Rebbiň wadalary Dawudyň ýüregine nähili täsir etdi? Biz jogaby şol bir gysga sözde tapýarys: “Şonda Dawut patyşa içeri girip, Rebbiň öňünde oturdy; we ol diýdi: ‘Men kim?’” Garaýşa üns beriň we soragy oýlanyň. Olar çuň manyly. “Ol oturdy.” Bu dynç alyş we süýji dynç. Ol gaty ir işe başlamak isledi. Ýok, diýýär Hudaý, sen oturyp Meniň işime seretmeli we Meniň geçmişde, häzirki wagtda we geljekde seniň üçin eden işlerimi yzarlamaly.
Soňra bolsa, “Men kim?” diýen sorag. Munda biz özüňi bir pursat unudylanlygynyň bagtly faktini görýäris. Ol ylahy açylyşyň şöhlelenmesi bilen kölegä atyldy. Özüň we onuň garyp kiçijik işleri Hudaýyň şöhraty we Onuň gullukçysy üçin eden işleriniň baý ajaýyplygy bilen bir gyra goýuldy.
Indi, käbirleri Dawudyň öý gurmak üçin mala alyp galanda işjeň, peýdaly adamdyr öýdüp bilerdiler; we olar iş edilmeli wagtynda hereketsiz oturany üçin ony hiç zada ýaramaz adam hasaplap bilerdiler. Emma, Hudaýyň pikirleriniň biziň pikirlerimiz ýaly däldigini ýatda saklalyň. Ol biziň ybadatymyzy işimizden has ýokary gymmat saýýar. Hakykatdan-da, diňe hakyky we akylly ybadat ediji hakyky we akylly işçi bolup biler. Şübhesiz, Hudaý biziň garyp hyzmatlarymyzy, hatda köplenç her hili ýalňyşlyklar bilen möhürlenen bolsa-da, gaty mähirli kabul edýär. Emma hyzmatyň we ybadatyň deňeşdirme gymmaty meselesine gelende, birinjisi ikinjisine ýer bermeli; we biz bilýäris, biziň gysga iş wagtymyz gutaranda, biziň ebedi ybadatymyz başlar. Süýji pikir!
