«Siziň Söziňiz aýaklaryma çyra — we ýoluma yşykdyr.» (Zebur 119:105) Adamyň sözi lapykeç edýär — Hudaýyň sözi, hiç haçan! «Rebbiň sözi synagdan geçirilendir» (Zebur 18:30). Ol günäkär tarapyndan synagdan geçirilipdir — ol ony äsgermezlik edip heläk bolupdyr. Ol mukaddes tarapyndan synagdan geçirilipdir — ol oňa ynanýar we halas bolupdyr. Biziň dünýämize nähili gymmatly Hudaýyň mirasy !
TEBIGAT kitaby, näçe öwretse-de, günäkär adamyň Hudaý bilen kabul edilmegi meselesinde dymýar. Diňe Mukaddes Ýazgylar «Hudaý günäkärler bilen nädip hereket etmeli?» diýen tapmaçany çözüp biler. Bu soraga jogap berilmese — biz parahatlykda ýaşap bilmezdik, we parahatlykda ölmäge het edip bilmezdik! Emma şatlykly habarlar, eý Hudaýdan gymmatly habarçy, Siz heläk bolan ýere getirdiňiz:
Hudaý dünýäni şeýle bir söýdi, Ol Öz ýeke-täk Ogluny berdi, Oňa ynanan her kim heläk bolmaz — eýsem ebedi ýaşaýşa eýe bolar!
Eger Hudaýyň habarynda şol bir gysga ýazgydan başga hiç zat bolmasa-da, Mukaddes Kitap bize «millionlarça altyn we kümüşden» has gowy bolardy.
Hudaýyň sözi giň ammar we söwda merkezi gök hikmetiniň — hemmeler üçin mugt — hemmeler üçin laýyk — hemmeler üçin niýetlenen — hemmelere hödürlenen. Hudaýyň sözi tükeniksiz magdan — näçe çuň gazsaň, şonça-da baý magdan. Onda baýlar we garyplar üçin; ýaşlar we garrylar üçin; azaşanlarüçin; şübhelenýänlerüçin; gussalyüçin; ynanýanlarüçin; ölýänlerüçin; heläk bolýanlar
Okyjy, Isa Mesihyň Sözünde Onuň aýaklarynyň aşagynda oturyň, we kiçijik çaganyň boýun egijiligi bilen aýdyň:
Gürle, Reb — çünki Siziň guluňyz diňleýär!
Oňa hemişe şeýle bir janly salam bilen duşuşýan ýaly ýakynlaşyň:
Mende Hudaýdan size habar bar!
Her bir ýürek otagynda tapawutlar bar — ýöne bu açary her bir gapy üçin laýyk gelýär! Ony özüňiziň şöhlelenmesini görýän ynamdar aýnaediň! Ol näçe ynamdar tutulsa, şonça-da kemçiligiňizi we hapalygyňyzy duýmak sizi günäni ýuwýan gana iterer.
Ähli kynçylyklaryňyzda — ony «siziň maslahatçyňyz» ediň. Ähli bulaşyklyklaryňyzda — ony siziň terjimeçiňiz we ýolbelediňizediň. Ähli gussalaryňyzda — ony siziň teselli çeşmäňizediň. Ähli synaglaryňyzda — ony siziň iň soňky kazyýet ediň. Jedelli ýere girenizde, bu sizi saklasyn:
Mukaddes Ýazgy näme diýýär?
Hüjüm edilende, bu sizi gorasyn we goraýsyn:
Ýazylgydyr!
Hemişe gymmatly, ol esasanam «bulutly we garaňky günde» (Ezekiýel 34:12) gymmatlydyr. Biz gündiz çyrasyz edip bileris; ýöne gijeki tupanly deňizde onsuz nirede bolarys? «Men betbagtçylygymda heläk bolardym,» diýip batýan bir adam aýdýar, «ýöne Siziň Söziňiz meni janlandyrdy.»
Şol mübärek wagta garaşmak meniňki bolsun, şonda şol Söziň we beýleki ähli merhemet serişdeleriniň aralaşmagy gutarar; çünki Jennetde «olara şamgerek däl.» Şol wagtda, ebedi Hudaýyň Sözüne başymy ýaplap, we bu şöhratly geljekleri göz öňünde tutup:
Men parahatlykda ýataryn we uklaryn, çünki diňe Siz, eý Reb, meni howpsuz ýaşadýarsyňyz! (Zebur 4:8)»
