Reb Isanyň ruhanylygy Hudaý bilen. Onuň aklawçylygy Ata bilen (1 Ýahýa 2:2). Sözleriň üýtgemegi bolsa, şol bir adamlaryň arasyndaky gatnaşyklaryň tapawudyny görkezýär. Baş Ruhany hökmünde, Rebbiň gullugy Öz halkynyň ýykylmazlygy üçin. Aklawçy hökmünde bolsa, olaryň bilen iş salyşmak we ýykylanlarynda olary dikeltmek. Imanly adam “ähli zatlardan aklanýar” (Resullar 13:39), bir gezeklik, özüniň imana gelen wagtynda. We geljekde onuň taryhynyň hiç bir döwründe ol Hudaýyň öňünde günäkär hökmünde durmaz, öz günäleri üçin höküm edilmez. Çünki oňa “höküme gelmez”, eýsem “ölümden ýaşaýşa geçdi” (Ýahýa 5:24, R.V.) diýen anyk kepillik bar.
Emma, eger Hudaýyň çagasy hökmünde ol ýalňyşsa we ýykylsa, iki zadyň biri ýa-da ikisi hem bolar.
(1) Ol özüniň we gökdäki Atasynyň arasynda bulut bardygyny duýar. Onuň gatnaşygy bozulýar we ýüreginiň parahatlygy ýitýär (Filipililer 4:7). Ol bagtly bolmaz. Günä onuň ruhunyň dynçlygyny bozdy. Ol ata-enesine boýun egmän, gadagan ýola giren, eşiklerini hapalan we maşgala agzalarynyň arasynda, maşgala stolunyň başynda görünmäge utanýan çaga ýaly bolar.
(2) Eger ol bu ýagdaýda dowam etse, peselmedik we ony boýun almaýan bolsa, Atalyk terbiýesi oňa geler (Ýewreýler 12:9-11), we ol “taýagy götermeli” bolar, eger ol wyždanyň we Söziň sesine boýun egmese we özüni günäsi üçin höküm etmese. Onuň çaga hökmündäki gatnaşygy bozulmaýar, ýöne Atasy bilen bolan gatnaşygy wagtlaýynça bozulýar.
We bu, Hudaýyň hakyky çagasynyň durmuş taryhynda ýetmeli agyr pursatdyr. Eger tekepbirlik, öz islegi we ýüregiň gatamagy ýüze çyksa, bu krizis döredip biler, ondan ol doly dikeldilmez, ýa-da ruhy ýaşlygynyň şebnemi yzyna gaýdyp gelmez we tejribede täzelenmez. We şeýle ýagdaýda ol Hudaýdan has daşlaşyp, yza gaýdan we dünýewi ýagdaýa düşüp biler, ondan ol doly gutulmaz. Şeýle ýagdaýda näçe adam bar! Bir wagtlar ýagty, bagtly, işjeň mesihçiler, ýöne olar ýalňyş ädim ätdiler, ýalňyş ýola düşdüler, erbet kompaniýa girdiler, doga-dileglerini we Injillerini äsgermezlik etdiler, we ahyrynda ýykyldylar ýa-da ýeňildi, we döwük ganatly guş ýaly ýatyrlar, howa galyp bilmeýärler, ýa-da ruhy ýaşlyk günlerinde edenleri ýaly aýdym aýdyp bilmeýärler. Şeýle ýagdaýyň gijikdirilmän, doly we dogruçyl çözülmegi gerek. Günäni gizlemek, başgalary günäkärlemek bolmaly däl; eýsem ony Ata hökmünde Hudaýa doly we jikme-jik boýun almak (1 Ýahýa 1:9), we ondan ýüz öwürmek (Süleýman 28:13), we Hudaýdan şeýle daşlaşmagyň hakyky sebäbi bolan “ähli adalatsyzlykdan” arassalanmak.
Reb Isanyň aklawçylygy hut şu ýerde ýüze çykýar. Biz ony Luka 22:31-32-de Simon Petrusyň mysalynda görýäris. Onuň ýüregini okap bilýän Reb, oňa “ýykylyşyň” ynamly öňünden habarçysy bolan “tekepbir ruhy” barada eýýäm duýduryş beripdi (Süleýman 16:18). Emma Petrus duýduryş sözüne gulak asmady. Soňra Reb Petrus üçin doga etdi – hatda Petrusyň açyk ýykylmagyndan öňem, we munuň üçin, synag sagadynda onuň imanynyň “süzgüçden” geçiriljek wagtynda “ýykylmazlygy” üçin. Petrus ýykyldy, ýöne gutarnykly däl. Reb Petrusyň “ýüzüne seredende”, ol “ahyryna çenli aglady”. Bu onuň toba edendiginiň subutnamasydy. We merhemet arkaly, gulluk ýerine doly dikeldilenden soň, ol öz tejribesini köp ýyllar soň “doganlaryny berkitmek” üçin ulandy.
