Çopan kimdir? / Bäşinji bölüm
«Rebde alan gullugyňa üns ber, ony ýerine ýetir.» —Koloseliler 4:17 KJV
«Çopan» sözüniň kesgitlemesi: «Sürüleri bakýan çopan» (Vine’s Täze Testament sözleriniň düşündirişli sözlügi). «Çopan» we «goýunçy» asyl grek dilinde bir sözdür.
Indi bu tapgyry jemläp, Hudaý tarapyndan çopan bolmaga çagyrylanlar üçin paýhasly görkezme we ruhlandyrma berýän ýene birnäçe Mukaddes Ýazgylara serederis. Şuny belläň, siz çopan bolmaga çagyrylmadyk bolsaňyz-da, ähli imanlylaryň biri-birine alada etmegine garaşylýar.
Ýotamyň ygtyýarlyk baradaky görkezmesi
Köne Testamentyň Kazylar kitabynda ygtyýarlyk barada gaty öwrediji bir hekaýa bar. Hudaý Gideonyň üsti bilen Ysraýyl üçin uly ýeňiş gazandy we olar bu adamy öz patyşasy edip tagta çykarmak islediler.
Gideon olara şeýle diýdi: «Men size höküm sürmerin, oglum hem size höküm sürmez: Reb size höküm sürer» (Kazylar 8:23).
Gideonyň ýetmiş ogly bardy, sebäbi onuň köp aýaly bardy. Şekemdäki gyrnagy hem oňa bir ogul dogurdy, onuň adyny Abimelek goýdy (Kazylar 8:30-31).
Ýerubbaalyň ogly Abimelek Şekeme, ejesiniň doganlarynyň ýanyna gitdi we olar bilen, ejesiniň atasynyň öýüniň ähli maşgalasy bilen gürleşip, şeýle diýdi: «Haýyş edýärin, Şekemiň ähli adamlarynyň gulagyna aýdyň, Ýerubbaalyň ýetmiş ogly size höküm sürmegi gowumy, ýa-da biriniň size höküm sürmegi gowumy? Ýadyňyzda bolsun, men siziň süňküňiz we etiňiz. Ejesiniň doganlary bu sözleri Şekemiň ähli adamlarynyň gulagyna aýtdylar: we olaryň ýürekleri Abimelegiň yzyna düşmäge meýilli boldy; sebäbi olar: «Ol biziň doganymyz» diýdiler. Olar oňa Baalberitiň öýünden ýetmiş sany kümüş pul berdiler, Abimelek şol pullar bilen öz yzyna düşen boş we ýeňil adamlary hakyna tutdy. Ol Ofrahdaky atasynyň öýüne gitdi we ýetmiş sany Ýerubbaalyň ogullaryny bir daşyň üstünde öldürdi: ýöne Ýerubbaalyň iň kiçi ogly Ýotam galypdy; sebäbi ol gizlenipdi. Şekemiň ähli adamlary we Millonyň ähli öýi ýygnanyşdylar we Şekemdäki sütünli meýdanyň ýanynda Abimelegi patyşa etdiler. Olar Ýotama aýdanlarynda, ol Gerizim dagynyň depesine çykdy we sesini galdyryp, gygyrdy we olara şeýle diýdi: «Meni diňläň, eý Şekemiň adamlary, Hudaý sizi diňlesin. Agaçlar bir wagtlar özlerine patyşa saýlamak üçin gitdiler; we olar zeýtun agajyna: «Bize höküm sür» diýdiler. Emma zeýtun agajy olara şeýle diýdi: «Men Hudaýy we adamy hormatlaýan ýagymy taşlap, agaçlaryň üstünden beýgelmelimikä?» Agaçlar injir agajyna: «Gel, bize höküm sür» diýdiler. Emma injir agajy olara şeýle diýdi: «Men süýjüligimi we gowy miwämi taşlap, agaçlaryň üstünden beýgelmelimikä?» Soňra agaçlar üzüm agajyna: «Gel, bize höküm sür» diýdiler. Emma üzüm agajy olara şeýle diýdi: «Men Hudaýy we adamy şatlandyrýan şerabymy taşlap, agaçlaryň üstünden beýgelmelimikä?» Soňra ähli agaçlar tikenli gyrymsy agaja: «Gel, bize höküm sür» diýdiler. Emma tikenli gyrymsy agaç agaçlara şeýle diýdi: «Eger siz meni hakykatdan-da özüňize patyşa saýlasaňyz, onda geliň we meniň kölegäme bil baglaň: eger ýok bolsa, tikenli gyrymsy agaçdan ot çyksyn we Liwanyň kedr agaçlaryny ýuwutsyn» (Kazylar 9:1-15).
