Eger biz, Pawlus resuly ýaly, durmuşymyzy geljek güniň yşygynda ýaşan bolsak, nähili uly tapawut dörederdi. «Hiç zat Mesihden başga däl, biz öňe barýarkak» diýip aýdym aýtmak ony ýaşamakdan has aňsatdyr. Ony ýaşamak, näme geýýändigimi, pulumy nädip harçlaýandygymy, dynç alyşymy nirede geçirýändigimi, ýanýoldaşym bilen nädip gürleşýändigimi we çagalaryma bolan garaýşymy dolandyrar. Mundan başga-da, ol öýdäki, iş ýerindäki we dünýädäki gatnaşyklara täsir eder we ýygnakda Mesihi hormatlaýan bir atmosfera döreder. Hakykatdanam, bu Mesihiň pikiri.
Mesihiň pikirine eýe bolmak ähli howplara garşy durmaga bizi taýýarlaýar. Ol bize dogry ruhy kararlar bermäge mümkinçilik berýär. Şonda biz kim bilen gatnaşyp biljekdigimizi we haçan birleşmeleriň mukaddes ýazgylara laýyk gelmeýändigini we hapalaýandygyny düşüneris. Hakyky aýralyk we mukaddes ýaşaýyş diňe Mesih üçin söýgi we Onuň Sözüne gulak asmak bilen bilelikde tapylýar. Şonda biz, «Munda näme ýalňyşlyk bar?» diýip soramaz, eýsem, «Mesihe näme ýakymly?» diýip sorarys.
Pawlus ruhlandyryjy söz bilen jemleýär: «Bu wadalara eýe bolup, söýgüli doganlar, geliň, özümizi teniň we ruhuň ähli hapaçylygyndan arassalalyň, Hudaýdan gorkup mukaddesligi kämilleşdireliň» (2 Kor. 7:1). Eger biz Hudaýyň Öz islegini durmuşymyzda amala aşyrmagyna rugsat bersek, onda bu çöllükden geçýärkäk, Ata bilen gatnaşygyň çuňňur parahatlygyny we şatlygyny başdan geçireris. Başdan geçirýän gynançlarymyz ýa-da ejirlerimiz gaty gymmatly bolar, çünki iman häzirki döwürden daşary seredýär we ähli zady ebediligiň yşygynda bahalandyrýar.
