Geliň, “ömrümiziň galan bölegi” diýen jümle her birimiziň kalbymyza doly güýji bilen ornaşsyn. Onuň näçe dowam etjekdigini hiç kim aýdyp bilmez. Ol ýyllar, aýlar, hepdeler ýa-da günler bolup biler. Ol islendik gün Rebbiň gelmegi bilen birden gutaryp biler, bu biziň bagtly umydymyzdyr; ýöne, uzyn bolsun, gysga bolsun, bu biziň adamlaryň nebsiň islegleri boýunça ýa-da Hudaýyň islegi boýunça ýaşamak üçin ähli wagtymyzdyr. Petrus bu iki ugry bir sözlemde ýiti garşylykda goýýar (1 Petrus 4:2). Geliň, olary gözümiziň öňünde açyk görkezeliň, şonda biz olary çynlakaý göz öňüne getireris.
Iki ugur: Ölüm we Durmuş
Bir ugur ölümi, beýlekisi durmuşy aňladýar, we Hudaýyň sözi bilen täzeden doglan her bir jan, Petrus arkaly gelen bu söz bilen höwes bilen ylalaşar, ýagny “ömrümiziň öten wagty biziň üçin ýeterlikdir” ölümiň ugrunda ýaşamak üçin (3-nji aýat), şonda “ömrümiziň galan bölegi” Hudaýyň islegi boýunça ýaşalar. Ýöne, munuň mümkin bolmagy üçin nämäniň zerurdygyny göreliň. Ilki bilen uly ahlak meseleleri çözülmelidi. Adalat, mukaddeslik we hakykat, biziň bozulýan borçlarymyz we Hudaýyň hökümi baradaky meseleler.
Hudaý adamy ýaradanda, Onuň uly maksady bardygy aýdyňdy. Onuň adamy ýaradyş usuly, Oňa beren durmuşy we güýçleri, we Hudaýyň maslahatlaryndaky şol ajaýyp söz, “Geliň, adamy Öz keşbimizde, Öz meňzeşligimizde ýaradalyň” muny subut edýär. Hudaýyň maksady, Onuň eli we maslahaty bilen ýaradylan bu jandaryň ýamanlygyň gurbany bolup, Onuň gözünden ýitip gitmegi däldi. Adamyň ýaradylmagynda Hudaýyň tebigaty we häsiýeti bardy; Onuň tagtynyň şöhraty we Onuň ýüreginiň şatlygy adam bilen baglanyşyklydy.
Ýöne adam ýykyldy — belki ilkinji gün; we onuň ýykylyşy nähili elhençdi! Diňe bir synagçy diňlenmän, adam synagda ýykyldy, eýsem, muny edip, açyk gözler bilen adam Öz Hudaýyna dönük boldy: — çünki Adam aldanmady; ol näme edýändigini bilýärdi; ol duşmanyň tarapyna geçdi, özüne berlen ähli güýçleri öz ýany bilen alyp gitdi; we onuň nesli bu ýatlaşan ýagdaýda olary Hudaýa garşy ulandy. Hudaýyň durmuşyndan bu ýatlaşma şeýle bir doly, Adam ogullary, adam öz tebigy ýagdaýynda, ölümiň töweregini söýýärler, we durmuşyň töweregini ýigrenýärler! Adam öz tebigy ýagdaýynda Hudaýy begendirip bilmez:
çünki tenli akyl Hudaýyň kanunyna tabyn däldir, hatda bolup bilmez hem (Rimliler 8:7–8).
Adamlar ýagtylykdan däl-de, garaňkylygy söýýärler, çünki olaryň işleri ýamandyr (Ýahýa 3:19).
