Rebiň Özüni nähili suratlandyrýandygyna üns bermegiňizi isleýärin: “belli bir asylly adam.” Bizi halas eden we wekilçilik etmeli we hyzmat etmeli Şahs Asylly Adamdyr. Ähli hakyky asyllylyk Ondadyr. Ony başga nireden tapyp bilersiňiz? Hudaý ony Onda tapdy.
Onuň Hudaýa bolan wepalylygy nähili mutlakdy, hemişe boýun egýän, hemişe bagly. Ol hemişe Ony begendirýän zatlary etdi, şonuň üçin Hudaý Ol barada şeýle diýip bildi: “Ine! Meniň Gulum… Meniň janymyň lezzet alýan Şahsy!” (Işaýa 42:1). Ol adamlar bilen gatnaşyklarynda nähili asyllydy! Hiç haçan öz bähbitli maksat Ony herekete getirmedi, adamlaryň ýigrenji ýa-da nähili minnetdarlygy Ony üýtgetmedi. Ol Öz güýjüni özüni ýeňillik üçin ulanmady, ýöne başgalar üçin bu güýç çäksiz we dynçsyzdy. Ol ir säherden agşama çenli ähli adamlaryň Guly boldy. “Ir säher bilen ähli adamlar Onuň ýanyna geldiler” (Luka 21:38) diýlip ýazylýar. Olar gelende Ol olara garaşýardy; olara öwretmek, olara hyzmat etmek, olary sagaltmak üçin; we her bir adam öz öýüne gidýänçä Ol dynç almady, öýsüz Adam, Zeýtun dagyna gitdi.
Onuň hyzmat durmuşynda eden ähli zatlary asyllylyk bilen, owadan edildi. Ony dul aýalyň ýanynda duran, ölen ogly üçin aglaýan ýagdaýda görüň. Onuň ýüregi aýalyň gaýgysyna rehim bilen doldy, we Onuň sözi munuň sebäbini ýazgardy we ogluny ýene-de direltdi. Soňra Ol sylag ýa-da ykrar edilmegine garaşman öňe gitdi. Şägirtler olary kowmak isländiklerinde, çagalary ýüregine ýygnamak üçin eglenini görüň; olar başgalar üçin ähmiýetsizdi, ýöne Oňa nähili gymmatlydy! Hiç bir zerurlyk Onuň ünsünden sypmady, hiç bir ah Onuň gulagyna biderek ýetmedi.
Ajaýyp Halasgär! Hakyky Asylly Adam! Bizi halas eden Rebimiz we Halypamyz, biz Oňa hyzmat eder ýaly!
