Biz Saulunyň ilkinji gezek gürleýändigini gökden gelen Rebbiň soragyna jogap berende eşidýäris: «Saul, Saul, näme üçin Meni yzarlaýarsyň?» (Res. iş. 9:4–5). Saul Stefanusyň öldürilmegini makullapdy (Res. iş. 8:5). Ýyllar soň, Pawlus muny Iýerusalimde ony öldürmäge synanyşan ýehudylara eden çykyşynda tassyklady (22:20). Ol özünden öň Mesihde bolan ýehudy doganynyň ölümine gatnaşandygyny hiç haçan unutman. Şübhesiz, Saul Stefanusyň ganyny dökenleriň eşiklerini saklanda, Hudaý şol wepaly adamyň ölüminden peýdalanyp, onuň ynsabyny sançýan sançgylary ýitileşdirdi, tä Reb ony Damaskyň daşynda saklaýança (26:14).
Öz ölüminiň golaýlaşmagy bilen (2 Tim. 4:6), Pawlus Mukaddes Ýazgylardaky iň soňky sözlerini Timoteosa, başga bir ýehudy — onuň ejesi Ýunika ýehudy bolupdy — ýazýar, onda Hudaý güýçli iş edipdi, bu gezek Pawlusy ulanyp. Ol ony Korinflilere öwüpdi: «Men size Timoteosy, Rebbe söýgüli we wepaly çagam bolan Timoteosy iberdim, ol size Meniň Mesihdäki ýollarymy, her ýerde her ýygnakda öwredişim ýaly, ýatladar» (1 Kor. 4:17).
Indi, estafeta ylgawçysy ýaly, ol hakykatyň taýagyny oňa, ýaryşyň indiki bölegini ylgamak üçin jogapkär adama berýär (2 Tim. 2:2). Stefanus Saulusa taýagy berip bilmedi, çünki ol şol wagt ýalňyş toparda bolupdy, ýöne ol Rebbe öz ruhuny, Hudaý bilen gatnaşykda bolýan adam bedeniniň bölegini kabul etmegini sorady (Res. iş. 7:59). Şonuň üçin Pawlus Rebbiň Timoteosyň ruhy bilen bolmagyny doga edýär, ol Mesihdäki atasynyň dowamly dogalary we maslahatlary bolmazdan durmuşa we gulluga garaşýar. Ony Rebbe we Onuň merhemetine tabşyrmakdan gowy teselli we ruhlandyrma ýok.
