«Ybadathananyň töweregindäki ähli gapdal otaglar her yzygiderli derejede giňräkdi. Ybadathanany gurşap alýan gurluş ýokary galýan basgançaklarda guruldy, şeýlelik bilen otaglar ýokary galanyňça giňelýärdi. Iň aşaky gatdan orta gat arkaly iň ýokarky gata çenli basgançak bardy» (Ezekiýel 41:7).
Tabor dagynyň depesi bize garaşyp durka, biz hiç haçan jülge dumanlarynda dynç almaga razy bolmaly däldiris. Daglaryň şebnemi nähili arassa, dag howasy nähili taze, ýokarda ýaşaýanlaryň, penjireleri Täze Iýerusalime seredýänleriň iýmiti we içgisi nähili baý! Köp mukaddesler kömür känlerinde ýaşaýan adamlar ýaly ýaşamaga razy bolýarlar, olar hiç haçan Güni görmeýärler. Gözýaşlar olaryň ýüzlerini gynandyrýar, olar gök ýag bilen ýaglanmalyka.
Men köp imanlylaryň köşgüň üçeklerinde ýöräp, ýaşyl meýdanlary we Liwany görüp biljek wagtynda zindanda ejir çekýändigine ynanýaryn. Oýanyň, imanlylar, pes ýagdaýyňyzdan! Ýaltaçylygyňyzy, haýallygyňyzy, sowuklygyňyzy ýa-da Mesihe bolan arassa söýgiňize päsgel berýän islendik zady taşlaň. Ony Ruhyňyzyň Çeşmesi, Merkezi we ähli lezzetlerini öz içine alýan Şahs ediň. Indi gowşak üstünlikleriňiz bilen kanagatlanmakdan ýüz öwüriň. Has ýokary, has asylly we has doly durmuşa ymtylyň. Göge tarap! Hudaýa has ýakyn! C.H.S.
Men iň ýokary belentlige çykmak isleýärin, We şöhratly parlak şöhle tutmak isleýärin; Ýöne men gögi tapýançam doga ederin, Reb, meni has ýokary ýere alyp git!
Biziň köpümiz iň gowy ýagdaýymyzda ýaşamaýarys. Biz pesliklerde galýarys, sebäbi daglara çykmakdan gorkýarys. Diklik we gatylyk bizi ruhdan düşürýär, şonuň üçin biz jülge dumanlarynda galýarys we daglaryň syryny hiç haçan öwrenmeýäris. Biz öz-özümize erk etmezligimiz bilen nämeleri ýitirýändigimizi, eger diňe çykmaga batyrgaýlygymyz bolsa nähili şöhratyň garaşýandygyny, ýa-da Hudaýyň daglaryna çyksak nähili bereketleri tapjakdygymyzy bilmeýäris! J.R.M.
C.H.S. / J.R.M.
