“Reb Meniň Çopanymdyr”
Ol goýunlaryny tanaýar.
Ol olary sanaýar we olary atlandyrýar.
Ol öňe gidýär.
Olar suw joşanda ýa-da ýangynda, Ol ýolbaşçylyk edende yzyna düşýärler.
Ýigrimi üçünji Zebur, bu dünýäde Reb Isa Mesih bilen çopan hökmünde ýoluny dowam etdirýän adamyň bereketlerini bize açýar.
Zebur öňki Zebur bilen, şeýle hem soňky Zebur bilen ýakyndan baglanyşyklydyr. Üç Zeburyň hemmesi ajaýyp gözellik we gymmatlylyk bilen tapawutlanýar, sebäbi her birinde Mesih uly tema. Zebur 22 Reb Isany Özüni Hudaýa, haça, Hudaýyň mukaddesligini kanagatlandyrmak we goýunlaryny goramak üçin tegmilsiz gurban hökmünde görkezýär. Zebur 23 Reb Isany goýunlaryny çöl dünýäsinden alyp barýan Çopan hökmünde görkezýär. Zebur 24 Reb Isany Patyşa — goşunlaryň Rebi — Öz halkyny patyşalyk şöhratyna getirýän hökmünde görkezýär.
Zebur “Reb meniň Çopanymdyr” diýen uly söz bilen açylýar. Her bir imanly “Reb meniň Halasgärimdir” diýip biler; ýöne hemmämiz Onuň ýolbaşçylygyna doly boýun egdikmi, şonuň üçin her birimiz “Reb meniň Çopanymdyr” diýip bileris? Ol bize Özüniň “Çopan”digini aýtdy; ýöne her birimiz Oňa “Sen meniň Çopanymsyň” diýdikmi? Biz Ony diňe bizi günälerimizden halas etmek üçin ölen Halasgärimiz hökmünde kabul etmedikmi, eýsem ähli kynçylyklarymyzdan öýe alyp gitmek üçin Çopanymyz hökmünde Oňa boýun egmedikmi?
Bir pursat çopansyz goýun sürüsini göz öňüne getireliň. Olar mätäç, akmak, gowşak we gorkak jandarlar. Eger olar çöl ýerinden özbaşdak geçseler, näme bolardy? Aç jandarlar bolandygy üçin, olar tizden açlykdan ölerdiler; akmak bolandygy üçin, olar azaşardylar we ýoluny ýitirerdiler; gowşak bolandygy üçin, olar ýadardylar we ýolda ýykylardylar; we gorkak bolandygy üçin, olar möjekden gaçardylar we dargardylar.
Tersine, soraýalyň, eger goýunlar çopanyň ýolbaşçylygynda ýoluny dowam etseler näme bolar? Indi, eger goýunlar aç bolsa, çopan olary ýaşyl otluklara alyp gitmek üçin bardyr; olar akmak bolsa, olaryň azaşan aýaklaryny saklamak üçin bardyr; olar gowşak bolsa, çopan goýunlaryny ýuwaşlyk bilen alyp gitmek we guzylary götermek üçin bardyr; olar gorkak bolsa, olary gaba jülgelerden alyp gitmek we her bir duşmandan goramak üçin öňdedir.
Açyk aýdylanda, çopansyz süride ähli zat goýunlara baglydyr we bu betbagtçylyga getirmelidir. Eger çopan öňe gitse we goýunlar yzyna düşse, bu goýunlar üçin ýolda köp bereketler bilen howpsuz ýol manysyny berer.
Bu, hakykatdan-da, Mesih sürüsiniň bu dünýäde ýoluny dogry görkezýän suratdyr; çünki Reb Özüniň “goýunlaryň Çopany”digini, “Öz goýunlaryny atlandyrýandygyny”, “Ol olaryň öňünden gidýändigini we goýunlaryň yzyna düşýändigini; çünki olar Onuň sesini bilýärler” (Ýahýa 10:2–4) diýmeýärmi?
Ýigrimi üçünji Zebur Çopanyň öňe gitmeginiň we goýunlaryň yzyna düşmeginiň bu bereketini bize görkezýär. Biz, gynansak-da! öz-özümize ynamly bolup, käwagt Çopanyň öňüne geçip bileris; ýa-da biperwaý bolup, yzynda gaty yza galyp bileris. Ýöne iki şert berlen bolsa — Çopan ýolbaşçylyk edýär we biz yzyna düşýäris — biz duş gelmeli her bir kynçylykda Çopanyň goldawyna bil baglap bileris.
