«Men Mesih bilen haça çüýlendim.» (Galatýalylar 2:20)Reb Isa Haçda öleninde, Ol diňe meniň Orunbasarym hökmünde ölmedi; Ol meniň wekilim hökmünde hem öldi. Ol diňe meniň üçin däl, eýsem meniň ýerime öldi. Ol öleninde, men hakyky manyda öldüm. Adam ogly hökmünde bolan ähli zatlarym, ähli köne, erbet, täzeden dogulmadyk özüm Haça çüýlendi. Hudaýyň hasabatynda, meniň tenli adam hökmündäki taryhym gutardy.
Bu ähli zat däl! Halasgär jaýlananda, men hem jaýlandym. Men Onuň jaýlanmagynda Mesih bilen birleşdirildim. Bu köne «men»-iň Hudaýyň gözünden hemişelik aýrylmagyny suratlandyrýar.
Reb Isa ölülerden direlende, men hem direldim. Emma bu ýerde surat üýtgeýär. Direlen jaýlanan adam däl, köne özüm däl. Ýok, bu täze adam - meniň içimde ýaşaýan Mesih. Men Mesih bilen täze durmuşda ýaşamak üçin direldim.
Hudaý bularyň hemmesini pozision taýdan bolup geçen hasaplaýar. Indi Ol munuň meniň durmuşymda amaly taýdan hakykat bolmagyny isleýär. Ol meniň bu ölüm, jaýlanma we direliş döwründen geçenimi hasaplamagymy isleýär. Emma men muny nädip etmeli?
Synag maňa gelende, men oňa edil jesediň erbetlige bolan islege reaksiýa berşi ýaly jogap bermeli. Hiç hili jogap ýok! Men, aslynda, «Men günä üçin öldüm. Sen indi meniň hojaýynym däl. Men seniň üçin öldüm» diýmeli.
Her gün men köne, bozuk özümi Isanyň gabyrynda jaýlanan hasaplamaly. Bu meniň içki dünýäm bilen meşgullanmajakdygymy aňladýar. Men onda hiç hili gymmatly zat gözlemäýärin ýa-da onuň bütinleý bozuklygyndan lapykeç bolmaýaryn.
Ahyrynda, men her pursatda Mesih bilen täze durmuşa direlen adam hökmünde ýaşaryn—täze maksatlar, täze islegler, täze sebäpler, täze azatlyk we täze güýç.
Jorj Müller Mesih bilen birleşmek hakykatynyň ilkinji gezek özüne nädip gelendigini gürrüň berdi:
Bir gün men öldüm. Jorj Müllere, onuň pikirlerine, isleglerine, tagamlaryna we erkine öldüm; dünýä, onuň makullamagyna ýa-da ýazgarmagyna, hatda doganlarymyň ýa-da dostlarymyň makullamagyna ýa-da ýazgarmagyna öldüm, we şondan bäri men diňe özümi «Hudaýa makul» görkezmek üçin öwrendim.
