Aýna, diwardaky aýna
Aýnalar möhümdir. Meniň ýaşymda muny indi öwrenýändigim gynançly. Bütin ömrüme bir aýnam bardy, bir ýa-da başga ýol bilen, ulanmak üçin elýeterli. Ejem hemişe meniň owadan çaga bolandygymy aýdardy, men bolsa aýnada muny tassyklamagy gowy görerdim.
Bu türmedäki kameralarda köp zat ýok, şol sanda aýnalar hem. Şonuň üçin, bu ýerdäki erkekler köplenç «duýgy» bilen ýaşaýarlar. Eger men özümi gowy görýän ýaly «duýsam», onda men gowy bolmaly. Men ýuwunýaryn, sakgalymy syrýaryn we dişlerimi arassalaýaryn, şonuň üçin men gowy görünýän bolmaly, şeýle dälmi?
Gynansak-da, meniň «duýgymyň» gaty bozukdygyny bildim. On günläp men nahara gitdim, lukmanyň otagyna baryp gördüm, Hristian gurnagyna gatnaşdym, hatda kapitan bilen kätip işi barada gürleşdim. Her gün men «owadan çaganyň» gowy görünýändigine ynanýardym. Hiç kim başgaça aýtmady, tä bir gowy dostum we Rebde doganym meni bir gyra çekip, «däli» görünýändigimi aýdýança.
Näme? «Näme diýmek isleýärsiň?» Men ondan soradym. Ol sözleriň meniň ýüzümdäki elhençligi suratlandyryp bilmejekdigini aýtdy.
«Men saňa bir gün üçin kiçijik akril aýnamy ibererin; sen meniň näme hakda aýdýandygymy görersiň» diýip, ol ýuwaşlyk bilen aýtdy, erbet habar üçin meni köşeşdirýän ýaly elimi ýuwaşja sypalady. Bir sagat töweregi wagtdan soň, onuň aýnasy meniň kamera gapymyň aşagyndan süýşürildi. Men ýerimden turdum, ony aldym, elhenç yşygymyzyň aşagyna ylgadym – we gygyrdym!
Eý, Hudaýym! Ýüzüm gurady we elhenç görünýärdi. Gury deriniň kiçijik bölekleri maňlaýymyň, ýaňaklarymyň we boýnumyň töwereginde ýarym tegelekler bolup ýygnanypdy. Burnumyň üstünden geň, uzyn saç ösüp çykypdy. Burnumyň içinden suw gözleýän kökler ýaly galyň, gara saç topbaklary çykypdy. Dodaklarym ýarylypdy, ýyllar boýy çölüň ortasynda bolan ýaly. We iň erbet ýeri, her gün syrýan bolsam-da, boýnumda bir ýeri sypdyrypdyryn, ýürek şekilli syrly bir saç bölegi galypdy.
Men gorkdum. Men krowatymda oturdym, aýna elimde, we özümi hasaplaýan owadan çaga bilen hoşlaşdym. Şondan bäri, men her gün aýnany alýaryn, özümi gorkunç däl, iň bolmanda adam ýaly görkezmek üçin. Emma, bularyň hemmesi maňa ruhy durmuşymyz hakda pikirlenmäge mejbur etdi.
Ýakup kitaby bize Sözüň ýerine ýetirijileri bolmalydygymyzy aýdýar, çünki eger biz Sözüň aýdyşy ýaly etmesek, bu aýna seredip, erbetligi görüp, hiç zat etmän gitmek ýalydyr (1:23-25).
Şol wagt men göçürilipdim. Emläklerim gijikdirilipdi we heniz Injilim ýokdy. Emma, okalman galan zatlar barada özümi gowy duýýardym. Men Söz hakda ony okaman birnäçe gün ýaşamak üçin ýeterlik bilýändigimi pikir etdim. Men özümi dostlukly, mähirli, söýgüli, özüňi bilmeýän – esasan hem töweregimdäki ähli adamlar üçin kämil Hristian ýaly duýýardym. Emma, aýna wakasy meni täzeden pikirlenmäge mejbur etdi. Şonuň üçin men öz Injilimi alýançam kim maňa Injil berip biljekdigini sorap gezdim. Birnäçe erkekden sorandan soň, iki Injili bolan we birini maňa berip biljek bir dogan tapdym. Birnäçe sagatdan soň, ol ony gapyma iberdi.
