Hudaý Dawudy tagta saýlanda, täze bir zat başlandy. Dawut Hudaýyň ýüregine laýyk adamdy. Ýaşlykdan garrylyga çenli ol imanly durmuşy görkezdi. Hatda uly günäler bilen ýalňyşanda-da, ol hiç hili bahana tapmady, ýöne hakyky toba etdi. Asyrlar soň hem Dawudyň günleri Hudaýyň halky üçin salgy bolup galdy (Neh. 12:46).
Süleýman indiki tagta çykdy. Ol Hudaýdan düşünje sorady we onuň patyşalygy gülläp ösdi. Onuň akyldarlygy, baýlygy we şöhraty onuň barada aýdylan ähli hekaýalardan has ýokarydy. Ýöne soňra onuň ýüregi gatnaşyklar we öz islegi täsiri astynda Rebden daşlaşdy.
Onuň ogly Rehoboam soňra ruhy atmosferada anyk bir üýtgeşme girizdi. Ol talap we karar bilen gaty höküm sürdi we patyşalyk bölündi. Ol özüni güýçlendirdi, ýöne Rebi terk etdi (2 Ýyl. 12:1). Onuň günlerinde altyn patyşa hazynalary bürünçden ýasalan sergi zatlary bilen çalşyryldy — belki-de, ýalpyldawuklygy meňzeş, ýöne gymmaty has az (1 Pat. 14:26–28).
Onuň ogly Abija (ýa-da Abijam) yzyna düşdi. Ol Rebiň adyny yglan edip uly ýeňiş gazandy (2 Ýyl. 13), ýöne onuň şahsy wepalylygy ýokdy. Ol atasynyň günälerinde ýöräpdi we «onuň ýüregi Dawudyňky ýaly Reb Hudaýyna wepaly däldi» (1 Pat. 15:3). Ruhy peselme başlamagy üçin bary-ýogy dört nesil gerek boldy. Dawudyň iman bilen lezzet alan hakykatlary Abija üçin diňe taryhy däbe öwrülipdi. Bu nusga Mukaddes Ýazgylarda gaýta-gaýta gaýtalanýar.
Biz haýsy nesil? Biz Hudaýyň wadalaryndan iman bilen lezzet alýarysmy, ýa-da öz höweslerimiz, öz ynamymyz we wezipämiziň buýsanjy bilen ýoldan çykdykmy? Biz geçmişdäki wepaly nesillere seredip bilsek-de, Abijanyň günündäki boş beýanatlarda ýaşamagymyzdan ägä bolalyň.