Geliň, agaçlaryň her birine patyşa bolmagy teklip edilende näme diýenlerini gysgaça derňäliň.
Zeýtun agajy.
«Men Hudaýy we adamy hormatlaýan ýagymy taşlap, agaçlaryň üstünden beýgelmelimikä?» Agaç başgalaryň gözünde möhüm bolmakdan has gowy, Hudaýyň beren işini etmegi saýlady. Ol öz ýagy bilen Hudaýy we adamy begendirmek isledi. Biz ýatlaýarys, çadyryň çyralary zeýtun ýagyny ulanýardy, şonuň üçin biz muny uly garaňkylyga bürenen nesliň arasynda Hudaýyň hormaty üçin ýagty şaýatlyk bolmagyň mysaly hökmünde görýäris. Zeýtun agajy Hudaýyň özüne ynanan bu möhüm wezipesini, diňe köpçüligi begendirmek üçin, galanlaryň üstünden bir ýer tutmak üçin taşlamak islemändi.
Injir agajy.
Injir agajy hem şol bir garaýyşdady. «Men süýjüligimi we gowy miwämi taşlap, agaçlaryň üstünden beýgelmelimikä?» Nähili owadan. Injir agajynyň miwesi onuň töweregindäkiler üçin iýmit we süýjülikdi. Bir gün Reb Isa injir agajyny görüp, açlygyny onuň miwesi bilen kanagatlandyrmak isledi. Emma agaja ýeteninde hiç zat tapmady (Markus 11:12-13). Hudaý bizde Özü üçin süýjülik ýa-da iýmit tapsyn. Mukaddes Ýazgylarda biz köplenç okap bilýäris, kimdir biri Hudaýa ýakma gurbanlyk berende, ol Oňa hoş ysly ysgyn bolup ýokary galýardy. Biziň Oňa gullugymyzda hem şeýle bolsun.
Üzüm agajy.
Üzüm agajynyň jogaby hem şol birmeňzeşdi: «Men Hudaýy we adamy şatlandyrýan şerabymy taşlap, agaçlaryň üstünden beýgelmelimikä?» Ol özü üçin beýik bolmak islemändi, ýöne Hudaýyň ýüregine şatlyk bermek isledi. Eger bu isleg bizde tapylsa, biz hem Onuň ýüregine we töweregimizdäkilere şatlyk bereris.
Tikenli gyrymsy agaç.
Beýlekilerden tapawutlylykda, tikenli gyrymsy agaç beýik bolmak isledi. Ol ähli agaçlaryň iň pesi bolsa-da, iň ýokary wezipäni ilkinji bolup isledi. «Eger siz meni hakykatdan-da özüňize patyşa saýlasaňyz, onda geliň we meniň kölegäme bil baglaň: eger ýok bolsa, tikenli gyrymsy agaçdan ot çyksyn we Liwanyň kedr agaçlaryny ýuwutsyn.» Biz tikenli gyrymsy agajyň garaýşyny görýäris: iň az hünärli bolan iň möhüm bolmak we ähli zadyň üstünden höküm sürmek isledi. Tikenli gyrymsy agaç bilen üç agajyň arasyndaky nähili tapawut. Tikenli gyrymsy agaç öz-özüniň möhümdigini gözleýärdi, agaçlar bolsa Hudaýa gulluk etmek, Onuň şöhraty we adamyň bereketleri üçin Hudaý tarapyndan niýetlenen miwäni öndürmek islediler.
Bu mysalda biziň üçin möhüm bir sapak bar. Biz görýäris, agaçlar özlerine Hudaý tarapyndan berlen ýörite bir wezipäniň bardygyny düşündiler. Olar Hudaýyň özlerine beren çäginde Onuň işini etmekleriniň özlerine berlen bir hukukdygyny bildiler we şonuň üçin öz bähbitleri üçin bu ýeri taşlamak islemändiler. Häzirki wagtda hem Hudaý Öz çagalarynyň her birine bir sowgat, Özü üçin bir gulluk berdi. Ähli imanlylaryň bir sowgaty bar; ýöne zeýtun agajy, injir agajy we üzüm agajy bolşy ýaly, dürlülik bar. Hudaýyň her birimize ynanan zadyny – her biriniň öz ýörite bellenen gullugyny – tanalyň we düşüniň. Hiç birimiz Hudaýyň başga birine beren gullugyny eýelemäliň, we hiç kim Hudaýyň bermedik ýa-da Ondan bolmadyk bir wezipäni eýelemesin.
