy Ol bilýärdi, şu günki kynçylyk Onuň gözegçiligindedir, ertirki alada Onuň tarapyndan görülýär.
Syýahatymyzyň düýnki gününe seredenimizde, her birimiz Hudaýyň wepaly ýagşylygyna nähili şaýatlyk edip bileris, şatlykly Ebenezerimizi galdyryp, söýgi bilen: "Şu wagta çenli Reb bize kömek etdi" diýip bileris, şol bir wagtyň özünde şu gün biz Oňa "kynçylyk döwründe gaty ýakyn kömek" hökmünde bil baglap bileris.
Aladalarymyzy Oňa tabşyrmak
Ol bizi ähli aladalarymyzy Oňa tabşyrmaga nähili mähirli çagyrýar (1 Petrus 5:7-de "alada" diýlip terjime edilen söz ünsi sowmalary, aladalary, bulaşyklyklary öz içine alýar). Ol bu aladalary aýyrmaga ukyply bolany üçinmi? Ýok. Ol bizi olardan halas etmäge islegli bolany üçinmi? Ýok. Has mähirli, has teselli beriji bir zat – Ol biziň üçin aladalanýandygy üçin. Şony bir oýlanyň!
Biz ähli aladalarymyzy, ünsi sowmalarymyzy, aladalarymyzy, bulaşyklyklarymyzy getirmeli we olary Oňa tabşyrmaly, sebäbi biz Onuň üçin aladalanýan bir zatdyrys; sebäbi Ol bize iň çuň şahsy gyzyklanma bildirýär.
Näme üçin ýüklenýäris
Onda näme üçin käwagt ýüklenýäris? Biz öz gaýgylarymyzy aýtmaýandygymyz üçin dälmi, öz haýyşlarymyzy bildirmeýändigimizüçin dälmi, öz ýüregimizi doga we ýalbarma bilen dökmeýändigimiz üçin dälmi?
Biz öz kynçylyklarymyzy aýdanymyzdan soň – öz gaýgylarymyzyň hekaýasyny ýönekeý, çaga ýaly dil bilen döküp, olary bildirip, şeýlelik bilen ýükümizi Rebe tabşyranymyzdan soň – Hudaý Atamyzyň bizi goldandygyny, Onuň parahatlygynyň ýüregimizi gorandygyny hemişe tapmadykmy?
Ol aladalarymyzyň sebäbini aýyrmagy ýa-da basyşy ýeňletmegi wada bermeýär, ýöne Ol ähli düşünjeden ýokary parahatlygy, gaýgylaryň arasynda goldawy, biziň üçin mähirli gyzyklanmasynyň mähirli duýgusyny wada berýär.
Biziň duzagymyz: Hemme zady aýtmazlyk
Biziň duzagymyz, biz Oňa hemme zady aýtmaýandygymyzdyr. Kiçijik aladalary, kiçijik bulaşyklyklary özümizde saklaýarys, ýa-da belki: "Ah, Reb olaryň hemmesini bilýär" diýýäris; we olary Oňa tabşyrmagyň ýerine, özümiz götermäge synanyşýarys, olar şeýle agyr ýüke öwrülýänçä, biz öz ykbalymyza nägile bolup, hiç kimiň özümiz ýaly köp aladasy ýok diýip pikir edýäris.
Doga çagyryş
Geliň, ýönekeý bolalyň. Eger Reb: "Haýyşlaryňyzy bildiriň, ähli aladalaryňyzy tabşyryň, ýüki Maňa ýükleň" diýse, bil baglaň, Ol biziň muny etmegimizi isleýär.
Geliň, Onuň gulagyna häzir bize basyş edýän agyrlygy döküp başlalyň. Her gün täze bir zerurlyk getirýär, ýöne täze zerurlyk ony garşylamak üçin täze rehim we merhemet getirer; ýöne basyşdan dynmak üçin biz öz haýyşlarymyzy bildirmeli, söz azatlygy bilen – sebäbi "batyrgaýlyk" sözi şony aňladýar – merhemet tagtyna gelmeli.
Ertir näme?
