Küýzegär bilen söhbetdeşlik «Küýzegärleriň öýüne git, men saňa sözümi şol ýerde aýdaryn» Ýeremiýa 18:2
Otagda çygly topragyň ýakymsyz ysy bardy, burçda bolsa küýzegär üçin ýumşak palçykdan doly uly gaplar durdy. Diwarlaryň boýunda ýerden tä potologa çenli ussadyň el işleri bilen doldurylan tekjeler bardy, olar peçde bişirilmezden öň haýal-ýagallyk bilen guradylypdy.
Otagyň merkezinde, aýlanýan tigiriň üstünde eglen küýzegär çygly palçygy gymmatly bir zada öwürýärdi. Bu iş belki-de, sada öýüň aşhanasynda ulanyljak ýönekeý bir jam bolardy, ýa-da ussat saýlasa, baý kolleksioneriň öýündäki tekjede goýuljak owadan waza bolardy.
Maňa küýzegäre baryp görmegi maslahat beripdiler. Habar şeýle: «Küýzegärleriň öýüne git, men saňa sözümi şol ýerde aýdaryn». Bu sada adamdan näme öwrenmelidi? Men onuň edýän zadyny gutaranyny synladym we ony seresaplylyk bilen bir gyra goýdum. Ol bilkastdan gapdan gaba geçip, niýetlenen zady üçin dogry gurluşly täze bir palçyk bölegini saýlady.
Men synlap durkam, Dawudyň ýazan zatlaryny ýatlamazdan bilmedim: «Ol meni ... batgalyk palçykdan çykardy» (Zebur 40:2). Küýzegär gymmatly bir zada öwürjek bu palçyk bölegi bir wagtlar ýönekeý batgalyk palçykdy.
Palçygy gymmatly bir zada öwürmek üçin nähili proses gerekdi, men haýran galdym? Belki-de, bu maňa gelmeli habardy. Men ussadyň işini bölmek islemämdim, ýöne bilmelidim.
Men açyk gapydan dymyp synlapdym, otaga girenimde ol yzyna seredip ýylgyrdy. «Işiňizi bölenim üçin bagyşlaň» diýdim, «ýöne maňa bu ýere bir habar almak üçin gelmegim tabşyryldy».
«Bir habar» diýip, ol jogap berdi. «Meniň saňa aýdara hiç hili habarym ýok öýdýän».
«Düşündireýin» diýip, men ikirjiňlenip jogap berdim. «Men şu gün irden Mukaddes Kitaby, Köne Ähti okaýardym, we bu sözler meniň aňymdan çykmaýar: ‘Küýzegärleriň öýüne git, men saňa sözümi şol ýerde aýdaryn’».
Goja adamyň ýüzi ýylgyrdy. «Elbetde, Ýeremiýa!» diýip, ol güýçli ellerinden çygly palçygy süpürdi. «Gel» diýip, ol yşarat etdi. «Biz bu ýerde has rahat gürleşip bileris».
Ol meni öz ussahanasynyň ýanyndaky kiçijik otaga alyp gitdi. Ol iki oturgyç we kiçijik stol bilen ýönekeýje bezegli bolup, stoluň üstünde köne Mukaddes Kitap durdy. Ol maňa oturgyç hödürledi we Mukaddes Kitaby alyp, beýleki oturgyja oturdy.
«Sen Ýeremiýa 18:2-ni okaýardyň» diýip, ol aýtdy, «Men ony gowy bilýärin, çak edişiň ýaly». Ol Mukaddes Kitabyny açdy we okap başlady:
«Küýzegärleriň öýüne git, men saňa sözümi şol ýerde aýdaryn». Şeýdip, men küýzegärleriň öýüne gitdim we ony tigirde işleýänini gördüm. Ýöne onuň palçykdan ýasaýan küýzesi ellerinde zaýalandy; şonuň üçin küýzegär ony başga bir küýzä öwürdi, ony özüne iň gowy görnen ýaly edip ýasady».
«Hawa, men şol ýerde okaýardym» diýip, men jogap berdim. «Ýeremiýanyň habary nämedi? Men düşünemok».
«Men pikir edýärin» diýip, goja adam ýylgyryp aýtdy, «Ýeremiýa Ýaradyjyny we Onuň ýaradan adamsyny aýdýardy».
