Bu owadan Zeburda biz synaglaryň arasynda Rebde öz kömegini we ýeňilmez çeşmesini tapýan bir imanlynyň tejribesini görýäris. Birinji aýat hakykatdan-da bir soragdyr. Ol şeýle okalmaly:
“Men gözlerimi daglara galdyraryn: kömegim nireden geler?” (R.V.) Hudaýdan gorkýan adam özüni synaglar we kynçylyklar bilen ýüzbe-ýüz tapýar, ýöne özünde şertlere garşy durmaga güýjüniň ýokdugyny bilýär. Oňa “kömek” gerek. Synagyň öňünde iň uly gowşaklyk çeşmesi köplenç öz güýjümiz ýa-da öz akylymyz bilen synaga garşy durup biljekdigimizi pikir etmäge iterýän öz-özüňe ynamdyr. Biz öwrenmeli, we bu gadymy Petrus ýaly, ajy tejribe arkaly, synagyň we synagyň öňünde özümizde güýjüň ýokdugyny. Her ädimde synagda bize goldaw berjek we synagdan geçirmäge kömekçi gerek.
Kömege mätäçdigini bilip, Zeburçynyň kalbynda derrew sorag döreýär: “Kömegim nireden geler?” Ol güýçli, täsirli we gymyldamaz ýaly görünýän daglar bilen gurşalandyr, dünýäde-de güýçde berk ornaşan we duşman tarapyndan ýeňilmez ýaly görünýänler bar. Ýöne biz islendik ynsan jandaryna ynanıp bilýärismi? Pygamber Ýeremiýa bize aýdýar:
“Hakykatdan-da, halas bolmak üçin depelerden we köp sanly daglardan umyt etmek biderekdir: hakykatdan-da, Reb Hudaýymyzda Ysraýylyň halas bolmagy bardyr” (Ýeremiýa 3:23). Kömege mätäçdigini we ynsan kömeginiň biderekdigini bilip, dindar adam jandardan Ýaradyja ýüzlenýär we gaty bagtlylyk bilen aýdýar:
“Meniň kömegim gögi we ýeri ýaradan Rebden gelýär.” Ol Rebde kömegiň bardygy baradaky umumy hakykaty ykrar etmäge ynanmaýar, ýöne ýönekeý şahsy iman bilen: “Meniň kömegim Rebden gelýär” diýýär.
Zeburyň galan aýatlarynda Hudaýyň Ruhy bu ýönekeý imana jogap berip, Rebden kömek gözleýän adamyň bereketlerini bize açýar. Bu aýatlardaky gaýtalanýan pikir Rebbiň yzygiderli aladasydyr. “Goramak” sözi Zeburyň häsiýetli sözüdir. 7-nji we 8-nji aýatlardaky “goramak” sözüniň “saklamak” diýip terjime edilmelidigini ýatda saklasak, bu ruhlandyryjy sözüň soňky alty aýatda alty gezek duş gelýändigini göreris.
Ol seniň aýagyňy gymyldatmaz
Ilki bilen, ruh Rebden kömek gözläp, ähli howplaryň arasynda goragda boljakdygyny öwrenýär. Birden ýok ediji howplar bilen ýüzbe-ýüz bolup biljek günlerde, bu söz bilen ruhlanmak nähili gowy:
“Birden gorkudan gorkma, ýa-da erbetleriň ýok edilmeginden, ol gelende. Çünki Reb seniň ynamyň bolar, we seniň aýagyňy gymyldamazdan gorar” (Süleýmanyň tymsallary 3:25, 26). Eger biz gözlerimizi Rebden aýyrsak we erbetleriň wagtlaýyn abadançylygy bilen meşgul bolsak, Zebur 73-däki adam ýaly: “Aýaklarym tas ýykylardy; ädimlerim tas taýypdy” diýmeli bolup bileris. Rebbe seredip we Rebde şatlanıp, biz gadymy Hanna ýaly aýdyp bileris: “Ol Öz mukaddesleriniň aýaklaryny gorar… çünki güýç bilen hiç kim ýeňip bilmez” (1 Şamuwel 2:1, 9).
Biz syýahat edýän ýol käwagt çylşyrymly bolup biler, duşman öz hileleri we duzaklary bilen garşy durup biler; synaglar köp bolup biler we kynçylyklar ýüze çykyp biler – bu synaglaryň ählisine Reb rugsat berip biler – ýöne Ol bir zada rugsat bermez: Ol Özüne ynanýanlaryň aýaklaryny şöhrata eltýän ýoldan gymyldatmaz. Şeýlelik bilen, indiki Zeburda, Rebbiň “Ol seniň aýagyňy gymyldatmaz” diýen sözüne jogap edip, dindar ruh iň uly ynam bilen aýdyp biler: “Aýaklarymyz seniň derwezeleriňde durar, eý Iýerusalim” (Zebur 122:2). Rebbiň Petrusyň soňky sözleri: “Meniň yzyma düş.” Ol mesihçi üçin ýoly kesgitläpdir, we eger biz Mesihimize ýeňilmez kömegimiz hökmünde gözümizi dikip, Onuň yzyna düşsek, bu Ol giden şöhratyň çuňluklaryna elter.
