Çaganyň ilkinji ädimleri möhüm bir pursatdyr we ene-atalar tarapyndan şatlyk bilen synlanýar. Hristian mugallymlary munuň ähmiýetini ykrar etdiler we ýaş çagalara, şeýle hem ululara "näme edýändiklerine ünsli bolmagy" öwretdiler. Munuň hemmämize ýatladylmagy gerek! Meseläniň giňişleýin häsiýetini göz öňünde tutup
Injil agzybirligi sosial ýygnanyşyklardan has köpdür. Koinonia-nyň näme manysyny berýändigini we hakyky Hristian agzybirliginiň Mesihiň bedenini nädip gurýandygyny öwreniň.
Yzarlaýyşlara we ahlak pese düşmegine garamazdan, hristianlar ýeňiji tarapda galýarlar. Hudaýyň ýaragy bilen ruhy söweşde nähili berk durmalydygyny öwreniň.
Täze Ähtnama görä, “toba” bilen “puşmanlyk” arasynda tapawut bar. Ýahuda “puşman edip, otuz kümüş teňňäni baş ruhanylara we ýaşululara gaýtaryp berdi” (Mat. 27:3)
Hudaýyň üýtgewsiz wadalarynyň ruhuňyz üçin ynamly we durnukly lengeri nädip üpjün edýändigini, durmuşyň tupanlarynda güýçli teselli we gorag hödürleýändigini öwreniň.
Pawlus Mesihiň ady üçin dört gämi heläkçiligine döz geldi. Hudaý Öz maksadyna laýyk gelýän zatlary ýazýar, wepaly hyzmatyň her bir jikme-jigini gymmatly hasaplaýar.
Mukaddes Kitapda şeýle diýilýär: “Günäniň hakynyň ölümdir” – bu patyga däl, eýsem gargyşdyr! Biz On sargydy berjaý edip bilmeýäris, sebäbi ýüreklerimiz öňkülerimizden gowy däl. Biz hemmämiz günä edýäris, sebäbi biz günäkärler, we günälerimiziň netijesi ölümdir.