Injili elime alanymdan soň, men ony adaty ýaly okap başladym. Içimdäki Mukaddes Ruh meni 2 Korinfliler 6-ny okamagymy isledi. Oý! Soňra mende 1 Ýahýa 1–2-ni okamak üçin iň geň isleg döredi. Iki esse oý! Bu üç sagatlap şeýle dowam etdi. Sözüň – meniň ruhy aýnamyň – şol wagt seredenimden soň, men diňe krowatymda oturyp aglap bildim. Men agladym, çünki men indi nädip ýalňyşýandygymy, Sözüň ýerine «duýgularymyň» meni ýolbaşçylyk etmegine rugsat berýändigimi, hatda Onuň Sözüni – meniň hakyky durmuşymyň aýnasyny – okaman bir gün ýaşamak üçin ýeterlik «mukaddes» bolandygymy pikir edendigimi görýärdim. Meniň nähili buýsanjym bardy.
Men Atanyň meni ýeterlik söýýändigine gaty begenýärin – men muňa mynasyp bolmasam-da – meniň ruhy erbetligim barada ünsümi çekmek üçin meni fiziki taýdan erbet etdi. Men şeýle hem Onuň öz aýnalaryny maňa bermek üçin ulanan erkeklerine begenýärin, çünki olarsyz men özümi görkezmegi dowam etdirerdim. Bu nähili erbet görnüş bolardy.
Eger siz ruhy aýna seretmegi – Sözüň okalmagyny – gündelik tertibiňiziň bir bölegi etmedik bolsaňyz, siz gaty erbet ýagdaýda gezýän bolmagyňyz mümkin, hatda özüňizi gowy duýsaňyz-da. Duýgularyňyzyň sizi aldamagyna ýol bermäň. Aýnany alyň we oňa serediň; meniň ýaly, siz hem tapýan zadyňyza geň galmagyňyz mümkin.
Sözüň diňe diňleýjileri özlerini aldaýarlar. Biz azatlygyň kämil kanunyna seretmeli we onda dowam etmeli. Bu adam eden işinde bagtly bolar.
Injil ygtyýarlylygynyň Hristian prinsipi, Hudaýyň Injiliň awtorydygy we ony Öz halkynyň ynanjyny we özüni alyp barşyny ýolbaşçylyk etmek üçin berendigi hakykatyna esaslanýar. Hudaý baradaky pikirlerimiz we amallarymyz Injiliň taglymatlary bilen ölçenmelidir. Köplenç biz pikirlerimiziň Onuň Sözü bilen düzeldilýändigini göreris. Ygtyýarlylyk buýruk bermek hukugydyr, we Hudaý bize Mukaddes Ýazgylarda beren hakykaty we akyldarlygy bilen biziň üstümizden höküm sürmegi saýlady.
«Bütin Mukaddes Ýazgy Hudaýyň ylhamy bilen berilendir, we taglymat, ýazgaryş, düzetme, dogrulykda terbiýe üçin peýdalydyr, şonda Hudaýyň adamy kämil bolar, her bir gowy iş üçin doly taýýarlanan bolar» (2 Timoteos 3:16-17 NKJV).
Sözi eşiden her kim, emma özüni alyp barşyny üýtgetmeýän adam, her gün irden aýna bir pursatlyk seredip, soňra gören zadyny doly unudýan adam ýalydyr. Ol aýnadan ýa-da oňa seretmekden hiç hili peýda görmeýär. Elbetde, daşky görnüşimiz barada üýtgedip bolmaýan zatlar bar, ýöne iň bolmanda olary görüp pespällik etmeli. Aýna «Ýuwun» ýa-da «Sakal syr» ýa-da «Darak» ýa-da «Arassala» diýende, biz aýdylanlary etmeli, ýogsam aýna bize hiç hili amaly peýda bermez. Injili ýönekeýje ýa-da borç duýgusy bilen okamak, okan zadymyzdan täsir almazdan aňsatdyr. Biz näme bolmalydygymyzy görýäris, ýöne çalt unudýarys we eýýäm kämil ýaly ýaşaýarys. Bu görnüşdäki öz-özüňi kanagatlandyrmak ruhy ösüşe päsgel berýär. Tersine, Hudaýyň Sözüne seredýän we ony yzygiderli durmuşa geçirýän adam bardyr. Onuň oýlanma, meditatiw seredişi durmuşynda amaly netijeler berýär. Onuň üçin Injil azatlygyň kämil kanunydyr. Onuň düzgünleri agyr däldir. Olar oňa täze tebigatynyň söýýän zadyny etmegi aýdýarlar. Ol boýun egende, ynsan däp-dessurlaryndan we tenli pikirlenmeden hakyky azatlygy tapýar. Hakykat ony azat edýär. Bu Injilden peýda görýän adamdyr. Ol okan zadyny unutmaýar. Gaýtam, ol ony gündelik durmuşynda ýaşamaga çalyşýar. Onuň ýönekeý çaga ýaly boýun egmesi ruhuna hasaplap bolmaýan bereket getirýär. Bu adam eden işinde bagtly bolar. —William Makdonald, Ynanýanyň Injil Teswiri, Ýakup 1:23-25 baradaky teswirler.