Adamyň elhenç ýagdaýy we Hudaýyň kynçylygy
Biz, tebigy adamlar hökmünde, nähili elhenç ýagdaýdadyk! — ölümiň töweregindäki tussaglar, günälerimiz sebäpli bize garşy agyr jeza berildi. Biz ýurduň kanunlaryna garşy agyr jenaýat üçin ölüm jezasy astynda ýatan adam ýalydyk. Ony tussag eden we höküm çykaran adalaty kemsitmezden, onuň üçin hiç hili boşadyş ýok; ol şol ýesirlikden çykmak üçin diňe bir gapy bar —
ÖLÜM gapysy. Şeýlelik bilen, adamlar günäniň ýesirliginde saklanýarlar, we öz nebsiň islegleri bilen ölümiň bu töwereginde saklanýarlar, bu elhenç ýagdaýa we mundan soň hökümiň geljekdigine kördürler. Biz hemmämiz şol ýerdek!
Hiç bir jandardan kömek ýokdy; adam özüni boşadyp, öňki bigünäligini yzyna gaýtaryp ýa-da asmanyň kemsidilen Beýikligine öwezini dolup bilmezdi. Şeýtan ony boşatmak islemeýärdi we boşadyp bilmeýärdi, ýöne öz hileleriniň ýesirligi bilen Hudaýyň tagtyna howp salyp bilerdi. Mukaddes perişdeler kömek edip bilmeýärdiler, çünki diňe mukaddesligi bilýänleri üçin olar diňe günäkärleri ýazgaryp bilerdiler. Eger Hudaý Özüni goşulmasa, hiç hili umyt ýokdy.
Hudaý Özüni goşulmalydy, çünki Onuň tagtynyň durnuklylygyna garşy çykylýardy we Onuň dogrulygy şübhe astyna alynýardy. Ýöne Ol näme edip biler? Eger Ol Öz jandarlaryna ýumşak bolsa we olaryň günälerini geçse, Ol mukaddeslik Hudaýy däldir; eger Ol günäkärleri Öz mukaddes adalaty boýunça höküm etse, Onuň bereket maksady şowsuzlyga uçramalydy, we eger şeýle bolsa, Ol ýene-de Hudaý bolup bilermi? Şeýtan şeýle pikirlenip, Hudaýy elhenç kynçylygyň şahlaryna goýandygyny pikir etmedimi? Hudaý näme eder? Ol Özüni ýigrenýän we günälerini söýýän adamlary nädip günälerini ýigrenmäge we Özüne sežde etmäge getirer? Ol olary ölümiň töwereginden nädip çykaryp, durmuşyň töweregine goýar we Öz mukaddes häsiýeti bilen yzygiderli bolar? Öz ebedi akyldarlygynyň we güýjüniň tükeniksiz hazynalaryndan Ol asmanlary san-sajaksyz Günler bilen dolduryp bilerdi, ýöne bu mesele başga bir dünýä degişlidi, ol güýç hereketi bilen çözülip ýa-da bir söz bilen ýatyrylyp bilinmezdi. Adalat we söýgi, hakykat we rehimdarlyk hemmesi göz öňüne alynmalydy. Hudaý Özüniň Özü bolmalydy; Ol adamyň ähli meýilnamalarynyň açyk ýykylyşyna garamazdan, Özüniň nämedigini görkezmelidi. Ol bir agentlik arkaly ýol tapyp bilermi? Adamlar ylalaşyp bilerler, ýöne Hudaý ylalaşyp bilmez; Onuň her bir häsiýeti öz ebedi kämil derejesinde durmalydy; Onuň adalaty doly tassyklanmalydy; hakykat goldanmalydy; onda söýginiň süýji sesi nädip eşidiler? Adamyň bereketi we Öz şöhraty üçin ähli maksatlarynda hereket eden Hudaýyň ýüregi nädip öz ýoluny tapar? Älemdäki her bir akyl Hudaýyň ýolunyň açylmagyna garaşýardy; çünki onuň üstünligine Onuň şöhraty, ähli ýamanlygyň ýykylyşy, we Oňa tabyn bolan her bir jandaryň bereketi we parahatlygy baglydy.
Hudaýyň çözgüdi: Mesihiň ejir çekmegi we gurbanlygy
1 Petrus 3:18 jogaby berýär:
Çünki Mesih hem bizi Hudaýa getirmek üçin, adalatlylar üçin adalatly bolmadyklar üçin bir gezek günäler üçin ejir çekdi; teninde öldürildi, ýöne Ruh arkaly direldildi.