«Meniň pikirimçe, bu meni gowy suratlandyrýar» diýip, men boýun aldym. «Men durmuşymyň nähili bolmalydygyny bilýärin. Ol zaýalanan ýaly görünýär, we men näme etmelidigimi bilemok. Men hristian. Men orta mekdepde okaýarkam Isany halasgärim hökmünde kabul etdim».
«Küýze ýasamak barada aýdaýyn» diýip, ol aýtdy, «sebäbi men ony iň gowy bilýärin. Men palçygymy ýerden, bu ýerden uzak bolmadyk bir çukurdan alýaryn. Men ony özüm gazýaryn. Onda köplenç çybyklar we daşlar bolýar, olary men işläp başlamazdan öň aýyrmalydyryn. Daşary materialy aýyrmagyň ýeke-täk hakyky ýoly palçyga suw garmak, we ol çorba ýaly bolanda men erbet zatlary süzüp bilýärin. Suw bilen ýuwmak syrdyr.
«Biz Isany ilkinji gezek halasgärimiz hökmünde kabul edenimizde-de şeýle. Göz öňüne getirmeli erbet endikler bolup biler. Mukaddes Kitapda suw Hudaýyň Ruhunyň Hudaý arkaly jan beriji işlerinde bir görnüşidir. Eger biz erbet endiklerimizden dynmak islesek, Mukaddes Kitaby her gün okamalydyrys; bu sizi Rebbiň göwnünden turmaýan zatlardan azat etjek suwdyr.
«Pawlusyň Efeslilere ýazan hatynda ol biziň, Ýygnagyň, ‘söz arkaly suw bilen ýuwulyp arassalanýandygymyzy’ (Efesliler 5:26) ýazdy».
«Men bilýärin» diýdim, «ýöne men gorkýaryn, meniň meselelerim käbir şahsyýet aýratynlyklary, mysal üçin, inçekesel sebäpli».
«We onuň çözgüdi näme?» diýip, ol sorady. «Köplenç men täze bir palçyk bölegini saýlanymda, palçygyň hemişe birmeňzeş gurluşda däldigini görýärin. Ýumşak palçyk bilen gaty palçyk garyşyk bolýar. Palçyk birneme ‘inçekesel’ bolýar. Oňa suw bejergisi gerek! Ýöne meniň ussahanama gel, men saňa küýze ýasamagy görkezeýin».
Ol meni yzyna ussahanasyna alyp gitdi we meniň onuň seresaplylyk bilen saýlan palçyk bölegini aldy. «Ine, men ulanjak bolan palçyk bölegi. Ol dogry gurluşda ýaly görünýär, ýöne men ony tigire goýmazdan öň, içinde kiçijik howa boşluklarynyň ýokdugyna ynanmalydyryn».
Kanas bilen örtülen stola baryp, elleriniň arasynda bir sim alyp, ol maňa palçyk topuny nähili iki bölege bölýändigini görkezdi. «Şol kiçijik deşikleri görýärsiňizmi» diýip, ol aýtdy. «Olar howa boşluklary. Eger men bu palçygy howany aýyrmazdan ulanan bolsam, kämil küýze ýasap bilmezdim.
«Palçyk basyşa jogap bererdi» diýip, ol dowam etdi, «ýöne howa boşluklary jogap bermezdi. Howany aýyrmak üçin, palçygy ýugurmaly. Küýzegärler muňa palçygy ýugurmak diýýärler. Men ony şu stoluň üstünde edýärin».
Ol palçygy başynyň üstüne galdyrdy we stoluň üstüne güýçli urdy. Men kiçijik palçyk bölekleriniň maňa degýändigini duýdum. Soňra ol palçygy ýugurmaga başlady, çörekçi hamyr ýugurýan ýaly. «Men palçykdan howa boşluklaryny şeýle aýyrýaryn. Görşüňiz ýaly, olaryň hemmesini çykarmak üçin birneme gödek hereket gerek. Men howa boşluklaryny hristianyň durmuşyndaky buýsanç hökmünde pikir etmegi halaýaryn».