Halasgärimiziň giden ýoly Atasyna we Hudaýyna eltdi Ol indi tagtda oturan ýere, We Onuň güýji ýolda biziňki bolar. Seni goraýan uklar. Ine, Ysraýyly goraýan ne uklar, ne-de ýatar.
Ikinjiden, Rebbe ýönekeý iman bilen seredýän adam, Onuň aladasynyň yzygiderlidigini öwrenýär. Bir resul dagda tebigat üçin gaty ýagty şöhratyň öňünde uklaýar; we ýene-de bagda biziň çydamlylygymyz üçin gaty çuň gaýgynyň öňünde; ýöne biziň goragçymyz bolan Ol “ne uklar, ne-de ýatar.” Gadymy Ýunus ýaly yzyna gaýdan mukaddes, Reb işlän wagtynda-da, ýel turanda-da, deňiz gaýnap duranda-da, gämi batanda-da, dünýä adamlary titräp duranda-da “çuňňur ukyda” bolup biler, ýöne dünýädäki özlerini söýen, olary ömrüniň ahyryna çenli söýýän, durmuşyň ähli tupanlarynda özlerine alada etmegi hiç wagt bes etmeýän bir Bar.
Sen ýadamaýarsyň, iň mähirli Reb, Biz ýadap bilsek-de; Wagtynda, goldaýjy söz Sen ýüreklerimize bilmäge berýärsiň. Reb seniň goragçyňdyr: Reb seniň sag eliňdäki kölegäňdir.
Üçünjiden, Rebden kömek gözläp, ruh Rebbiň kömeginiň hemişe elýeterlidigine ynanýar. Sag elimizdäki dost, islendik pursatda ýüzlenip biljek dostumuzdyr. Şeýlelik bilen Dawut aýdyp biler: “Men Rebbi hemişe öz öňümde goýdum: çünki Ol meniň sag elimdedir, men gymyldamazaryn.” Özüne ynanýan erbet adam, “ýüreginde men gymyldamazaryn” diýdi, ýöne Rebbiň hökümine düşmek üçin (Zebur 10:6, 16). Sag elindäki Rebbe ynanýan dindar adam: “Men gymyldamazaryn” diýip biler. Mundan başga-da, ol muny iň uly ynam bilen aýdyp biler, çünki eger Reb aýtsa:
“Men seni hiç haçan terk etmerin, ýa-da seni taşlamaryn,” biz batyrgaýlyk bilen aýdyp bileris: “Reb meniň kömekçimdir, we men ynsanyň maňa näme etjekdiginden gorkmaryn” (Ýewreýler 13:5, 6). Ýanymda bir Dostuň bardygyny bilmek nähili gowy – her kynçylykda ýol görkezmek üçin ähli akyly bolan, her garşylygy ýeňmek üçin ähli güýji bolan, her gaýgyda ähli duýgudaşlygy bolan, we her gowşaklyk üçin ähli merhemeti, we her mätäçlik üçin rehimdarlygy bolan.
Daşymda tupan gükürip biler, Ýüregim pes bolup biler, Ýöne Hudaý meniň daşymdadyr, We men gorkup bilerinmi? Güneş gündiz seni urmaz, ne-de aý gije.
Dördünjiden, Rebden kömek gözleýän imanly, ähli möwsümlerde goragda boljakdygyna ynanýar. Uruşýan milletleriň dünýäsinde biz hemişe bar bolan howplar bilen ýüzbe-ýüz bolmaly, hem “gündiz” hem “gije.” Reb imanly adama: “Sen bu gorkular bilen başgalar ýaly ýüzbe-ýüz bolmaly däl” diýmeýär, ýöne Ol aýdýar:
“Eger sen Meni öz ‘gaçybatalgaň’ etseň, we Maňa ‘ynansaň’, ‘Sen gijeki gorkudan gorkmarsyň; ne-de gündiz uçýan okdan. Ne-de garaňkylykda ýöreýän gyrgynçylykdan; ne-de günortan ýok edýän heläkçilikden’.” (Zebur 91:2, 5, 6).
Reb seni ähli ýamanlykdan gorar: Ol seniň janyňy gorar.
Bäşinjiden, Rebden kömek gözleýän imanly ähli ýamanlykdan goragda bolar. Nuhuň günlerinde bolşy ýaly, dünýäniň barha köp bozulma we zorluk bilen bellenýän döwründe, ýamanlyk köp görnüşde bolar. Mukaddes Ýazgylar ýaman pikirler, ýaman hyýallar, ýaman sözler, ýaman işler we ýaman işleri edýänler hakda gürleýär. Mesihçi, gökdäki ähli ruhy bereketler bilen bellenen bolany üçin, aýratynlykda “ýokary ýerlerde” işjeň bolan “ruhy ýamanlyk” tarapyndan garşylyk görkeziler. Muňa garamazdan, Rebbe seredip, imanly “Onuň güýjüniň güýjünde” “ýaman günde” duşmanyň her bir hüjümine garşy durup biler we şeýlelik bilen ýamanlykdan goragda bolar (Efesliler 6:10-13).
