Bu sorag 1 Patyşalar 19-da iki gezek peýda bolýar we Ýezebelden gaçyp, ýalňyş ýerde bolan Ylýasa gönükdirilýär. Gynansagam, ol öz ýagdaýyny aklamaga çalyşdy.
Men hemmämiziň käwagt näme üçin bu ýerde bolandygymyzy gözden geçirmegiň zerurdygyna ynanýaryn. Bu biziň geografiki taýdan nirede bolandygymyzy öz içine alyp biler, ýöne esasan ruhy taýdan, şaýatlykda nirede? Baş ruhanynyň eşiklerinde Ysraýyl ogullarynyň dogluşyna görä atlary baş ruhanynyň egnine goýlan iki oniks daşyna ýazylypdy, ýöne döşlükde olaryň atlary Hudaýyň olara hökümdarlyk bilen beren ýerine görä ýazylypdy.
Men hemmämiziň Hudaýyň aňyna görä şaýatlykda bir ýerimiz bardygyna ynanýaryn we Onuň sözüni öwrenmek we doga etmek arkaly her birimiziň Rebbiň biziň bolmagymyzy isleýän ýerimizde bolmaga çalyşmagymyz zerurdyr.
Bu ýer Timoteý ýaly, meniň doglan we ulalan ýerim ýaly ýagdaýlar sebäpli bolup biler, ýöne imanyň we ynamyň esasynda şeýle bir ýerde bolandygymyza göz ýetirmeli wagt gelýär. Ýewreýler 11:24–26-da okaýarys:
Musa iman bilen, ulalanda, Faraonyň gyzynyň ogly diýlip atlandyrylmakdan ýüz öwürdi: günäniň lezzetlerinden bir möhlet lezzet almakdan, Hudaýyň halky bilen horluk çekmegi saýlady: Mesihiň ýazgarylmagyny Müsüriň hazynalaryndan uly baýlyk hasaplady: çünki ol sylagyň öwezini göz öňünde tutdy. (Ýewreýler 11:24–26)
Musa
Musa nähili beýik adam bolsa-da, ol bir gezek ýalňyşdy we biz ondan näme üçin diýip sorap bileris, Kanun taglymaty 3:27-de oňa aýdylandan soň Pisganyň depesinde durýar:
Sen hem ol ýere girmezsiň. (Kanun taglymaty 3:27)
Şeýlelik bilen, ol Rebden dileg etdi we 3:25-nji bapda aýdýar:
Haýyş edýärin, meni geçmäge rugsat ber, we Iordanyň aňyrsyndaky gowy ýeri, şol owadan dagy we Liwany göreýin. (Kanun taglymaty 3:25)
we alan jogaby şeýle boldy:
Saňa ýeterlikdir; bu mesele barada maňa indi gürleme. (Kanun taglymaty 3:26)
Musa üçin, kyrk ýyllap halky çölüň içinden alyp geçeninden soň, özüniň nirede bolandygyny we näme üçin şol ýerde bolandygyny göz öňüne getirmek nähili kyn boldy, ýöne ol Rebbiň sözüni kabul etdi, “saňa ýeterlikdir.” Rebbiň biziň bolmagymyzy isleýän ýerimizde bolmaga çalyşýarkak, öwrenmeli gaty möhüm sapaklarymyz bolup biler.
Resul Pawlus
Geliň, Resul Pawlusy Rimiň türmesinde göz öňüne getireliň, ol hakykatdanam näme üçin şol ýerde boldy? Ýöne Filipililer 1:12-de ol ýazýar:
Ýöne men siziň, doganlar, maňa bolan zatlaryň Hoş Habaryň öňe gitmegine sebäp bolandygyny bilmegiňizi isleýärin. (Filipililer 1:12)
Ençeme ýyllap Rebbe wepaly hyzmat edeninden soň, ol indi özüni Rim türmesinde tapýar we şonda-da öz ýagdaýynyň peýdalaryny görüp bilýär. Onuň şol ýerde bolmagynyň ylahy sebäbi bardy. Şol türmeden bize nähili köp zat gelip ýetdi: Efesliler, Filipililer, Koloseliler, olarda ol ähli asyrlardan gizlenen syryň hakykatyny açýar, ol syryň hyzmatkäri edilipdi,
ähli adamlara syryň birleşigini görkezmek üçin, ol dünýäniň başlangyjyndan bäri Hudaýda gizlenipdi, ol ähli zatlary Isa Mesih arkaly ýaratdy. (Efesliler 3:9)
Şeýle hem, ol nähili uly sapaklary öwrenmeli boldy. Ol jennete alnyp gidilip, aýdyp bolmaýan sözleri eşidipdi, olary aýtmak oňa rugsat berilmändi, we soňra munuň sebäpli,
wahyýlaryň köplügi sebäpli özümi aşa beýgeltmezligim üçin, maňa bedende tiken berildi, Şeýtanyň habarçysy meni urmak üçin, özümi aşa beýgeltmezligim üçin. (2 Korinfliler 12:7)
we soňra, Musa ýaly,
Bu zat üçin men Rebden üç gezek dileg etdim, ol menden aýrylsyn diýip. Ol maňa aýtdy: Meniň merhemetim saňa ýeterlikdir: çünki Meniň güýjüm gowşaklykda kämilleşýär. (2 Korinfliler 12:8-9)
Bu “bedendäki tiken” näme bolandygy barada bize aýdylmaýar, ýöne W.E. Waýnyň bu baradaky teswirleri peýdalydyr: Pawlusyň “dili onuň fiziki, agyryly, kemsidiji bolandygyny görkezýär; ol şeýle hem Hudaý tarapyndan rugsat berlen Şeýtanyň garşylygynyň netijesidi; ‘aşa beýgeltmezligim üçin’ we ‘urmak üçin’ diýlip terjime edilen işlikler häzirki zamanda, gaýtalanýan hereketi aňladýar, yzygiderli gaýtalanýan hüjümi görkezýär.” Ol munyň täsirine şeýle bir güýçli düşüpdi welin, ol “Rebden üç gezek dileg etdi, ol menden aýrylsyn diýip. Ol maňa aýtdy: Meniň merhemetim saňa ýeterlikdir: çünki Meniň güýjüm gowşaklykda kämilleşýär” (2 Korinfliler 12:8–9). Onuň haýyşy, Musa ýaly, kabul edilmedi, ýöne onuň ýerine ol has uly bir zat aldy we şeýlelik bilen zerur bolan zady gören akyldarlygy kabul edip, öz gowşaklygyna garamazdan “Meniň güýjümi” subut etdi.
