«Onuň düşünjesi çäksizdir!» (Zebur 147:5)
Hudaýyň ykballary nähili köplenç bulaşyk! Olaryň syryny çuňlaşdyrmaga näçe köp synanyşsak, şonça-da iň gowy ýerüstüniň çözgüdine, «Siziň hökümleriňiz uly çuňlukdyr!» diýip dynç almaga mejbur bolýarys. Ýöne duýgy «Bu zatlaryň hemmesi maňa garşy!» diýende, iman başga bir höküm çykarýar: «Ähli zatlar meniň gowylygym üçin bilelikde işleýär!»
Bu imanyň çägi, Hudaýyň goluna ynam bilen daýanmak we «Reb ähli ýollarynda dogrudyr» diýmekdir.
Biz Hudaýyň «öňünden görýändigi» barada gürleýäris, ýöne geçmiş, häzirki we geljek — Onuň üçin hemmesi birmeňzeşdir. Ol başlangyçdan soňuny görýär. Biz diňe gysga bir ýoly, we ony-da, nädogry we ýoýulan serişde arkaly saýgaryp bilýäris. Ýerüstüniň mehanizminde biz gutarylmadyk gurluşda gözelligi seýrek tapyp bilýäris. Ylmyň iň güýçli işleri, dowam edýän wagtynda — köplenç bulaşyklygyň haosy ýaly görünýär. Diňe gutarandan soňra biz her bir bölegiň tutuşa bolan gatnaşygyna we sazlaşygyna haýran galyp bilýäris. Hudaýyň ahlak dolandyryşynyň mehanizmi bilen hem şeýle. Häzirki wagtda nähili köp syr! Ýöne, ebediligiň yşygynda biz beýik meýilnamanyň tamamlanmagyny göz öňüne getirenimizde, nähili edip «Rebbiň işleri dogrudyr!» diýip ykrar ederis we gygyrarys!
Mümin, Hudaýyň saňa bolan gatnaşyklary häzirki wagtda syrly bir görnüşde görünýärmi? Sen garaňky buluda girmäge taýýarlanýarmyň, «Hakykatdan-da, Sen Özüňi gizleýän Hudaýsyň!» diýip gygyryp? Sen «buluda girmäge gorkýarmyň?» Gaýrat et! Bu saňa Şägirtler bilen Olaryň Öwrülişik Dagynda bolşy ýaly bolar; asman şöhratynyň garaşylmadyk görnüşleri — Halasgäriň barlygynyň we söýgüsiniň garaşylmadyk nyşanlary saňa garaşýar!
Eger seniň Rebbiniň seni buluda getirse — Oňa yzarla. Eger Ol seni «gämä girmäge mejbur etse,» — Oňa boýun eg. Bu bulut bereketler bilen ýagşy ýagar. Gämi seni (belki, tupanly deňizden) ahyrsoňy asuda bir limana elter. Bu diňe okeanyň ýüzüniň gahar-gazaplydyr. Aşagyndaky ähli zat çuň asudalykdyr; we her bir howply tolkunda «zerurlyk» bardyr!
Eý! «Hudaýyň Akyldarlygy» bolan Oňa ynan. Ol seniň Maslahatçyňdyr — Hudaýyň çäksiz bilimini adamzadyň tejribesi we duýgudaşlygy bilen birleşdirýär. Ol her bir müminiň ýagdaýyna iň akyldar laýyk terbiýäni ulanmaga wada berýär.
«Siziň yşygyňyzda men yşyk görerin» diýen açyşlar gününiň golaýdygyna ynamly ynam bilen, men çuňlaşdyryp bilmeýän hudaýy akyldarlyga ynanaryn; we agşam kölegeleri meniň daşymy gurşap alanda, ýer ýüzüniň nadanlyk gijesi ebedi günüň dogmagyndan öň ýitip gidýänçä, gaýtalaýaryn: «Men parahatlykda ýataryn we uklaryn, çünki diňe Siz, Eý Reb, meni howpsuz ýaşadýarsyňyz!» (Zebur 4:8)
