Ýok, Eýýubyň dostlarynyň hiç biri Eýýuby yrmak we onuň sözlerine jogap bermek üçin söz tapyp bilmediler, sebäbi ol bu çuňňur we agyryly tejribäni başdan geçirýärdi. Näme üçin şeýle boldy? Onuň dostlarynda hiç hili akyl ýokmydy? Hawa, bu bagly, sebäbi hakyky akyl bizde ýok. Näme üçin käwagt biziň meýilnamalarymyz, hereketlerimiz, ruhy durmuşymyz ýa-da Rebbe islendik hyzmat barada gowy taýýarlan zatlarymyz Hudaý üçin gaty az miwe berýär – ýa-da hiç hili miwe bermeýär? Bu meýilnamalar üçin saýlanan serişdeler we sözler öňler täsirli bolmandymy?
Biz akylyň bizde däldigini öwrenmeli, we eger biziň akylly meýilnamalarymyz we hereketlerimiz garaşyşymyz ýaly işlemese, bu biziň zerur akylymyz barada öwünmezligimiz üçindi; esasanam Hudaýyň işinde. Şonuň üçin biz Hudaýyň ýeke özi, adam däl-de, Eýýuby boýun egdirjekdigini okaýarys. Bu Rebbiň işi babatda möhüm sapakdyr. Pawlus muny şeýle ýazanda mysal edýär: “Meniň sözüm we wagyzym ynsan akylynyň yryjy sözleri bilen däl-de, Ruhyň we güýjüň görkezilişi bilen boldy, şonda siziň imanyňyz adamlaryň akylynda däl-de, Hudaýyň güýjünde bolar” (1 Kor. 2:4–5).
Bir janda islendik iş Hudaýyň işidir, Hudaý tarapyndan, Onuň Sözüniň we Onuň Ruhunyň serişdeleri bilen we Onuň akylyna görä edilýär. Bu biziň işimiz däl. Bu janyň halas bolmagy üçin hem dogrydyr: biz olaryň gözlerini açyp, olary yryp bilmeris; bu Hudaýyň işidir (Efes. 2:5; Kol. 2:13; 1 Pet. 3:18). Hudaýyň çagasyny yrmak babatda hem şeýle (seret 2 Tim. 2:25; Fil. 3:15). Biziň ýeke-täk çeşmämiz Hudaýa ýüzlenmek we Onuň akylyny soramakdyr, şonda Onuň işi ýürekde amala aşyrylar. Biz şeýle edip, Onuň akylyna görä hereket edenimizde, Onuň eliniň işleýändigini görüp bileris. Geliň, Oňa baralyň we şu günki dürli işlerimiz üçin akyl soralyň, şonda Mesihiň ady şöhratlanylar.