We şeýle dikeldişleriň hemmesi “Ata bilen Aklawçynyň” gullugy sebäplidir, Ol ýadawsyz söýgi we wepalylyk bilen Öz doganlaryna hyzmat edýär, Ol olaryň “Ilkinji doglanydyr” (Rimliler 8:30). We dogruçyl, toba eden ýürekler üçin, Ol öz wezipesinde hiç haçan ýalňyşmaýar, bu olaryň ruhlaryny dikeltmek (Zebur 23:2), we olary günä bozup geçen Ata bilen gatnaşykdan lezzet almaga yzyna getirmek. We bu soňkusyny Ol, ýokarky otagdaky sahnada görkezilişi ýaly, olaryň wyjdanlaryna “Söziň suwuny” getirip edýär, şonda Ol Öz şägirtleriniň hapalanan aýaklaryny ýuwmak üçin legen we süpürgiç getirdi, bu arassalanmasyz Ol Petrusyň Onuň bilen “hiç bir paýy” bolup bilmejekdigini aýtdy – ýagny häzirki paýy ýok – diýşimiz ýaly – gatnaşyk ýok. “Mesihde” Petrusyň “paýy” bardy, ony ýitirip bilmezdi, ähli hakyky imanlylar indi halas bolmakda, howpsuzlykda we gatnaşykda bolşy ýaly. Olaryň “Mesihdäki” ýeri hiç haçan ýitirilmez. Emma “Mesih bilen”, gatnaşykda, ýürek gatnaşygynda, günäde iň kiçijik dowam etme ýa-da oňa göz ýumulma bilen hemişe bozulýar.
Şonuň üçin, “Hudaý bilen gysga hasaplaşyklar edeliň”. Biz ýalňyşsak ýa-da ýykylsak, ony derrew höküm edeliň, ony Atamyz hökmünde Hudaýa boýun alalyň, Beýik Aklawçynyň dikeldiji merhemetindäki işine boýun egeliň, we Onuň wyjdany arassalamak üçin getirýän Sözüni ulanmaga tabyn bolalyň, diňe ony hapalaýan günäden däl, eýsem Hudaýyň çagasyny erbetlikden we onuň ýykylmagyna sebäp bolan ýoldan aýyrmak üçin. 1 Ýahýa 2:1-däki “Aklawçy” sözi, Ýahýa 16:9-daky Ruh barada ulanylan “Tesellçi” sözi bilen asyl nusgada birmeňzeşdir, we Paraklet adynda gowy beýan edilýär – bize kömek etmek üçin getirilen, biziň ýanymyzda durmak we biziň işimizi goldamak üçin. Reb Isa muny Özüniňkiler üçin, gökde Ata bilen edýär. We muny Ruh hem mesihçiniň içinde edýär, çünki Ol “mukaddesler üçin dileg edýär” (Rimliler 8:32). We Ol, Atasy bilen gatnaşyga dikeldilýän pursatda ruha Sözüni wagtynda getirýän. Onda Hudaýyň halky nähili gowy üpjün edilen! Elbetde, olary öz ýollarynda biperwaý etmek ýa-da olaryň çagyrylan mukaddes ýaşaýşyna we durmuşyna bigadyr etmek üçin däl (1 Petrus 1:15), eýsem olary öz ýalňyşlyklarynyň duýgusy astynda “ýadamazlygyndan” ýa-da ony “ýeňil görmezliginden” goramak üçin, goý, bu adaty bir waka ýaly, az üns berilmeli zat ýaly bolmasyn.
Mesih, biziň Parakletimiz
Mesih biziň Aklawçymyz, ýadawsyz, Halkyna hyzmat edýär henizem, Her gün olaryň işini goldaýar Atanyň merhemetli isleginde;
Onuň ýüreginde, üýtgewsiz söýgüde, Olaryň ähli zerurlygyny we aladasyny göterýär, Olaryň ähli ýalňyşlyklaryny we büdremelerini, Onuň dogasynda ölçenen we agramlanan.
Gögüň arassa şöhratynyň ortasynda, Şol ýerde Atanyň ýüzüniň öňünde, Halkynyň ähli gowşaklygyny bilýär, Olaryň üçin her gün merhemet talap edýär;
Ruhuň merhemetli öwretmegi bilen, Onuň ähli dolulygyny mälim edýär, We dynuwsyz, wepaly gullukda, Tagtdan olara gözegçilik edýär.
