Aýatymyzda ilkinji aňlatma, öňünden bellenenlik, geçmişdäki ebedilikde ýerine ýetirildi, we şonuň ýaly-da soňky aňlatma, şöhratlandyrylan, bizi geljekki ebedilige alyp barýar. Aralykda bizde Hudaýyň bu günki halky bilen häzirki gatnaşygy bar.
Öňünden bellenen diýen söz, bereket üçin bellenen diýmegi aňladýar. Saýlawda Hudaý adamlary bereket üçin saýlaýar. Öňünden bellenenlikde, Ol Öz saýlanlaryna beriljek bereketleri saýlaýar. Bularyň ikisi hem Onuň gizlin maslahatlaryna degişlidir, ýöne Ol bize bereketleri açdy, Efesliler 1-de görkezilişi ýaly. Rim. 8-de, bereket üçin öňünden bellenenleri Hudaýyň çagyrandygy aýdylýar. Bu Onuň Adama eden çagyryşy bilen görkezilýär, «Nirede sen?» Ol bu gün nädip çagyrýar? Hoş Habar bilen. Bu bölümde çagyryş täsirlidir, başgaça aýdylanda, bu aýatda çagyrylanlaryň hiç biri jogap bermeýän ýokdur. Çagyrylanlar soňra aklanýarlar. Ajaýyp bereket! Diňe bir günälerimizden arassalanman, eýsem Hudaýyň Özü hem Öz çagyranlaryny (iman edenleri) adalatly diýip yglan edýär! Ol bizi, gaýdyp gelen ogul ýaly, indi hapa eşiklerimizde däl-de, Özüniň beren iň gowy eşiginde görýär. Bizde ylahy adalat, Hudaýyň adalaty bar, bu bize Onuň çagyryşyna jogap berenimizde berilýär. Biz muny Hudaýyň Özüniň Adam bilen Howa bagda ýykylandan soň geýdiren derileri bilen hem görkezilýändigini görýäris. Olaryň ýerine başga biri ölmeli boldy. Suratda bu haýwan bolupdy; ýöne biziň üçin bu Hudaýyň Ogly Özüdi. Ajaýyp merhemet!
Soňra bize aklanlaryny şöhratlandyrandygy aýdylýar. Biz hemişe özümizi şöhratlandyrylan ýaly duýmazlygymyz mümkin! Emma Hudaýyň pikirinde bu eýýäm amala aşyryldy. Biz Rebiň tizden gaýdyp gelmegine garaşýarys, şonda bedenlerimiz üýtgediler we şöhratlandyrylar.