Biz duş gelip biljek ýedi ýagdaý
Zeburçy bize duş gelip biljek ýedi dürli ýagdaýa deginýär:
- Biziň gündelik zerurlyklarymyz.
- Biziň ruhy zerurlyklarymyz.
- Biziň şowsuzlygymyz we ruhumyzyň gowşaklygy.
- Ölümiň kölegesi.
- Duşmanlaryň barlygy.
- Gündelik durmuş.
- Ebediligiň geljegi.
Bu zatlaryň hemmesi dürli ýollar bilen we dürli wagtda biziň ýolumyzy kesip biler we eger olary öz güýjümiz bilen garşylamaga galdyrylsak, elbetde, bizi gorky we betbagtçylyk bilen basar. Şeýle-de bolsa, Reb biziň Çopanymyz bolup, ýolbaşçylyk etse, ýolda bolup biljek kynçylyklara garamazdan, şöhrata alyp barýan ýola ynam bilen garşy durup bileris.
Zeburdaky her bir bereket “Reb meniň Çopanymdyr” diýen ilkinji uly sözden gelip çykýandygy üçin, her bir aýaty bu sözler bilen öňünden aýdyp bileris: “Reb meniň Çopanymdyr.”
1. Biziň gündelik zerurlyklarymyz (aýat 1)
Birinjiden (aýat 1), bedeniň gündelik zerurlyklary bar. Olar nädip kanagatlandyrylmaly? Zeburçy “Mende gowy iş bar, mätäçlik çekmerin” diýmeýär; ýa-da “Mende maňa seretjek mähirli dostlar bar, mätäçlik çekmerin” diýmeýär; ýa-da “Mende ýeterlik serişde bar, mätäçlik çekmerin” diýmeýär; ýa-da “Mende ýaşlyk, saglyk we ukyplar bar, mätäçlik çekmerin.”
Reb biziň isleglerimizi bu ýollar bilen we başga köp ýollar bilen kanagatlandyryp biler, ýöne Zeburçy bu serişdeleriň hiç biri hakda aýtmaýar. Ol ähli ikinji sebäpleriň we ylahy ýollaryň daşyna seredýär we Ol Rebi görýär; we Reb öňe gidende, we ol öz yzyna düşende, ol “Reb meniň Çopanymdyr, mätäçlik çekmerin” diýip biler.
2. Biziň ruhy zerurlyklarymyz (aýat 2)
Ikinjiden (aýat 2), çöl ýolunda diňe wagtlaýyn islegler däl, eýsem ruhy zerurlyklar hem bar. Mesihçi üçin daş-töweregi boş çöl. Onuň ähli geçip barýan boşluklarynda ruhy iýmitlendirmek üçin hiç zat ýok. Onuň otluklary gury we hasylsyz, suwlary diňe dawa suwlary. Eger “Reb meniň Çopanymdyr,” Ol meni Öz ýaşyl otluklaryna we dymyk suwlaryň ýanyna alyp gider.
Bu dünýäniň lezzetleri, hatda öz muşdaklary üçin hem näderejede çalt ýadadýar. Çopan tarapyndan berilýän ruhy iýmit hemişe täze, çünki Ol “ýaşyl otluklara” alyp gidýär. Mundan başga-da, Çopan diňe iýmitlendirmän, eýsem kanagatlandyrýar, çünki Ol Öz goýunlaryny “ýaşyl otluklarda ýatmaga” mejbur edýär. Hiç bir aç goýun köplügiň ortasynda ýatmazdy. Ol ilki iýerdi, soňra doýanda ýatardy. Mundan başga-da, Çopan dymyk suwlaryň ýanyna alyp gidýär. Iň köp ses we görkezme berýän akym suwlary hemişe daşlaryň iň köp we suwlaryň ýalpak ýerindedir. Dymyk suwlar dymyk, ýöne çuň. Çopan biziň ruhumyzy köşeşdirip biler we Hudaýyň çuň zatlary bilen biziň ruhy teşneligimizi gandyrar, bu zatlar adamlary eýeleýän we Mesihçini köplenç ünsüni sowýan sesli we ýalpak dawalardan uzakdyr.