«Süleýmanyň tymsallary 16:5-de aýdylýar: ‘Reb ýüregi buýsançly adamlaryň hemmesinden ýigrenýär. Muňa ynan: Olar jezasyz galmazlar’. Ýakup we Petrus ikisi-de bizi duýdurýarlar: ‘Hudaý buýsançly adamlara garşy durýar, ýöne pespällere merhemet berýär’ (Ýakup 4:6; 1 Petrus 5:5). Ýöne bu, elbetde, şu gün eşidýän zadyňyz däl. Şu gün eşidilýän habar özüňden buýsanmak, ýöne bu Hudaýyň habary däl».
«Indi palçyk tigir üçin taýýar» diýip, ol küýzegär tigirine oturdy. Ol tigiri aýlamaga başlady we palçyk topuny onuň merkezine goýdy. Ellerini suwly gaba batyryp, olary palçygyň daşyna goýdy we basyş etdi.
«Palçygyň tigirde doly merkezleşdirilmegi möhümdir, ýogsa men ýasajak gabyň bir tarapy agyr bolar. Eger palçyk merkezden daşda bolsa, netije peýdasyz bolar. Hristianyň durmuşynda-da şeýle. Eger biz Onuň tarapyndan ulanylmak islesek, Reb durmuşymyzyň merkezi bolmaly. Ol durmuşymyzyň merkezinde näçe az bolsa, biz Oňa şonça az peýdaly bolarys».
«Men köplenç wagyzçylaryň Mesih merkezli durmuş barada gürleýänini eşitdim» diýip, men jogap berdim, «ýöne men munuň şu gün nähili mümkindigine düşünemok. Men gaty bäsdeşlikli işde işleýärin – ‘it-it iýýän’ işde. Men oýny oýnamasam, diri galmak kyn».
«Ah, ýaş ýigit» diýip, ol ýuwaşlyk bilen aýtdy, «ýöne eger sen Hudaýyň seniň bolmagyny isleýän ýeriňde bolsaň, ‘itler’ senden üstün çykmazlar. Hudaý seni ösdürer, ýa-da iň bolmanda ‘itleriň’ seni iýmeklerinden saklar – eger Ol seniň durmuşyňyň merkezinde bolsa».
«Ýöne Ony durmuşyňyň merkezinde saklamak aňsat däl» diýip, men zeýrendim.
«Ýok» diýip, ol jogap berdi, «bu palçyk bölegini tigirde merkezleşdirmek aňsat bolmadygy ýaly. Ýöne, görýärsiň, palçyk öz-özüni merkezleşdirmeýär, ne-de öz-özüni merkezde saklaýar. Men ony edýärin. We diňe hristian özüni Hudaýyň Sözüniň taglymatlaryna tabyn edende we Mukaddes Ruhyň öz durmuşyny dolandyrmagyna rugsat berende, ol Mesih merkezli bolar».
«Sen belläpsiň» diýip, ol dowam etdi, «men palçygy merkezleşdirýärkäm ellerimde suw saklamalydym. Eger saklamasam, palçyk gurar we ellerime ýapyşar. Soňra men ony islegim ýaly şekillendirip bilmezdim. Şonuň ýaly-da, Hudaýyň sözi biziň durmuşymyza hemişe ulanylmaly, şonda biz Mesih merkezli we Oňa peýdaly bolarys».
Goja adam gürleýärkä, tigir aýlanýardy we onuň ussat elleri palçygy ussatlyk bilen işleýärdi. Aýlanýan bölek aňsatlyk bilen inçe silindire öwrüldi, onuň gapdallary galyňlygy boýunça birmeňzeşdi. Men bütin prosesde onuň ellerini yzygiderli suwly gaba batyryp, olary çygly saklaýandygyny belledim.
«Men soňky şekili döretmezden öň, silindir ýasaýaryn» diýip, ol dowam etdi, «gapdallaryň galyňlygynyň yzygiderlidigine ynanýaryn. Yzygiderlilik kabul ederlikli hilli gaby öndürmäge mümkinçilik bermeýär. Men niýetlenen gabyň sada öýüň aşhanasynda ýa-da owadan nahar otagynda ulanylmagyna garamazdan, soňky şekili palçygyň dogry ýagdaýda bolmagy bilen başlamalydyryn».
«Şonuň ýaly-da» diýip, ol sözüni jemledi, «Hudaý bizi köp ýollar bilen, köp ýagdaýlar arkaly taýýarlaýar, şonda biz Onuň islegine görä, bizi ulanmagy üçin ýararly bolarys».
