Daglar maddy dünýäde iň durnukly zatlar ýaly görünýär; şonda-da ýel we suw olary ýuwýar. Ýöne gadymy granit daglaryndan has durnukly Hudaýyň rehimdarlygydyr. Beýleki zatlar iru-giç üýtgäp we ýitip biler—zähmet bilen ýygnalan pul, söýgi bilen ösdürilen otluk ýa-da hemişe tölenýän jaý bir erbet pursatda alynyp bilner.
Ýöne Hudaýyň söýgüsi üýtgewsiz we sarsmazdyr! Onuň «parahatçylyk ähti» «aýrylmaz». Bular şöhratly kepilliklerdir. Hiç zat ynanýanyň howpsuzlygyna hüjüm edip ýa-da onuň goragyny gowşadyp bilmez. Hudaý bize, edil şeýle diýýän ýaly, «Meniň agylymda siz hemişe howpsuzsyňyz.» Başga biri aýdyşy ýaly, «Biziň işimiz, aýyp tapylmaz mertebe bilen: ‘Hiç kim olary Meniň elimden almaz’ (Ýahýa 10:28) diýip bilýän Onuň öz elindedir.» Biz işimiziň öz elimizde däldigine begenýäris, sebäbi onuň şeýle bolmagy islegli däldi. Näme üçin? Biz elimizdäki zatlary ýitirmedikmi? Ýöne Hudaýyň eline goýan zatlarymyzyň entek hem bizde bardygy hakykat dälmi?
Biz wepaly, ähti saklaýan Hudaýymyza begenýäris. Ruhyňyzy ylahy dogrulygyň gaýasyna berkidiň. Uly garşydaş ynamyňyzy gowşatmaga, ynamyňyzy sarsdyrmaga, hatda halas bolmagyňyzy sorag astyna almaga synanyşyp biler. Ýöne bular Hudaýyň wadalaryna garşy näme? Çünki daglar Iýerusalimi gurşap we gorap durşy ýaly, Reb hem Öz halkyny «mundan beýläk we hemişelik» gurşap we gorap durar (Zebur 125:2).