Mesih, Hudaýyň ýeke-täk Ogly, Atanyň göwsüniň ebedi ýaşaýjysy, bu ajaýyp işi öz üstüne alan Şol. Şonda asmanyň maslahatlaryndan bize bir söz gelýär: Ol Ogly gürleýär,
Ine, men Seniň islegiňi ýerine ýetirmek üçin gelýärin, eý Hudaý; Sen Maňa bir beden taýýarladyň.
We Ata tarapyndan iberilen Ol, Hudaýyň adama bolan söýgüsiniň äleme şaýatlygydyr.
Ol ynsanlyga, adamlaryň bolan boýun egmezlik we ölüm töweregine geldi. Hakyky ynsanlykda Ol günäkär adamlaryň arasynda hereket etdi — ruhda, jan-da we bedende mukaddes Bolan; Öz ynsanlygynda Öz hudaýy şöhratyndaky ýaly mukaddesdi; ýatyrda, çagalykda, gullukda we Golgata haçynda, şöhrat tagtynda oturanda we dünýäleri ýaradanda bolşy ýaly mukaddesdi. Hudaýyň bu mukaddes Bolany ölümiň töweregine geldi, Öz ölümi bilen biziň üçin ondan çykmak üçin ýol açmak we bizi Hudaýa getirmek üçin.
Ol ýerine ýetirmäge gelen Hudaýyň islegi Ony Golgatanyň ejirlerine alyp gitdi. Ol adamlaryň elinden ejir çekdi, ýöne bu aýatda agzalýan ejirler adamlardan däldi.
Ol adamyň günäsi üçin ejir çekdi.
Adamlar bu ejirleri berip bilmeýärdiler; biziň günälerimiz üçin ýaralananda we biziň adalatsyzlyklarymyz üçin ezilende Ony ezen Reb Ýehowady. Hiç bir adamyň gözi geçip bilmeýän garaňkylyk haçy gurşap aldy, çünki Günä göterijiniň hasratyny hiç bir adamyň ýüregi düşündirip bilmeýärdi, şol geçip bolmaýan garaňkylykdan şol gykylyk gelende,
ELI, ELI, LAMA SABAHTANI!
Terk edilen Bolanyň gygyran çuňluklaryndan, biz ölümiň içinden durmuşa geçmek üçin bize dogry açylan ýoly öwrenýäris. Şol ýerde, haçda, Onuň jany günä üçin gurban edilende, Hudaýyň adama bolan söýgüsi Öz Oglunyň sowgadynda yglan edildi, şonda adalat we hakykat goldanar we Hudaýyň bu maksady bize doly güýjüne girer, Onuň mukaddesligi bilen doly yzygiderlilikde. Günäler üçin ejir çekip, adalatlylar üçin adalatly bolmadyklar üçin, Onuň ölümi ölümiň töwereginden durmuşyň töweregine ýol açdy — adamlaryň nebsiň islegleriniň gulçulygyndan merhemetiň azatlygyna geçip, Hudaýyň islegini ýerine ýetirmek üçin bir ýol. Ýene-de, men töwerekleri birinden beýlekisine çykmak üçin ýoly gözümiziň öňünde goýmak üçin ulanýaryn.
Çykalga: Ynam we Suwda çokundyrylma
Bizi şol ajaýyp ýol boýunça alyp gidýän ynamdyr, ol bizi adamlaryň nebsiň isleglerinden ýüz öwürmäge we Hudaýyň islegini höwes bilen gözlemäge mümkinçilik berýär.
Ýöne, ÖLÜM bir töwerekden beýlekisine çykmak üçin ýeke-täk gapydyr diýen hakykaty belläliň. Bu uly hakykat, suwda çokundyrylma hakykatynda bize berkidilýär, ol şekil taýdan ölümdir.
Isa Mesihe çokundyrylanlaryň hemmämiziň Onuň ölümine çokundyrylandygymyzy bilmeýärsiňizmi? Şonuň üçin, biz Onuň bilen suwda çokundyrylma arkaly ölüme gömüldik (Rimliler 6:2–3).