Resullaryň döwründe biz tikenli gyrymsy agajyňky ýaly garaýyşly bir adam barada okaýarys, ýöne bu garaýyş çopany häsiýetlendirmeli zadyň tersidir. Biz okaýarys:
Men ýygnaga ýazdym: ýöne olaryň arasynda öňde bolmagy söýýän Diotref bizi kabul etmeýär. Şonuň üçin, eger men gelsem, ol biziň garşymyza ýaman sözler bilen gürleýän işlerini ýatladaryn: we munuň bilen kanagatlanman, ol doganlary hem kabul etmeýär, we kabul etmek isleýänlere gadagan edýär, we olary ýygnakdan çykarýar (3 Ýahýa 9-10).
Häzirki wagtda köp ýygnaklarda duş gelýän çopan düşünjesi Mukaddes Kitapda görýän zadymyz däl we Mukaddes Ýazgylar bilen esaslandyrylyp bilinmez. Şonuň üçin, eger biz Reb bilen ýörişimizde, bile duşuşýan usulymyzda dogruçyl we çynlakaý bolmak islesek, Onuň Sözüne laýyk gelmeýän zatlardan özümizi aýyrmalydyrys. Möhüm zat Rebiň şöhraty we hormatydyr. Çopan diýlip bellenen bir adam bilen, başlyk ýa-da direktor wezipesini eýeleýän adam bilen dowam etmek, Rebiň hukuklaryny almakdyr – bu biziň hiç haçan etmeli zadymyz däl.
Hawa, Rebbe şükürler bolsun, çopanlar bar! Ol olary berdi. Eger olar bolmasa, goýunlar, sürüler has uly kynçylykda bolardy. Ähli sowgatlar ýaly, Ol çopan bolmaga çagyrylanlary Mesih bedeniniň, ähli Kilisesiň, diňe bir kiçijik ýerli böleginiň bereketleri we gowylygy üçin Öz işini etmäge çagyrdy. Bu gulluga çagyrylan we bu sowgady berlenler, özlerini çagyran Oňa ajaýyp bir jogapkärçilikli. Bir gün olar nädip edenleri barada Oňa hasabat bererler.
Biri-birine alada etmek
Biri-birine alada etmek işi diňe çopanlar üçin däl. Biz gördük, ýerli ýygnagyň ähli ýaşululary hem bu usulda gulluk etmeli. We ähli ruhy adamlar ruhdan düşenlere we mätäçlere kömek etmeli. Pawlus şeýle diýdi:
Doganlar, eger bir adam ýalňyşlyga düşse, siz ruhy bolanlar, ony ýumşaklyk ruhunda dikeldiň; özüňizi göz öňünde tutuň, siz hem synalmazlyk üçin. Biri-biriňiziň ýüklerini göteriň, şeýlelik bilen Mesihiň kanunyny ýerine ýetiriň (Galatýalylar 6:1-2).
Reb bize gowy Samariýalynyň mysaly arkaly biri-birimize alada etmelidigimizi öwretdi. Isa şeýle diýdi:
Bir adam Iýerusalimden Ýerihona düşüp barýarka, ogrylara duş geldi, olar ony eşiklerinden soýup, ýaralap, ýarym öli goýup gitdiler. ... Emma bir Samariýaly, ýoluny dowam edip barýarka, ol ýere geldi: we ony göreninde, oňa rehim etdi, we ýanyna baryp, ýaralaryny daňdy, ýag we şerap guýdy, we ony öz haýwanyna mündürip, myhmanhana getirdi we oňa alada etdi ... Isa oňa şeýle diýdi: «Git, sen hem şeýle et» (Luka 10:30,33-34,37).
Soňra Ýakupda okaýarys
Doganlar, eger siziň biriňiz hakykatdan azaşsa, we biri ony yzyna getirse; bilmelidir, günäkär adamy ýolunyň ýalňyşlygyndan yzyna getiren adam bir jany ölümden halas eder we köp sanly günäni ýaşyrar (Ýakup 5:19-20).
Şeýlelik bilen, biz görýäris, biri-birimize alada etmek, şeýlelik bilen çopanyň işini etmek ählimiziň jogapkärçiligidir.
Ýusup
Biz onuň barada gürleşmedik bir adam bar, sebäbi biz ony adatça çopan hökmünde pikir etmeýäris. Emma, onuň hekaýasyny okap, onuň çopandygyny görýäris.
Ýakubyň köp goýny bardy we Ýusup bilen doganlary olara alada edýärdiler. Belli sebäplere görä Ýusubyň doganlary oňa garşy ýaman duýgulary bardy we bu duýgular şeýle güýçlüdi welin, Mukaddes Kitap olaryň ony ýigrenýändigini aýdýar.
