Dawudyň Hudaý baradaky pikirleri olaryň beýanynda aýdyňdyr. Dawut üçin Hudaýyndan has berk ýa-da ynamdar zat ýokdy. Hudaý köp gaýalaryň biri däl, ýa-da goragynyň iň gowy bäş sanawyna girmeýär. Dawut: “Ol meniň ýeke-täk gaýamdyr” we “Ol meniň goragymdyr” diýip bilýärdi. Biz köplenç Hudaýa bil baglaýarys, ýöne diňe käbir zatlar üçin; biz käbir ýagdaýlarda Hudaýa ýüzlenýäris, ýöne hemmesinde däl. Eger ynamymyzyň bir gramy-da Hudaýdan başga bir zada ýa-da birine bolsa, “Men sarsmaryn” diýip dogry we wepaly aýdyp bolmaz. Hakykatdan-da ynamdar bolan ýeke-täk Hudaýdyr.
Dawut soraglary bolanda Hudaýa bil baglan ýeke-täk adam däldi. Ýahýa çokundyryja Rebbiň ýoluny taýýarlamak üçin aýratyn hormat berildi we ony yhlas we wepalylyk bilen etdi, ýöne türmä basylanda, ol hem şübhelerini ýatyrmak üçin şägirtlerini Reb Isa iberip, oňa käbir soraglar bermegi haýyş etdi (Mat. 11:3). Isanyň Ýahýanyň soraglaryna jogap bereninden soň, ol köpçülige Ýahýa barada şeýle diýip başlady: “Siz çölüň içine näme görmek üçin gitdiňiz? Şemal bilen sarsylan gamyşmy?” (Mat. 11:7).
Hudaýyň bu hyzmatkäri sarsmaz we berk durýan adam hökmünde tanalýardy, ýöne şükürler bolsun, onuň ynamy özünde däl-de, hyzmat eden Hudaýyndady; şonuň üçin soraglar ýüze çykanda, ol hem içeri seretmedi, eýsem jogaplar üçin Hudaýyň Ogluna ýüzlendi.
Elbetde, Hudaý wagt geçdigiçe has ynamdar bolmaýar – Ol şol bir galýar – ýöne biz Onuň kimdigini we Onuň merhemetli ýollaryny öwrendigimizçe, Oňa bolan ynamymyz artýar.
“Men Rebbi hemişe öňümde goýdum; çünki Ol meniň sag elimdedir, men sarsmaryn” (Zeb. 16:8).