Petrusyň hatyndaky bir kyn aýat, ýalňyş pikirleri goldamak üçin öz kontekstinden aýrylyp, köp adam üçin has kynlaşdyrylýar. Ol mysal hökmünde ulanylyp, ikinji derejeli ähmiýete eýe bolany üçin, esasy orna çenli ulaldyldy we mowzuk onuň bilen gizlendi.
Nuhuň döwründe ähli dünýäniň adamlaryň nebsiň isleglerinde ýaşandygy, hökümiň düşjek ölüm töwereginde bolandygy we Hudaýyň Öz sesine gulak asjaklaryň hemmesini ondan çykarmak isländigi aýdyňdy. Hudaýyň teklibi, tupan gämini gurşap alanda, olary gämide tupan arkaly geçirmekdi; bu Mesihiň ölümine meňzeşdi. Mesihiň Ruhy bu halas ediş ýoluny Nuh arkaly adamlara wagyz etdi. Nuh we onuň maşgalasy bu ýol bilen ölüm ugrundan durmuş ugruna çykdylar. Biziň suwda çokundyrylma buňa jogap berýär. Onda biz Hudaýyň höküminiň adamynyň üstündedigini; ondan çykmagyň ýeke-täk ýolunyň ölüm arkaly geçýändigini ykrar edýäris, we suwda çokundyrylma bilen biz özümizi Mesihiň ölümi bilen birleşdirýäris. Biz ölümiň biziň ýerimizdigini ykrar edýäris, ýöne direlen Mesihde durmuş töweregine gelýändigimize begenýäris. Biz özümizi adamlaryň nebsiň isleglerine öli hasaplaýarys we Mesihde Hudaýyň islegine diri hasaplaýarys. Mesihiň direlişinde biz gowy ýa-da arassalanan wyjdan alýarys, çünki ähli borçlarymyz Isanyň gany bilen ýerine ýetirildi. Hudaýyň bizi halas etmek üçin saýlan ýoluny göz öňüne getirenimizde, Onuň islegine biperwaý bolup bilermizmi? Isanyň bizi Hudaýa getirmek üçin ejir çekendigini görenimizde, biz indi adamlaryň nebsiň islegleri boýunça ýaşap bilermizmi?
Hudaýyň ajaýyp ýollary we ýeňşi
Biziň ýüreklerimiz jogap bermeýärmi,
“Ömrümiziň öten wagty” munuň üçin ýeterlik bolmalydyr.
Biz täze durmuş we tebigat, we Hudaýyň bizi getiren durmuş ugru üçin güýç aldyk. Ölüm arkaly biz Mesih bilen birleşip, Hudaý bilen parahatlykda durmuş töweregine getirildik, şol bir wagtda Onuň bilen şöhrata umyt edip garaşýarys.
Hudaýyň ýollary nähili ajaýyp, Onuň akyldarlygy nähili gözlegsiz! Ol günä üçin töleg edenden soň, bizi Mesihde Özüne getirdi, şonda Onuň dogrulyk we söýgi ýollary asmandaky we ýerdäki ähli akylly jandarlaryň öňünde yglan edildi; şeýtan dymdyryldy; onuň ýaman niýetleri açyldy, we her bir ýaradylan akyl Hudaýyň Öz Oglundaky serişdeleriniň ajaýyplygyny we şöhratyny ykrar etmäge we Oňa dyz çökdürmäge mejbur bolar. Şeýlelik bilen, Ol Öz söýgüsiniň her bir maksadyny ýerine ýetirer we Öz Ogluna doly laýyklykda Özüne getirilen adam ogullarynda doly lezzet tapar, köp doganlaryň arasynda Ilkinji doglan hökmünde (Rimliler 8:29). Hatda häzir hem Onuň Şeýtanyň üstünden gazanan ýeňşi şeýle bir uly, şonuň üçin Onuň söýgüsini bilýän biz höwes bilen adamlaryň nebsiň isleglerinden ýüz öwrüp, ömrümiziň galan bölegini Hudaýyň islegi boýunça ýaşaýarys.
