Dawut Ysraýyl goşuny bilen, filistlilere garşy duranda, biz onuň gürleýändigini eşidýäris. Onuň sözleri Hudaýy we Öz halkyny nähili söýýändigini görkezýär. Beýlekiler Golýatyň haýbatlaryndan titrediler, ýöne ol diri Hudaýyň ýurdunda şeýle zatlaryň aýdylmagyna gahar-gazap bilen ýandy. Hiç kimiň öňe çykmandygy oňa düşnüksizdi. Biz hem tankydy bolup bileris, ýöne Hudaý üçin durmak wezipesini başga birine goýmak nähili aňsat.
Ýaşlygyna garamazdan Dawut muny etmedi. Bir wagt öň, Samuel Saulga şeýle diýipdi: «Reb Öz ýüregine laýyk bir adam tapdy, we Reb ony Öz halkynyň üstünden hökümdar edip belledi» (1 Sam. 13:14). Dawut Mesihiň, ýagny Ysraýyl we ähli ýaradylyş bilen baglanyşykly Hudaýyň islegini ýerine ýetirjek Mesh edilen Biriň ajaýyp bir görnüşidir (Zeb. 2; 8).
Dawut çopan oglan wagtynda Hudaýy subut edipdi we Oňa iň uly ynamy bardy (1 Sam. 17:34–37). Ol diňe bir şol gün Golýaty ýeňmän, eýsem öz wagtynda Hudaýyň öňünde patyşalygy gurupdy. Reb Isadan tapawutlylykda, ol şowsuzlyga uçrady we günä etdi, ýöne ol öz günälerini doly ykrar etdi (Zeb. 51). Ol bu gün biziň üçin gowy bir mysaldyr!
Ömrüniň ahyrynda ol halky Rebiň berekedinde ýolbaşçylyk edip bilýärdi, bu günki tekstimizde okadygymyz ýaly. Olaryň Rebe beren hormaty Müňýyllygyň öňünden habar berýär. Ol hem bu geljekki patyşalygy öz soňky ýazylan sözlerinde, 1 Samuel 23:1–7-de tapylýan sözlerinde pygamberlik edýär. Goý, biz Dawudyň Ysraýyly eden ýaly, Hudaýyň hyzmatynda biri-birimizi ruhlandyralyň!