Bir gün Ýakup Ýusuby doganlarynyň Şekemiň golaýynda, takmynan 50 mil (80 kilometr) uzaklykda goýunlara alada edýän wagtynda, olaryň nädip edýändigini görmäge iberdi. Olar şeýle uzakda bolsa-da we Ýusup doganlarynyň ony ýigrenýändigini bilse-de, Ýusup atasyna boýun egdi we gitdi. Ol atasynyň, özüne bu gullugy beren adamyň islegini ýerine ýetirmek isledi. Atasy
Ýusuba şeýle diýdi: «Doganlaryň Şekemde sürini bakmaýarmy? Gel, men seni olaryň ýanyna ibererin.» Ol oňa: «Ine men» diýdi. Ol oňa: «Git, haýyş edýärin, doganlaryňyň we sürileriň gowy ýagdaýdadygyny gör; we maňa habar getir» (Gelip çykyş 37:13-14).
Şeýlelik bilen, atasyna bolan söýgüsi sebäpli Ýusup gitdi. Ol ýaşaýan Hebrony terk etdi we Şekeme geldi. Emma olar indi ol ýerde däldi. Ýusup sorag etdi we doganlarynyň sürileri Dothana, ýene 20 mil (32 kilometr) uzaklyga äkidendigini bildi. Şeýlelik bilen, Ýusup doganlaryny tapýança olary gözledi, sebäbi atasy olara alada edýärdi.
Bu hekaýa barada oýlanýarkak, biz munuň biziň gökdäki Atamyzyň bize nädip alada edýändiginiň bir mysalydygyny düşündik. Biz hem Reb Isa Mesihi Atasynyň söýen Ogly hökmünde görýäris, Ol bizi gözlemek üçin Atasynyň öýüni terk etdi. Ýusup baradaky bu hekaýada Reb Isanyň mysaly bolan köp owadan zatlar bar: onuň atasy bilen gatnaşygy, onuň gullugy, öz doganlary tarapyndan nädip ýigrenilendigi, onuň ejir çekmegi, ýöne dünýäniň hökümdary we halasgäri hökmünde onuň beýgelmegi we şöhraty, we onuň doganlary bilen gatnaşygynyň dikeldilmegi. Her birimiz üçin nähili ajaýyp mysal.
Ýusup ýaly, biz hem dogan-uýalarymyzyň zerurlyklary barada pikir etmeli. Biziň gullugymyz ilkinji nobatda Atamyza bolan söýgi bilen höweslendirilmelidir. Ol bize: «Git, haýyş edýärin, doganlaryňyň gowy ýagdaýdadygyny gör» diýýär, we Ýusup ýaly, biz hem Atamyza boýun bolmaga taýyn ýürekli bolmalydyrys. Biz olaryň bize bolan garaýşyna ýa-da bizi bu gullukdan sowup biljek başga-da islendik ýaramaz zatlara garamazdan, özümizi gurban etmäge taýyn bolmalydyrys. Ýusubyň atasyna jogaby: «Ine men» boldy. Biziň jogabymyz näme?
Kynçylyk
Çopanlyk ýa-da goýunçylyk aladasy gaty möhüm we zerur – her birimiziň amala aşyrmaly zadymyz.
Reb Kaýyna şeýle diýdi: «Doganyň Abel nirede?» Ol bolsa: «Bilmeýärin: Men doganymyň gözegçisimi?» (Gelip çykyş 4:9).
Şeýlelik bilen, biz özümize soraýarys: «Men doganymyň gözegçisimi?» Jogap güýçli: «Hawa! Hawa, men!»
Hawa, Hudaýa şükürler bolsun, Reb Isa Mesih Öz Kilisesine çopanlar berdi, Öz çagalaryna alada etmek üçin, Rebbe ýaraýan, sagdyn, mukaddes Hudaýyň çagalarynyň bolmagy üçin, Onuň hormaty we şöhraty üçin.
Hawa, eger Isa Mesih size çopan sowgadyny beren bolsa, ony Hudaýyň Sözi öwredýän usulda amala aşyryň.
Hawa, eger sizde bu sowgat ýok bolsa-da, bu möhüm we zerur gulluk arkaly Mesihdäki dogan-uýaňyza alada edip, çopanyň işini ediň.
Şonuň üçin biri-birinizi teselli ediň we biri-birinizi gurup ýetişdiriň, siz hem şeýle edýärsiňiz (1 Selanikliler 5:11).
