«Ata maňa näme buýruk beren bolsa, men şony edýärin.» (Ýahýa 14:31) Isa Hudaý-adam hökmünde öz golunda ähli güýji saklaýardy. Ol ebediligiň ýygnanan hazynalaryny elinde saklaýardy. Ol diňe gürlemeli, we ol ýerine ýetirilýärdi. Emma Öz halkyna mysal hökmünde, Onuň ýerdäki bütin ömri tabynlygyň we garaşlylygyň täsirli hereketi boldy. Nazaretde ol «ata-enesine tabyn» (Luka 2:51) boldy. Ol ýerde otuz ýyl pes bir ýerde ýaşap, Atanyň çagyryşy ony bellenen işine çagyrmazdan ozal, gizlinlikde galmagy makul bildi.
Suwa çümdürilende, Özü günäsiz bolsa-da, günäkär eli bilen günäkär däp-dessuryny kabul etmegiň sebäbini şeýle düşündirýär—
«Indi şeýle bolsun, çünki ähli dogrulygy ýerine ýetirmek Maňa laýykdyr» (Matta 3:15).
Oglunyň şol owadan tabynlyk ruhy Onuň ägirt uly güýç hereketleriniň arasynda aýdyň görünýär.
«Isa gözlerini galdyryp: «Ata, Seniň Meni eşideniň üçin Saňa şükür edýärin; we men Seniň hemişe Meni eşidýändigiňi bilýärin; ýöne ýanynda duran halk üçin, Seniň Meni iberendigiňe ynanmaklary üçin men muny aýtdym» diýdi (Ýahýa 11:41-42).
Hatda Öz şägirtleriniň arasynda-da Onuň dili: «Men siziň aranyzda hyzmat edýän ýaly» (Luka 22:27). Tabynlyk hereketi bilen ol Öz zyýaratyny we söýgi işini tamamlady. «Ata, Ruhumy Seniň elleriňe tabşyrýaryn» (Luka 23:46).
Biziň söýgüli Rebbimiz ähli bu zatlarda bize nähili mysal! Elbetde, eger ol, «ýeke-täk akylly Hudaý» (1 Timoteos 1:17)—«ähli güýç berlen» (Matta 28:18) Öz-Özünden Bar bolan—«Ruh ölçegsiz dökülen» (Ýahýa 3:34) Günäsiz—eger ol Öz gökdäki Atasyna şeýle adaty garaşlylygy görkezen bolsa, biz, gowşak, ýalňyşýan, ýalňyşyp bilýän jandarlar, Hudaýyň merhemetine we söýgüsine garaşly hökmünde her sagat—her pursat—nähili yhlas bilen ýaşamaga çalyşmaly, ähli zatda Onuň görkeziji eline eýermeli!
Gullukçynyň gözleri öz hojaýynynda, ýa-da çaganyň gözleri öz ene-atasynda bolşy ýaly, biziň gözlerimiz hem Reb Hudaýymyzda bolmaly. Ol nähili gürlese-de, ähli boýun egijilik bilen sesi yzarlamak, ylahyýetdäki her bir sözi we Mukaddes Ýazgylardaky her bir tabşyrygy Rebbimiziň öz sözleri bilen tassyklamak biziň borjumyz: «Bu Atanyň islegi!»
Öz-özüňe garaşly bolmakdan ägä boluň. Ruhy pese düşmegiň ilkinji ädimi şudur: «Durýandygyny pikir edýän adam» (1 Korintoslylar 10:12)! Hakyky güýjüň syry şudur: «Hudaýyň güýji bilen goralýar» (1 Petrus 1:5)! Bu biziň ähli bereketlerimizi nähili süýjedýär we ähli gynançlarymyzy ýeňilleşdirýär, ikisini hem söýýän Atanyň elinden çykýan zatlar hökmünde görmek. Hatda biz köne şägirtler ýaly, gämä girmäge «mejbur» bolsak-da; ähli zat garaňkylyk we tupan, ýüzüni çytdyran ylahyýet—«ýel tersine» (Matta 14:24)—bu biynjalyk elemente münende «Reb bize buýruk berdi!» diýip duýmak nähili bagtly. Pawlus hatda ýer ýüzündäki syýahat barada-da, «Reb islese» (1 Korintoslylar 4:19) diýen ýaýsyz gürläp bilmedi.
Eger şol zat biziň gündelik durmuşymyzyň adaty düzgünleşdirijisi bolsa, näçe synagdan, gynançdan we günäden halas bolardyk! Bu biziň ykbalymyz bilen asuda razylyga eltjekdi, ähli biynjalyk ediji teklipleri, şol ykbalyň, ähli garşylykly görünýän zatlary bilen, biziň üçin bellenendigini pikir edip dymdyrjakdy. Bu bize uly zatlara ymtylmazlygy, eýsem akylly Üpjün edijiniň islegine we maksatlaryna kiçigöwünlilik bilen garaşmagy öwretjekdi; gökdäki Ýolbeletimizden öňe geçmezligi, eýsem oňa eýermegi, kiçigöwünlilik bilen tabynlykda aýtmagy öwretjekdi,
«Reb, meniň ýüregim tekepbir däl, gözlerim beýik däl, men uly işler bilen ýa-da maňa gaty beýik zatlar bilen meşgullanmaýaryn. Men hakykatdan hem özümi terbiýeledim we köşeşdirdim, enesinden süýtden aýrylan çaga ýaly: meniň ruhum süýtden aýrylan çaga ýaly» (Zebur 131:1-2).
Siz hem şol bir pikir bilen ýaraglanyň!»