Durmuşymyza hiç haçan aýrylmaýan we yzygiderli agyry, ejir, alada we synag berýän ýagdaýlar we horluklar gelende, bu zatlaryň arkasynda ylahy bir sebäbiň bardygyny we merhemet arkaly ýeňip geçmek we iman ýolunda dowam etmek üçin ylahy bir çeşmäniň bardygyny kabul etmek biziň üçin nähili kyn. Patmosdaky Ýahýa
Geliň, Ýahýa, Patmos adasynda Ylham 1:9–10-da “Sen bu ýerde näme edýärsiň?” diýen soragy bereliň: “Men Ýahýa, siziň doganyňyz we kynçylykda, Isa Mesihiň Patyşalygynda we sabyrlylygynda ýoldaşyňyz, Patmos diýilýän adada Hudaýyň sözi we Isa Mesihiň şaýatlygy üçin boldum. Men Rebbiň gününde Ruhda boldum.” Ol özüni resul hökmünde däl-de, dogan hökmünde agzap geçýär we beýlekileriň çekýän kynçylyklaryny paýlaşýardy, olar Isa Mesihiň Patyşalygy we sabyrlylygy bilen doly laýyk gelýärdi:
kynçylyk sabyrlylygy döredýär (Rimliler 5:3)
Ýene-de, onuň şeýle bir izolirlenen we çäklendirilen ýagdaýlarda bolmagynyň ylahy sebäbi bardy, bu ýagdaýlarda häzirki wagtda Hudaýyň köp mukaddesleri “Hudaýyň sözi we Isa Mesihiň şaýatlygy üçin” az derejede bolýarlar. Ol Hudaýyň sözi sebäpli şol ýerde boldy we bu hemmämiziň düşünmeli sebäbimizdir, ýöne şeýle hem onuň ýaly, biziň döwrümizde saklamaly bir şaýatlygymyz bar.
“Ruhda” we “Rebbiň güni” gaty möhüm we amaly hakykatlardyr. Men şaýatlykda nirede bolandygymy diňe Ruh we Hudaýyň sözi bilen ýolbaşçylyk edilip, Isa Mesihiň Rebbigine boýun bolup we bu hakykatlara amaly taýdan jogap berip bilýärin. Reb Isa
Ahyrynda, geliň, soragymyzy Rebbe Isa hormat bilen ulanalyň. Ýahýa 12:27–28-de okaýarys:
Indi Meniň ruhum gaharlandy; we men näme aýdaýyn? Ata, meni bu sagatdan halas et: ýöne bu sebäp üçin men bu sagada geldim. Ata, Seniň adyňy şöhratlandyr. (Ýahýa 12:27–28)
Hudaýyň şöhratlandyrylan kämil ömrüniň ahyrynda, Ol näme üçin öz öňünde duran we ruhuny gaharlandyran we tolgunan zady göz öňüne getirmeli boldy we “bu sagatdan” halas edilmegini haýyş etdi. Ol özüne jogap berýär we ylahy bir sebäbiň bardygyny ykrar edýär, bu sebäbe biz häzir doly girip bilmeris, ýöne ol sebäbiň meýilleşdiren ähli zatlaryndan ebedi lezzet alarys.
“Ata, adyňy şöhratlandyr.” Onuň haýyşy, eger Ylahy söýginiň maksady amala aşyrylsa, jogap berilip bilinmezdi, şonuň üçin kämil boýun egmek we tabynlyk bilen, Ol öňe gitdi we şol sagadyň öz içine alýan zatlaryna döz geldi, we munuň sebäpli, Atanyň ady ebedi şöhratlandyrylar.