«Men düşündim» diýdim, men gelen habaryň maňa gaty gerekdigini haýal-ýagallyk bilen düşündim. We men onuň äheňinden diňe onuň ýasaýan küýzesiniň gutarmandygyny däl, eýsem habaryň-da gutarmandygyny bildim.
«Men ähli zadyň dogrudygyna ynananymda» men niýetlenen soňky şekili ýasap bilýärin. Men bu küýzäniň näme üçin ulanyljakdygyny eýýäm karar etdim» diýip, ol dowam etdi. «Ýene-de bu meniň kararym, Hudaýyň bizi nähili iň gowy ulanyp biljekdigini karar etmegi ýaly. Men siziň owadan küýzede goýlan gül bezegini görensiňiz. Suw küýzesi waza hökmünde hyzmat etse-de, bu küýzegär onuň üçin niýetlenen funksiýasy däl. Küýzegärden başga biri onuň ulanylyşyny karar etdi».
«Nähili köplenç» diýip, ol gynanç bilen aýtdy, «biz, ýa-da başgalar, Hudaýyň etmeli kararlaryny edýäris. We biz belli bir funksiýany ýerine ýetirsek-de, ony başga birine goýmak iň gowy bolar. Hudaýyň her birimiz üçin bir meýilnamasy bar. Ýöne biz köplenç özümizi başga bir meýilnama laýyk getirmäge synanyşýarys, Onuň bizi islegine görä goýmagyna rugsat bermezden».
Ol gürleýärkä, goja adam ýönekeý silindiri owadan jamga öwürdi. Ol yzyna ýykyldy we ony kanagatlanma bilen synlady. Ol palçyk jamyny tigirden galdyrdy we ony seresaplylyk bilen tekjä goýdy.
«Bir gün, belki-de» bu jam dürli miweleri saklar» diýip, ol belledi, «we aç çagalar özleri alarlar we belki-de jamdan we meniň ähli zähmetimden doly bihabar bolarlar. Ýöne umyt edýärin, olar belläp bilerler».
Men onuň soňky sözleri bilen näme aýtmak isleýändigine düşündim öýdýän. Biz Hudaýyň bereketlerini olaryň çeşmesini ykrar etmezden nähili köplenç alýarys.
«Elbetde, bu jam doly ulanylmaga taýýar bolmazdan öň ýene-de köp zat edilmeli» diýip, goja küýzegär dowam etdi. «Ýöne men sizi ýeterlik uzak sakladym. Men siziň ýene-de gelmegiňize şat bolardym, söhbetdeşligimizi dowam etdirmek üçin. Habarda ýene-de köp zat bolup biler».
«Men muňa şat bolardym» diýip, men jogap berdim. «Şu aralykda, meniň pikir etmeli köp zadym bar. Siziň habaryňyz wagtynda boldy, we men ony seresaplylyk bilen göz öňüne tutaryn».
Men gidenimde, men Ýeremiýadan gelen aýat barada ýene-de pikir etdim: «Küýzegärleriň öýüne git, men saňa sözümi şol ýerde aýdaryn». Men habaryň doly ululygyny, ne-de onuň ähmiýetini az bilýärdim. Ýöne ol maňa pikir etmeli köp zat berdi, we men munuň bu sada adamyň habary däldigini – eýsem Hudaýyň habarydygyny bilýärdim.
Öz islegiň bolsun, Reb!
Öz islegiň bolsun, Reb! Öz islegiň bolsun! Sen Küýzegärsiň, men palçyk. Meni Öz islegiň boýunça şekillendir we ýasa, Men garaşýarkam, tabyn we dymyk.
Öz islegiň bolsun, Reb! Öz islegiň bolsun! Meni gözle we syna, Ussat, şu gün! Gardan ak, Reb, meni häzir ýuw, Seniň huzuryňda pespällik bilen egilýärkäm.
Öz islegiň bolsun, Reb! Öz islegiň bolsun! Ýaraly we ýadaw, maňa kömek et, dileýärin! Güýç, ähli güýç, elbetde Seniňki! Maňa deg we meni sagalt, ylahy Halasgär.
Öz islegiň bolsun, Reb! Öz islegiň bolsun! Meniň barlygymy doly dolandyr! Ruhuň bilen doldur, ähli adamlar görsünler Diňe Mesih, hemişe, meniň içimde ýaşaýar.
