Bir dogan maňa bu aýatlaryň birinjisiniň gadyryny aýtdy. Ol Ýeşuwyň eden işleri bilen däl-de, eýsem, onuň Rebbiň Musa aýdan ähli zatlaryna laýyklykda edilendigi bilen haýran galdy. Bapda öňräk biz Ýeşuwyň «Rebbiň oňa aýdyşy ýaly» edendigini görýäris (Ýeşu. 11:9). Mundan başga-da, biz Musanyň buýrugy boýunça ýerine ýetirilen bir işi hem belleýäris (aý. 12). Bu iki özboluşly şahs agzybirlikde hereket etdiler, her biri Rebbiň özüne buýran zadyny etdi. Netijede, iş tamamlandy we dynç alyş boldy.
Her birimiziň Rebbiň bize beren aýratyn jogapkärçiliklerimiz bar. Ýöne biziň bir Hojamyz, şol bir Rebbimiz bar. Biz her birimiz Oňa hyzmat edýärkäk, işde şatlykly agzybirligi we jebisligi duýup bileris.
Ýokardaky Işaýa aýatlary gowy ýaňlansa-da, biziň imanlylar hökmünde Reb Isanyň bähbitleri üçin agzybirlikde işlemelidigimiz ýaly ýaňlansa-da, olar doly tersine. Bu bölüm adamlaryň but ýasamak üçin agzybirlikde işleýändigini suratlandyrýar. Indiki aýatlarda şeýle diýilýär: «Senetçi zergäri ruhlandyrdy; çekiç bilen ýylmaýan adam demirçini ruhlandyrdy, ‘Lehimlemek üçin taýýar’ diýip; soňra ol ony diregler bilen berkidip, ýykylmaz ýaly etdi.» Bu dünýäniň adamlary ýaman maksatlar üçin gaty yhlasly agzybirlikde işläp bilerler. Olaryň ilkinji bilelikdäki taslamasy Babel diňi boldy.
Ýöne şeýle üstünlikler özbaşdak durmaz. Hudaý olaryň barada soňky sözi aýdar. Geliň, dünýäniň taslamalaryna gatyşmalyň, eýsem, Rebbiň islegini bilelikde etmäge çalyşalyň.
