Köne Ähtde gurbanlyk edilýän jandaryň baglanandygy barada iki sany salgylanma bar: Barlyk 22:9-da Ybraýymyň
«ogly Yshagy baglandygy» aýdylýar, we Zebur 118:27-de «gurbany ýüp bilen baglaň». Bu sözler biziň öňümizde şol söýginiň kesgitlän zadyny ýerine ýetirmekden hiç haçan ýüz öwürmejek ylahy söýginiň güýjüni getirýän ýaly. Reb Isa «Ata, Meni bu sagatdan halas et» diýeninde, Ol Özüni bu sagada getiren ylahy sebäbe salgylandy. Ýokarda agzalan ýazgylarda, ynsan taýdan aýdylanda, Reb Isany saklan üç zat bar. Onuň Hudaýlyk şöhratyna görä, hiç zat Ony saklap bilmezdi, çünki Ol ähli güýçlüdir, ýöne ylahy söýgi haçdaky ölüm bilen gutarjak bir ýoly meýilleşdiripdi.
Ynsanlygy kabul etmek
Ol Öz şöhratyny bir gyra goýup, ýa-da Öz şöhratynyň daşky görnüşinden boşap, ynsanlaryň arasynda ýerini alandan soň,
Ol ynsanlygyň çäklendirmelerini kabul etdi, şeýlelik bilen Hudaýyň Öz şahsyýetinde bu dünýä gelen merhemetini siziň we meniň ýaly adamlara getirmek üçin. Biziň baş ruhanymyz bolmak üçin (Ýewreýler 2:14-e görä) Ol biziň tebigy ykbalymyz bolan şol ýagdaýa gatnaşdy, ýöne günäsiz, şeýlelik bilen Ol ynsanlygyň ähli şertlerini başdan geçirip bilerdi. Şonuň üçin Ol aýaldan doly tebigy doglanda, Ol «çaga eşiklerine dolandy we ýataga ýerleşdirildi». Şol dolaglar Onuň hakykatdanam kiçijik çagadygyny we täze doglan islendik çaga ýaly ýyly saklanmaga we goranmaga mätäçdigini görkezýärdi, ýöne bu has köp zady aňladýar. Ol şonda-da «ähli zadyň Hudaýy»-dy, ýöne bizi ebedi bolan ýerine galdyrmak üçin biziň bolan ýerimize geldi. Garaşlylyk durmuşy
Ol garaşlylyk ýerine egildi we otuz ýyllyk ýolunda Ol hiç haçan şol ýerden aýrylmady. Biz Onuň ýaşlygy barada Onuň ene-atasyna tabyn bolandygyny okaýarys (Luka 2:51). Iordan derýasynyň kenarynda, jemgyýetçilik gullugynyň başlangyjynda Ol Ysraýylyň toba eden galyndysy bilen ýerini almak üçin suwa çümdürilmäge gitdi, we asmanlar açyldy we Atanyň sesi otuz ýyllyk kämil ýoldan lezzet alandygyny jar etdi. Ruh tarapyndan çöl arkaly ýolbaşçylyk edilip we kyrk gün Şeýtan tarapyndan synalyp, Ol Hudaýa garaşlylykdan hiç haçan aýrylmady. Ol daşy çörek edip biljekdi, ýöne siz we men edip bilmeris. Ol ybadathanadan özüne hiç hili zyýan ýetirmezden aşak böküp biljekdi, ýöne bu ynsanlara tebigy bolmazdy. Ol bu dünýäniň patyşalyklaryny Şeýtanyň elinden alyp biljekdi, soňra köp adamlar muny etmäge synanyşdylar, ýöne bu Hudaýa garaşlylyk hereketi däldi. Her bir synagda Ol diňe bize elýeterli bolan zady, Hudaýyň sözüni ulandy. Azap we gurbanlyk
Ol ýolunda deňziň üstünde ýöräpdi; Ol ýele buýruk berip, tolkunlary köşeşdiripdi; we Ol kesellileri, agsaklary we körleri sagaldypdy; ýöne her bir gudratly hereket başgalaryň bähbidi üçindi, hiç haçan Özüniňki üçin däldi. Ol açdy, Ol ýadawdy, Ol aglady. Ol rehimdarlyk we gamgynlyk duýdy, we günäsiz durmuşynyň ahyrynda agyry we kemsitmäge döz geldi. Haçda çüýlenmegiň fiziki agyrysyny ýeňilleşdirmek üçin bir zat hödürlenende Ol ony ret etdi, çünki ylahy söýgi günäniň bizi getiren çuňluklaryny ölçejek bir ýoly meýilleşdiripdi. Diňe şeýlelik bilen Hudaýyň söýgüsiniň güýjüniň günäniň bu dünýä getiren ähli zatlaryndan uludygyny görüp bolardy.