Mundan başga-da, bir günüň näme getirjekdigini bilmeýän dünýäde, Rebden kömek gözleýän adam hakda şeýle aýdyp bolýandygyny bilmek nähili gowy:
“Ol ýaman habarlardan gorkmaz: onuň ýüregi Rebde ynanmak bilen berkidilendir” (Zebur 112:7). Resul Pawlus bize “ýaman adamlar we aldawçylar barha erbetleşer, aldaýarlar we aldanýarlar” (2 Timoteos 3:13) diýen döwürde ýaşaýandygymyzy duýdurýar. Öz döwründe ol özüne “köp ýamanlyk” edenler bilen ýüzbe-ýüz bolmaly boldy, ýöne Rebbe ynanıp, ol aýdyp bilerdi: “Reb meni her bir ýaman işden halas eder, we meni Öz gökdäki Patyşalygyna çenli gorar” (2 Timoteos 4:14, 18).
Hiç zat biziň yzygiderli ösüşimizi saklap bilmez, Biz ýeňijilerden hem köp bolaris Eger gözlerimiz, islendik howpda, Saňa seretse, we diňe Saňa. Reb seniň çykyşyňy we girişiňi gorar.
Altynjydan, Rebden kömek gözleýän ruh, ähli ýagdaýlarda Rebbiň ýeňilmez aladasyna bil baglap biler. “Çykmak” we “gelmek” dynçsyz dünýäni häsiýetlendirýän üýtgeýän ýagdaýlar hakda gürleýär. Hoş Habar gününde Reb Öz şägirtlerine aýdyp bilerdi:
“Siz özüňiz çöle baryň we birneme dynç alyň: çünki köp adam gelip-gidýärdi, we olaryň iýmäge-de wagt ýokdy” (Markus 6:31). Rehimdar aladasynda Reb bize dynç alyş pursatlaryny “aýratyn” meşgul dünýäden berer; ýöne bu ýerde diňe “birneme dynç alyş” bolar – bu sözler biziň ýene hereketde bolmalydygymyzy görkezýär. Ebedi dynç alyş üçin biz öňe seretmeli. “Hudaýyň halky üçin dynç alyş galýar.” Şol bagtly dynç alyşa girýän adam hakda biz okaýarys: “Ol indi çykmaz” (Ýewreýler 4:9; Ylham 3:12). Bu aralykda, mätäç dünýädäki zähmetli durmuşyň ähli meşgul döwründe, Rebden kömek gözleýän adam, Rebbiň ony her bir ýagdaýda gorajakdygyna bil baglap biler.
Ol meni nirede ýol görkezse-de, Hiç bir mätäçlik meni yzyma gaýtarmaz; Meniň Çopanym ýanymdadyr, We maňa hiç zat ýetmez, Onuň akyly hemişe oýa, Onuň görşi hiç haçan dymmaz; Ol gidýän ýoluny bilýär, We men Onuň bilen ýörärin. Şu wagtdan başlap we ebedi
Ahyrynda, biz Rebden kömek gözleýän adamyň ähli wagtda, hatda ebedi goragda boljakdygyna ynanıp biljekdigini öwrenýäris. Zeburçy, şübhesiz, Müňýyllyk hökümdarlygy göz öňünde tutýardy; Mesihçi bu sözlere has giň many berip biler, çünki ol Atanyň öýünde Mesih bilen we Mesih ýaly “ebedi” geçiriljek şatlykly ebedilige seredýär, Ol ýerde Öz gökdäki halky üçin ýer taýýarlamaga gitdi. Reb Öz goýunlary hakda aýdyp biler:
“Men olara ebedi ýaşaýyş berýärin; we olar hiç haçan ýok bolmazlar, ne-de hiç kim olary Meniň elimden ýolup bilmez.” Luka 15-däki owadan suratda, Reb Öz ýiten goýunyny tapýar, “ony Öz egnine alýar,” we “öýüne gelýär.” Onuň öýünden başga hiç zat Onuň goýunlary üçin ýeterlik bolmaz. Biz azaşyp bileris, ýöne Ol Öz goýunlaryny tapýar, olary wagt geçişinde Öz güýji bilen goraýar, we ahyrynda Ol ähli azaşan goýunlaryny “REB BILEN EBEDI” bolmak üçin öýüne getirer.
Şeýlelik bilen, bu owadan Zeburdan biz Rebbe ynanıp we Ondan kömek gözläp, şulary tapjakdygymyzy öwrenýäris:
Ol bizi ähli howpdan gorar; Onuň aladasy yzygiderli bolar; Onuň kömegi hemişe elýeterli bolar; Ol bizi ähli möwsümlerde gorar; Ol bizi ähli ýamanlykdan gorar; Ol bizi ähli ýagdaýlarda gorar; Ol bizi ähli wagtda ebedi gorar.
Eý Isa, meniň janymy gora, Hemişe Seniň bilen galyp, We eger men azaşsam, maňa öwret Çalt Saňa gaçmagy.
