Awdan soň, Esaw maşgala düşelgesine gaýdyp gelýär we kiçi doganynyň agşamlyk naharyny bişirenini görýär: “Haýyş edýärin, maňa nahar ber… sebäbi men ysgynsyz.” Ol sahypamyzyň ýokarsynda gysga jogap alýar, Ýakubyň Mukaddes Ýazgylardaky ilkinji sözleri. Ol bu sözleri birnäçe wagt bäri aňynda saklap, özüniň çalt gylykly doganyndan peýdalanmak üçin dogry pursata garaşan ýaly. Şol pursat geldi we Esaw öz ilkinji dogluş hukugyny bir nahar üçin satdy, elhenç netijeleri bilen (Ýew. 12:16–17) —bu hoş habary bilmäge mümkinçiligi bolan, ýöne oňa ähmiýet bermeýän her bir adama duýduryş.
Esaw, “meýdan adamy,” we “öý adamy” Ýakup (Gelip çykyş 25:27) “düýbünden başga” adamlardy, ýöne oňa beýle çemeleşmek doganlyk söýgüsidimi? Ýakup durmuşda lezzetden başga zatlaryň bardygyny bilýärdi—ol Ybraýym bilen Hudaýyň wadasynyň mirasçysydy (Ýew. 11:9) —ýöne ol Hudaýy begendirmek üçin ýaşamady. Ol hatda kakasyny aldadyp Esawyň patasyny hem aldy (Gelip çykyş 27). Ol öz bähbidini gözläp köp ýyllaryny geçirdi, ýöne hakyky bagtly bolan ýaly görünmedi. Goý, biz Isa Mesihe iman edýänler hökmünde mundan goranylsak, şeýdip Hudaýyň “gowy islegini” (Fil. 2:13) ýerine ýetirsek we “söýgi bilen biri-birimize hyzmat etsek” (Gal. 5:13).
Ahyrynda, Hudaý Ýakuba bedeninde şeýle bir täsir etmeli boldy, bu oňa ömrüniň ahyryna çenli öz gowşaklygyny we Oňa bil baglamak zerurlygyny ýatlatdy (Gelip çykyş 32:24–31). Soňra Müsürde ol öz ýalňyşlygyny boýun aldy: “Ömrümiň ýyllary az we erbet boldy” (47:9). Ol ömrüniň soňky on ýylyny Hudaýa sežde ediji hökmünde (Ýew. 11:21), we beýlekilere pata beriji we öwrediji hökmünde gowy ulandy: Faraon (Gelip çykyş 47:10), Ýusup we onuň ogullary, we ikinji aýatymyz görkezýän ýaly, diňe bir öz ogullaryna däl, eýsem olaryň taýpalaryna hem. Bu gowy tamamlanma boldy!
