«Irden, günden köp wagt öň turup, ol çykdy we ýeke ýere gitdi, we ol ýerde doga etdi» (Markus 1:35).
Men ýakynda Markusyň Hoş Habarynyň birinji babyny okap, uly ruhubelentlik aldym. 35-nji aýata gelenimde, durup, Hudaýa şükür etmeli boldum, çünki asmandan gelen ýagtylyk çaknyşygy ýaly
Reb üçin hiç haçan gaty ir turup bilmejekdigimi bildim. Meniň kynçylyklarym ilkinji aňly pursatym bilen başlap biler, ýöne Ol olardan öň turdy we hemişe olara taýýardyr. Ol hemişe olardan we menden öňdedir. We Onuň bilen her bir kynçylygy, haçan we nirede ýüze çyksa-da, meni alyp geçmek üçin zerur merhemet bardyr.
Men getiren söz gaty owadan. Rebiň köp şäherlere baryp görmeli, olarda köp hyzmat etmeli, köp zerurlyklary kanagatlandyrmaly we gynançlary köşeşdirmeli bolupdy; gün doganda köpçüligiň betbagtlyklary Ony gurşap alardy,
ýöne olar Ony geň galdyrmazdy ýa-da Ony basyp almazdy, çünki Ol olaryň hemmesinden öň turupdy we olaryň her birine taýýardy; Onuň içindäki üpjünçilikler günüň talaplaryna deňdi. Ol bu talaplaryň ähli çägini Atasy bilen gatnaşykda gözden geçirdi. Her bir aýratyn ýagdaý Onuň öňünden geçdi we ol ýeke ýerde Onuň dilegleriniň mowzugy boldy Ol doga etmäge gitdi.
Işaýa 50:4 bu ýerde güýçli we bereketli ýagdaýda ýada düşýär:
Reb Hudaý maňa öwrenilen [şägirt] dilini berdi, ýadaw adama [söz bilen kömek etmek] üçin wagtynda söz aýtmagy bilmegim üçin: Ol her gün irden oýarýar, Ol gulagymy öwrenilen [öwreniji ýa-da şägirt] ýaly eşitmek üçin oýarýar. (Işaýa 50:4)
Rebimiziň ýerdäki gulluk ömrüniň ajaýyp beýany! Emma häzirki ömründen az ajaýyp däl, çünki Ol biziň üçin hemişe dileg etmek üçin ýaşaýar; we dileg gatnaşykdyr (Barlyk 18.33-e serediň); Dilegçi bilen Hudaýyň arasyndaky gatnaşyk, Ol kim bilen dileg edýän bolsa, dilegleriniň mowzuklary barada. We dileg edilýär we zerurlyk güýjünde ýüze çykmanka eşidilýär. «Men seniň üçin doga etdim,» diýdi Ol Petrus, entek ol hiç hili zerurlygyň bardygy barada aňsyz-ukuda ýatyrka.
Onuň ýerdäki gulluk ömrüni göz öňüne getirmek bizi nähili uly ruhlandyrýar, çünki ol gullukda Ol ÖZÜNI GÖRKEZDI, we Ol üýtgemeýär; ähli zerurlygy kanagatlandyrmaga taýýarlygy şol wagtky ýaly häzir hem şol bir we Onuň muny edýän merhemeti azalmaýar.
Eger Hudaýyň ýükli we inleýän, aladalar ýüki astynda Hudaý üçin yşygy ýaňy söndürilen millionlarça mukaddesleri galdyrylmaly we janlandyrylmaly bolsa, eger olar ýeňijiler hökmünde başlaryny galdyryp, inlemegiň ýerine aýdym aýtmaly bolsa, olar bu beýik hakykaty bilmeli. Reb olaryň zerurlygyndan öň turdy, Ol olaryň ählisini olary bulaşdyrmak we alada goýmak üçin oýanmanka bilýärdi; bu olaryň imanynyň diňe bir maddasy bolmaly däl, olar oňa parhsyz we belki-de islegsiz razylyk berýärler,
ýöne olaryň ruhlarynda çuňňur ynam bolmaly, bu olary özlerini we günüň ýüklerini günüň başynda Oňa tabşyrmaga mejbur eder, bu olary ähli aladalaryny Oňa taşlamaga mejbur eder.
Men bu ýerde dogry ýoldadygyma hiç hili şübhelenmeýärin, we bu beýik hakykaty, bu bereketli, ruhlandyryjy, parahatçylyk beriji hakykaty okyjylaryma, siziň zerurlyklaryňyz Rebiň öňünde hiç haçan däl; olar sizi geň galdyran bolup biler, ýöne Ony geň galdyrmady.
Men bu kagyzda ähli zady ýeterlik Mesihi wagyz edýärin – hemişe taýýar, hemişe ukyply we hemişe islegli; siziň kynçylyklaryňyzyň güni oýanmanka köp wagt öň turan. We men her bir okyjyny özüniň okamagyna we başga birine salgylanmazdan, bu kagyzyň diňe özüne gönükdirilen aýratyn we şahsy habar ýaly okamagyna çagyrýaryn; we şeýle diýmäge: «Bu agyrlaşan we maňa gaty basyş edýän ýük, men ony duýmazymdan öň Rebe mälimdi, we Ol ondan öň turdy, ony aýyrmak üçin däl-de, meni ondan alyp geçmek üçin. Men Ol barada Oňa bararyn we ähli zadymy Onuň aýaklaryna goýaryn, çünki men we ol Onuň aýratyn gyzyklanmasynyň we pikiriniň obýektleri bolduk we bolýarys.»
Ruhda muny duýup Oňa ýakynlaşmak ajaýyp zatdyr; irden oýanmazymdan öň Onuň turandygyny we meniň barada pikir edýändigini, we meniň oýanan sesimi eşitmek we jogap bermek üçin garaşýandygyny we taýýardygyny bilmek. Bu ruhy haýran galdyryjylyk we minnetdarlyk bilen doldurýar: Ol nämedigi üçin haýran galdyryjylyk bilen, Ol meniň üçin ähli zatdygy üçin minnetdarlyk bilen. Bu zatlara özümçil garaýyşmy? Biz diňe zatlara şeýle garaýşymyzda özümizden we özümçillikden halas bolarys – çünki halas edýän Rebiň kömegidir – Onuň içindäki merhemet, şöhratynyň beýikliginden biziň zerurlygymyzyň çuňlugyna çenli egilýän. Bizi özümçilligimizden galdyryp, Oňa şükür etmäge we günüň durmuşyny nägileliksiz we jedelsiz ýaşamaga azat edýän Onuň Özü we Onuň bol üpjünçiligidir.″ } ]