3. Biziň şowsuzlygymyz we ruhumyzyň gowşaklygy (aýat 3)
Üçünjiden (aýat 3), bu çöl dünýäsinden geçip barýarkak, Çopanyň yzyna düşmekde şowsuzlyga uçrap bileris; we, hakyky şowsuzlykdan başga, ýolda ýadap we duýgularymyzda gowşak bolup bileris. Şeýle-de bolsa, eger “Reb meniň Çopanymdyr,” “Ol meniň ruhumy dikeldýär,” ýa-da “janlandyrýar.” Ýöne, geliň, “Ol,” Özüniň “dikeldýändigini” ýatda saklalyň. Käwagt, azaşmalarymyzdan ýadanymyzda, öz güýjümiz bilen we öz wagtymyzda özümizi dikeldip bilýändigimizi pikir edýän ýaly görünýär. Beýle däl. Biz azaşyp bileris; diňe Ol dikeldip biler.
Moab ýurdunda azaşmasyndan dikeldilen Naomi: “Men çykdym” diýip biler, ýöne ol goşýar: “Reb meni ýene öýe getirdi.” Ol, mysal üçin, “Men çykdym, ýöne Reb yzyna getirdi” diýýär. Onuň ady mübärek bolsun, Ol dikeldip biler we dikeldýär. Eger beýle bolmasa, ýerdäki Hudaýyň halky yza gaýdanlaryň uly toparyndan başga zat bolmazdy. Mundan başga-da, Ol diňe dikeltmän, eýsem dikeldenden soň, bizi “Öz adynyň hatyrasyna dogrulyk ýollaryna” alyp gidýär. Gynansak-da! biz näderejede köplenç hakykatda we yhlasda, ýöne Öz adyna laýyk gelmeýän öz-özüňi isleg ýollaryna sowulyp bileris, diňe Rebbiň bizi Çopanymyz hökmünde näderejede az ýolbaşçylyk etmegine rugsat berýändigimizi subut etmek üçin. Ol ýolbaşçylyk edýän dogrulyk ýoly “dar ýol” bolup, onda bedeniň öz-özüňe ynamy üçin ýer ýokdur we diňe Rebbiň biziň öňümizde Çopanymyz bolanda geçilip bilner. Şeýle-de bir Resul tapdy, hakyky yhlas we yhlas bilen, ýöne uly öz-özüňe ynam bilen: “Reb, men Seniň bilen türmä we ölüme gitmäge taýyn” diýende.
4. Ölümiň kölegesi (aýat 4)
Dördünjiden (aýat 4), biz “ölümiň kölegesiniň jülgesine” duş gelmeli. Hatda biz diri bolsak we Rebbiň gelmegine çenli galsak we şahsy taýdan ölümden geçmeli bolmasak-da, ýene-de, gaýta-gaýta, söýgüli adamlarymyz bir-birden bizden aýrylanda, şol gara jülge bilen ýüzbe-ýüz bolmaly bolýarys. Soňra, has giň manyda, bu dünýäden geçişimiz ölümiň kölegesiniň jülgesinden geçişden başga näme? Çünki, ähli zadyň üstünden geçip barýan jaň sesi eşidilýär.
Şeýle-de bolsa, eger Reb biziň Çopanymyz bolsa, biz Zeburçy bilen bilelikde aýdyp bileris:
Men hiç hili ýamanlykdan gorkmaryn: çünki Sen meniň bilensiň.
Reb aýdyp biler:
Eger bir adam Meniň sözümi saklasa, ol hiç haçan ölümi görmez (Ýahýa 8:51).
Reb olaryň ondan geçmejekdigini aýtmaýar, ýöne olar ony görmezler. Ölüp barýan mukaddesiň ölüm düşeginiň daşynda duranlar hakykatdan-da ölümi görüp bilerler, ýöne gara jülge düşýän adam Isany görýär. Şeýle-de bolsa, eger biz şol ýoldan geçmeli bolsak, bu diňe “geçmekdir.” We geçiş ýoly gaty gysga; çünki “Bedenden aýry… Reb bilen bile” diýlip ýazylmadykmy? We jülgeden geçişde, diňe Reb biziň bilen däl, eýsem Ol Öz taýagy we hasasy bilen bardyr — taýak her bir duşmany kowmak üçin, hasa ähli gowşaklygymyzda bizi goldamak üçin.
