Bu dünýäde ähli zatlar gowy bolanda Doksologiýany aýdyp bilýän köp adam bar. Olar kynçylykdan halas bolanlarynda gaty çalt: “Hudaýa şükür” diýýärler. Eger olaryň ammarynda çörek, bedenlerinde saglyk, öýlerinde parahatçylyk we bankda pul bolsa, olar şadyýan ses bilen Rebbi öwüp, Ol maňa hemişe gowy boldy, men Oňa hiç haçan şübhelenmerin diýip bilerler. Bu minnetdarlyk bolup biler, ýöne iman däldir. Biz Hudaýyň merhemetleriniň hiç birini äsgermezlik etmezdik we bize lezzet almak üçin berýän ähli zatlary üçin minnetdar bolardyk, ýöne eger men Gün maňa şöhle saçanda Oňa şükür etsem, bu minnetdarlyk bolsa-da, arassa özümçillik bolup biler; öz kynçylyklaryndan azatlygyna begenýän we başgalaryň kynçylyklary barada gaty az pikir edýän özümçillik.
Ýöne iman başgaça; ol: “injir agajy güllemese-de” diýýär, bu bolsa, gowy hasyl ýa-da giç hasyl däl-de, hiç hili hasyl bolmazlygy aňladýar. “Ellerim boş bolsa-da, ähli dünýewi çeşmeler ýitse-de, ähli ynsan goldawy aýrylyp, bütin dünýä çöl bolsa-da, men Rebbe ynamly dynç alaryn.” Iman tupan arkaly asuda geçip biler; ol kömek üçin hiç hili ýagdaýa seretmeýär, ýöne ol Hudaýa ýapyşýar we Ony ähli ýagdaýlardan uludygyny tapýar.
Iman garaşyp biler, Hudaý hereket edýänçä garaşyp biler. Sabyrsyz we biynjalyk bolan, zatlary Hudaýyň elinden alyp, islenýän zady wagtyndan öň ele almak isleýän ynamsyzlykdyr. Ynamsyz we sabyrsyz Ybraýym bilen Sarra serediň, Hajar meselesinde zatlary gaty bulaşyk etdiler; olar Hudaýa garaşyp bilmediler. Ýakup bilen Rebeka serediň, meýilnama düzýän, aldawçylyk edýän, ýalan sözleýän, aldaýan; olar Hudaýa garaşyp bilmediler. Musa gaýany urup, agzy bilen akylsyzlyk bilen gürleýänine serediň; ol Hudaýa garaşyp bilmedi. Hudaýyň bize beren taryhynyň ähli adamlaryna, gowy we erbet, serediň. Köpüsi, eger hemmesi däl bolsa, hut şu ýerde ýykyldy; Şeýtan olary azyndan bir gezek herekete iterdi, şonda iman asuda bolup, Hudaýa garaşardy.
Indi Nazaretli pes adama serediň; çölde aç wagtynda, 4000 ýyllyk üstünlik bilen batyrgaý bolan synagçynyň öňünde, Hudaýdan başga ähli çeşmeleri inkär edip, Onuň sözlerini diňläň. Onuň: “Adam diňe çörek bilen ýaşamaz, eýsem Hudaýyň her sözi bilen ýaşar” diýýänini diňläň. We Onuň ýoluny şondan soň synag we gamgynlygyň her ýagdaýyndan, tä ahyrynda möhürlenen gabyrda ýatýança yzarlaň. Ol öz adyndan hiç haçan hereket etmedi. Onuň ýeke-täk aladasy Hudaýyň şöhratydy. Şägirtleri Onuň özüni halas etmändigine nähili haýran galdylar. Petrus gylyjyny çykaryp, baş ruhanynyň guluny uranda, bu hereketde Onuň hojaýynynyň ýumşaklygyna sabyrsyzlyk we duşmanlaryna gahar-gazap ýokmydy? Ýöne Isa indi nirede? Atanyň tagtynda şöhrat we hormat bilen täçlenen. Ol öz ýoluny Hudaýa tabşyrdy, we Hudaý Onuň dogasyny eşitdi, we wagty gelende Ony ýokary göterdi. Ol imanyň başlangyjy we gutaryjysydyr, we Onda hiç hili şowsuzlyk, sabyrsyzlyk, howlukmaçlyk, nägilelik ýokdy, ýöne hemişe kämil parahatçylyk bardy, sebäbi hemişe kämil ynam bardy. We Ol biziň nusgamyzdyr; Ybraýym däl, Musa däl, eýsem Isa. We Ol biziň yzyna düşenimizde we hiç haçan ýalňyşmaýan Atanyň söýgüsine doly bil baglanymyzda Öz parahatçylygyny bize berýär.
Soňra imanyň aýdym aýdýan wagty gelýär; ony synan we synagdan geçiren ýagdaýlar diňe simleri berkidip, oňa ses we saz berdi, soňra ol aýdym-saza öwrülip, dabaraly gygyrýar; “Men Rebde şatlanaryn, halasgär Hudaýymda şatlanaryn. Reb meniň güýjümdir, we Ol meniň aýaklarymy keýigiň aýaklary ýaly eder, we Ol meni beýik ýerlerimde ýöretmäge mejbur eder.” Bu iman, “we imansyz Hudaýy razy etmek mümkin däl.”
