«Hiç bir terbiýe häzir şatlykly görünmeýär, eýsem agyryly; şeýle-de bolsa, soňra ol özüniň terbiýelenenlere dogrulygyň parahat miwesini berýär» (Ýewreýler 12:11).
Oglum, Rebbiň terbiýesini ýigrenme, Ol seni ýazgaranda ruhdan düşme; Çünki Reb kimi söýse, ony terbiýeleýär, We kabul eden her bir ogluny gamçylaýar.
(Ýewreýler 12:5)
Oglum, meniň terbiýämi äsgermezlik etme We ähli şatlygyňy ýitirme Çünki ata terbiýelände Ol ogluny söýýän atadyr
(Zebur 119:67)
Men kynçylyga düşmezden ozal ýalňyşýardym Ýöne indi men seniň sözüňi sakladym We men munuň meniň üçin gowudygyny görýärin Seniň kanunlaryňy eşitdim we öwrendim
(Zebur 119:72)
Altyn we kümüş seniň aýdýanlaryň bilen deňeşdirilmeýär Seniň elleriň meni her tarapdan oýup we şekillendirdi! Senden gorkýanlar, seni görenlerinde şatlanarlar, Seniň sözüňe ebedi ynanýandyklaryny!
(Zebur 119:81-85)
Meniň ruhum seniň halas edişiň üçin gowşaýar Sen maňa haçan teselli berersiň Tüssedäki çüýşe ýaly duýulýar We meniň üçin duzak guruldy.
(Ýewreýler 12:2)
Isanyň başdan geçiren zatlaryna serediň Ol haçy göreninde seni pikir edýärdi Utanjy ýigrenip, haça döz geldi Onuň geljek şatlygy ýitirilmeli däldi!
(Ýewreýler 12:11)
Terbiýede şatlyk ýok Ýöne tizden bize getirer Dogrulygyň parahat miwesini Şonuň üçin elleriňizi galdyryň we aýdym aýdyň!
(Zebur 119:99)
Meniň ähli mugallymlarym seniň ýaly öwredip bilmeýärler Seni diňlänimde bal ýaly tagam berýär Seniň sözüň meniň aýaklaryma ýeke-täk çyra Öňümdäki ýoly ýagtylandyrýar!
Reb maňa bu aýdymy - we Mukaddes Kitapdan göni gelýän sözleri aýtmaga tejribäni berdi. Hudaýyň Sözüni alyp, ony öz aýdymyň etmek ajaýyp zat.
Ol gamgyn adamdy we gynanç bilen tanyşdy! Ol Özüne gulluk etmek isleýänleriň kynçylyklara duş geljekdigini gaty açyk aýdýar. Ýöne Ol bizi Özüne has ýakynlaşdyrýar - hakykatdan-da möhüm bolan zat şol...
Dv.B.
