«Biziň üstümizden kim Reb?»
Zebur 12:4 (NASB) bu soragy «bir-birine ýalan sözleýänler; ýaranjaň dodaklar we ikiýüzli ýürek bilen» (a.2) tekepbirçilik bilen soraýarlar. Olar «uly zatlar» (a.3) ýa-da beýleki birnäçe terjimelere görä «tekepbir zatlar» sözleýärler. Elbetde, bu beýana laýyk gelýän adamlary görmek üçin uzak gözlemegiň zerurlygy ýok. Bu adamlar «hakykatda durmaýan», «özünde hakykat bolmadyk» we «ýalanlaryň atasy» bolan Şeýtanyň ýollaryny yzarlaýarlar (Ýahýa 8:44). Imansyz adamlaryň häsiýetleri artar we Antimesihde doly görnüşde görüner. Antimesih peýda bolmazdan gysga wagt öň, Reb Isa Mesihe ynananlarymyz bu sahnadan «Reb bilen howada duşuşmak üçin alnarys, we şeýlelik bilen biz hemişe Reb bilen bolarys» (1 Selanikliler 4:17).
Bir pursat özümize şol bir soragy bereliň: Biziň üstümizden kim Reb? Biz imanlylar bu pikiri oýlanmaga başlanymyzda, nähili garaýşymyz bolsa-da, derrew peselýäris. Biziň üstümizden kim Reb? Elbetde, ol Reb Isa Mesihdir. Ol, Hudaý bolup, bu günä-näletlenen ýere Ynsan hökmünde gelen Şahsyýetdir. Isa adamlary, aýallary we çagalary Halwaryň haçynda olaryň günäleri üçin Hudaýyň hökümini çekmek bilen halas etmek maksady bilen geldi. Bu işi edip, Ol Öz ýaradanlarynyň elinden gorkunç ejir çekdi we Hudaý tarapyndan terk edilende akyla sygmaýan azap çekdi. Isa Mesih Özüni berdi, şonda biz ebedi ýaşap bileris – we hatda häzir hem şol durmuşdan lezzet alyp bileris! Ol gökde beýik edildi, we Onuň söýgüsi we merhemeti biz bu ýerde her gün ýöränimizde üstümize ýagdyrylýar. Bu Şahsyýetdir biziň Rebbimiz!
Zebur 12-de biz Rebbiniň «galjakdygyny» we dindar adamy «öz islegine görä howpsuzlykda» goýjakdygyny okaýarys (a.5). Bu wada Rebbiniň sözleriniň beýany bilen yzarlaýar, imansyzlaryň ýalanlaryna garşylykda: «Rebbiň sözleri arassa sözlerdir; ýer ýüzünde peçde synagdan geçen kümüş ýaly, ýedi gezek arassalanan» (a.6). Rebbiniň aýdýan zady arassa hakykatdyr! Bu Täze Ýylda Hudaýyň Sözüni her gün okamak üçin wagt tapalyň we sözleriň ruhlarymyzy ýuwmagyna rugsat bereliň, şonda täsiri duýulýan bolar. Soňra, bize seredende, hemmeler «biziň üstümizden kim Reb» biljekdirler.