Ertir näme? Biz bu ýerde ertiri gözlemeli däl, biziň ertirimiz Mesih bolan şöhratdyr, ýöne eger ertir bu dünýäde bize dogsa, onda ol şu gün bolar, we düýn bizi garşylan we şu gün bizi garşylaýan merhemet şonda elýeterli bolar; ýöne eger biz gaýgylary gelmezden ozal öňünden bilsek, bize wada berlen goldaw ýok, wada berlen teselli ýok; Rebimiz: "Günüň öz ýamanlygy ýeterlikdir" diýdi, şeýlelik bilen ertir bilen işimiz ýokdugyny aňlatdy.
Öňünden bilinen kynçylyk hemişe hakykatdan has erbetdir, sebäbi ony garşylamak üçin bize hiç hili ylahy goldaw wada berilmeýär. Yza seredenimizde, gorkýan, aladalanýan zadymyz köp ýagdaýlarda hiç haçan bolmady; ýa-da, eger bolsa, rehimdarlyk Atasynyň we ähli tesellileriň Hudaýynyň tesellisi, kömegi, merhemeti bizi ondan ýokary galdyrdy.
Hiç haçan bolup bilmejek zatdan näme üçin gorkmaly? Hudaýyň geljek üçin näme wada berendigini oýlanyň; Onuň ynamly wadasyna üns beriň: "Men seni hiç haçan terk etmerin, ýa-da taşlamaryn."
Ýakubyň taryhyny okaň – bu wada ilkinji gezek berlen adam – soňra Ýeşuwanyň taryhyny, ikinjisini, we Hudaýyň öz wadasyna wepaly bolandygynyň janly subutnamalaryny taparsyňyz. Siz Ýakup we Ýeşuwa ýaly iki adamy öz döwründe we neslinde has tapawutly tapyp bilmersiňiz; olaryň meňzeş ýeke-täk nokady, her biri wada berlen wagtynda täze bir tejribä, daşary ýurda girýärdi, ýöne ikisi hem öz ýollarynyň ahyrynda Hudaýyň öz wadasyna wepalylygyna şaýatlyk etdiler. Ol Ibranylar 13-de biziň üçin iň güýçli sözler bilen gaýtalanýar: Men seni hiç haçan, hiç haçan, hiç hili ýagdaýda terk etmerin, ýa-da taşlamaryn.
Ine, ertirki alada üpjün edildi. Munuň ynamy bilen biz öňe gidip bileris, ebedi gollar bilen goldanyp, kölege berýän ganatlar bilen goranyp, Atanyň elinde howpsuz; etmeli zadymyz, ýadaw kellelerimizi Ýahýanyň dynç alan ýerine goýup, Hudaýymyzyň söýgüsini, aladasyny, ýagşylygyny içmek, we kynçylyklar gelende olary doga bilen Oňa ýüklemek, Hudaýyň parahatlygy biziň ünsi sowulan aňymyzy köşeşdirýänçä we Hudaýyň biziň üçin alada edişi ýüregimiziň tesellisine öwrülýänçä gaýta-gaýta gitmek.
Geljek üçin ynam esasy
Geçmişde doly başdan geçiren, hakykatdan hem subut eden söýgimiz geljek üçin ynamymyzyň esasy bolmalydyr. "Öz Ogluny gaýgyrmadyk, ýöne Ony ählimiz üçin beren Ol, Onuň bilen bilelikde bize ähli zady mugt bermezmi?" Biz Hudaýyň nähili bolandygyna bil baglap bileris, Hudaý çöl gaýgylary gutarýança we syýahat günleri tamamlanýança şol bolup galar ; şol bir wagtyň özünde biz bilýäris, Hudaýy söýýänler üçin ähli zat gowy netije berýär
Her bir ýük doga bilen ýeňilleşýär, Güýç her gün gelýär Hudaýdan, biziň gaçybatalgamyzdan, Biziň kömekçimizden we goldawymyzdan. "Garga, gün boýy zerur üpjünçilikleri gözlemek bilen meşgul bolup, gijesine ertirki barada hiç hili pikir etmän, ýatmak üçin ýatagyna gaýdyp gelýär."
