Mukaddes Kitap Hudaýa garaşmak barada köp zat aýdýar we bu taglymaty gaty güýçli nygtamak mümkin däl. Biz Hudaýyň gijikdirmelerine gaty çalt sabyrsyzlanýarys. Ýöne durmuşymyzda köp kynçylyklarymyz biynjalyk, käwagt bolsa howlukmaç hereketlerimiziň netijesidir. Biz miwäniň ýetişmegine garaşyp bilmeýäris, ýöne ol henizem ýaşylka ony ýygnamakda tutanýerlilik edýäris. Dogalarymyza jogap garaşyp bilmeýäris, ýöne doga edýän zatlarymyzyň bize taýýarlanmagy köp ýyllary alyp biler. Biz Hudaý bilen ýöremäge höweslendirilýäris, ýöne köplenç Hudaý gaty haýal ýöreýär. Ýöne bu taglymatyň başga bir tarapy hem bar: Hudaý köplenç bize garaşýar.
Biz köplenç Onuň biziň üçin taýýarlan bereketini alyp bilmeýäris, sebäbi biz Onuň bilen öňe gitmeýäris. Hudaýa garaşmazlyk bilen köp bereketleri ýitirýändigimiz dogry bolsa-da, biz gaty köp garaşmak bilen hem köp bereketleri ýitirýäris. Käwagt diňe oturmak üçin güýç gerek bolýar, ýöne käwagt ynamly ädimler bilen öňe gitmeli bolýarys.
Hudaýyň köp wadalary şertli bolup, biziň tarapymyzdan käbir başlangyç hereketleri talap edýär. Biz tabyn bolup başlanymyzdan soň, Ol bize bereket bermäge başlar. Ybrahyma uly zatlar wada berildi, ýöne ol Haldeýada garaşan bolsa, olaryň hiç birini alyp bilmezdi. Ol öz öýüni, dostlaryny we ýurduny terk etmeli, nätanyş ýollardan geçmeli we wadalary almak üçin ynamly tabynlykda öňe gitmeli boldy. Isa bejeren on heýwere ruhana görkezmek tabşyryldy we «olar barýarkalar, arassalandylar» (Luka 17:14). Eger olar gitmezden ozal bedenleriniň arassalanmagyny görmek üçin garaşan bolsalar, ony hiç haçan görmezdiler. Hudaý olary bejermäge garaşýardy we olaryň imany işläp başlan pursatynda bereket geldi.
Ysraýyllylar Gyzyl deňizde Faraonyň yzarlaýan goşuny tarapyndan gabalanlarynda, olara «öňe gitmek» (Müsürden Çykyş 14:15 KJV) tabşyryldy. Indi olaryň borjy garaşmak däl-de, dyzlaryndan turup, gahrymançylykly iman bilen «öňe gitmekdi». Ýyllar soň Ysraýyllylara derýanyň iň ýokary nokadynda Iordan derýasynyň üstünden ýörişlerine başlamak bilen imanlaryny ýene-de görkezmek tabşyryldy. Olar wada edilen ýurda açar bolan derwezäni öz ellerinde saklaýardylar we olar oňa ýakynlaşyp, ony açýança derweze öz petiklerinde aýlanyp başlamazdy. Açar iman boldy.
Biz käbir söweşlere gatnaşmaga niýetlenen, we biz hiç haçan ýeňiş gazanyp, duşmanlarymyzy ýeňip bilmeris öýdýäris. Ýöne biz söweşe girenmizde, biziň ýanymyzda söweşýän Biri gelýär. Ol arkaly biz «ýeňijilerden hem beter» (Rimliler 8:37). Eger biz kömekçimiziň söweşe girmegimizden öň gelmegine gorky we titreme bilen garaşan bolsak, biderek garaşan bolardyk. Bu imansyzlygyň aşa garaşmagy bolardy. Hudaý size iň baý bereketlerini bermäge garaşýar. Batyrgaý ynam bilen «öňe gidiň» we özüňiziňkini alyň. «Men halas etmäge başladym. . . . Indi ýeňiş gazanyp, eýeläň.»