5. Duşmanlaryň barlygy (aýat 5)
Bäşinjiden (aýat 5), bu çöl dünýäsinde biz bereketlerimiziň lezzetini ogurlamak we ruhy ösüşimizi bökdemek isleýän duşmanlar bilen gurşalan. Ýöne Reb biziň Çopanymyz, Ol biziň duşmanlarymyzyň öňünde bize nahar taýýarlaýar. We diňe bir beýle däl, Ol Öz halkyny nahar üçin taýýarlaýar, çünki Ol başyny ýag bilen ýaglaýar we diňe käsesini doldurman, eýsem ony doldurýar. Ol biziň üçin Öz bedeninde bolan günlerinde biziň Oňa edenimizden has köp zat edýär; çünki, fariseýleriň biri Ony özü bilen iýmegi islese-de, we ajaýyp merhemet bilen Reb fariseýiň öýünde nahara otursa-da, şeýle-de bolsa, Ol aýtmaly bolýar:
“Meniň başymy ýag bilen ýaglamadyň.”
6. Gündelik durmuş (aýat 6)
Altynjydan (aýat 6), biziň ömrümiziň “ähli günlerinde” geçmeli gündelik ýol bar. Ömrümiziň her güni özüniň yzygiderli borçlaryny, kynçylyklaryny we kiçi we uly ýagdaýlaryny getirýär. Ýöne eger biz Çopanyň yzyna düşsek, “ýagşylyk we rehimdarlyk” biziň yzymyzdan geljekdigini göreris. Eger biz Rebbe has ýakyn bolsak, Çopanyň yzyndan yzlasak, gündelik durmuşyň kiçi zatlarynda Onuň elini has aýdyň görüp, onda Onuň ýagşylygyny we rehimdarlygyny tapmazdykmy?
7. Ebediligiň geljegi (aýat 6)
Ýedinjiden we iň soňkusy, ömrümiziň günlerinden daşary uzalyp gidýän uly ebedilige seredip, eger Reb biziň Çopanymyz bolsa, Ol diňe bizi çöl arkaly alyp gitmän, eýsem, ahyrsoňy bizi “Rebbiň öýünde ebedi ýaşamaga” öýe getirmek üçin. Mesihçi üçin bu Atanyň öýi; ol ýerde ähli beden isleglerinden daşary ýaşamak üçin, her bir ruhy isleg kanagatlandyrylan ýerde, hiç hili şowsuzlyk girip bilmez, hiç hili ýürek sowamaz, ölümiň kölegesi gelmez, hiç hili duşman ýakynlaşmaz, ýöne hakykatdan-da, käse doldurylar. “Meniň ömrümiň günleri” “Rebbiň öýünde ebedi” gutarar. Şol uly öý ýygnanyşygynda Onuň goýunlarynyň hiç biri ýok bolmaz.
Sen Maňa berenleriň hemmesini sakladym, we olaryň hiç biri ýitmedi (Ýahýa 17:12).
Köp ýyl mundan ozal, mukaddes Rutherford ýazdy: “Onuň söýgüsi hakda näme pikir edýärsiňiz? Atasynyň ýiten goýunlaryny gözlemek üçin dünýäde aýlanyp ýören, dyrnaklar bilen deşilen aýaklary hakda näme? Hudaýa doga etmek üçin köplenç asmana galdyrylan, gözýaşlar bilen ýadadylyp ýören gözleri hakda näme? Tikenler bilen deşilen başy hakda näme? Günden has owadan ýüzi, ähli ýaralanan we saçlary ýaňaklaryndan çekilen hakda näme? Ol utanç aldy we size şöhrat berdi. Ol nälet aldy we size bereket berdi, Ol ölüm aldy we size durmuş berdi… Baş Çopan hökmünde, Ol ähli guzylarynyň hasabatyny berer we Atasyna aýdar, bular Meniň ähli goýunlarym. Men olary ýygnamak üçin tokaýlardan we suwlardan, tikenlerden we tikenlerden geçdim, we olary tutmazdan ozal aýaklarym deşildi we ellerim we gapdalym deşildi; ýöne indi olar şu ýerde.” Ol biziň üçin geçmişde eden ähli zatlaryny ýatlap, Gowy Çopan hökmünde Öz janyny goýunlar üçin berende; Ol Baş Çopan hökmünde gelende biziň üçin ýene etjek ähli zatlaryny bilip, biz häzirki çöl ýolumyzda Onuň ýüzüne seredip aýdyp bileris:
“REB MENIŇ ÇOPANYMDYR.”
